28. bölüm · KARA MAFYAM 2

27

Derin Akman

Sabah gözlerimi açıp odadan çıktım kahvaltı için mutfağa geçtim ve hazırlamaya başladım.

Son olarak çayları koydum ve yukarı çıktım Yağız hayla yatıyordu yanına yaklaştım
-hayatım hadi kalk neden kalkmıyorsun"yorganı çekiştiriyordum gördüğüm şeyle çığlık çığlığa bağırıyordum
Nefes nefese gözlerimi açtım göz yaşlarımı tutamadım yanıma baktım Yağız yoktu sabahlığımı giyip aşağı indim salona baktım ardından mutfağa yağızı görmemle derin nefes aldım arkasını döndü.
-güzelim"yanına geçip sarıldım.
-Ne oluyor nehir "dedi endişeli sesi ile.
-kabus gördüm"dedim kafamı göğsüne yaslayıp.
-kurban olurum sana burdayım güzelim " arkama baktım Yağız kahvaltı hazırlamıştı rüyamda ben hazırlıyordum kafamı kaldırıp yağıza baktım.
-romantik kocam bunu benim yapmam gerekiyordu"dedim ellerini belime koyup kendine çekti.
-Ben güzelimi yorar mıyım yarında yardımcılar geliyor zaten" mutlu olmuştum son kez sarılıp masaya geçtim portakal suyumdan bir yudum aldım yagizda yanima geçti ve çayını içmeye başladı.

Kahvaltıdan sonra bulaşıkları birlikte hallettik ve salona geçtik.
-Güzelim bugün ailelerimize gidelim mi"dediğinde ne dediğini anlamıştım el öpme olayı
-gidelim hayatım ben hazırlanıyım" dedim kalktım ve odaya geçtim.
Makyaj masama oturdum saçlarımı maşayla dalgalı yaptım hafif makyaj yapıp dolaba yöneldim.

Giyindim son olarak parfüm sıkıp çantamı alıp odadan çıktım aşağı indim birlikte evden ayrıldık ve arabaya geçtik.

İlk yağızın ailesine gelmiştik arabadan inip malikhaneye doğru yürüdük.

-hoşgeldiniz Yağız bey, Hoşgeldiniz nehir hanım"
-hoşbulduk "diyip içeri geçtik annesi ve babasının elini öptük kız kardeşine sarıldım doruk la tokalaştım sadece
-Nasılsınız çocuklar"dedi annesi Gülümsedim.
-iyiyim siz"dedim.
-iyiyim canım yani keşke daha önce bilseydik seni evliliğiniz çok ani oldu"dediğinde biraz duruldum söze Yağız girdi.
-onsuz nefes alamadım"demesi ile Gülümsedim.
-Beni yanlış anlama kızım sadece şaşkınım ne olursa olsun çok ani ,Hamile falan mısın "demişti bir dakika ya ne diyordu bu.
-değilim Ayça hanım"
-tamam kızım sakin ol"
-yağız kalkabilir miyiz"dedim ayağa kalkıp elinden tuttu vedalaşıp evden ayrıldık ve. bizimkilere doğru yola koyulduk .

Evimi özlemiştim eve geçtik herkesle sarıldım ve salonda oturduk.
-Nasılsınız kızım,Oğlum"dedi annem gülümseyerek.
-İyiyiz efendim"
-anne de oğlum yabancı değilim artık "bende annesine böyle konuşmuştum gerçi

Biraz iş biraz sohbet ile ayrildik evden ve kendi evimize doğru yola koyulduk...