Gecenin getirdiği kötü haber

Uykumun en güzel kısmında odamı dolduran alarm sesine karşı sadece mırıldandım, gözlerimi açmadan elimle telefonu bulup yan düğmelerine basarak sesi susturmuştum. Uyku beni yeniden ele alırken aynı ses yine odaya yayılmıştı.

"Off beş dakika daha" başımı yastıktan kaldırıp yeniden sesi susturmak için telefona uzandım ama gördüğüm bildirim alarma ait değildi.
"Poyraz, bir şey mi oldu? Kaç defa aramışsın, yine kapıda mı kaldın ablacım?" Yerimden doğrulup kapıda kalan poyraza bakmak için pencereden aşağı boylandım ama orada yoktu.
"Bana yardım et, yemin ederim sadece onunla ilgilenmediğimi söyledim ona zarar vermek istemedim" sesi titriyordu, ağlamış mıydı?
"Tamam sakin ol, ne oluyor? Kime zarar verdin?" Hızlı adımlarla dolaba yaklaşıp elime gelen ilk kıyafetleri aldım. Telefonu hoparlöre verip yatağa bıraktım, sade beyaz tişörtümü ve mavi kot pantolonumu üzerime geçirdim.
"Hiçbir şey hatırlamıyorum"
"Neredesin şimdi?" Odadan çıkıp merdivenleri inerek kapıya yöneldim. Karşı taraftan cevap gelmeyince aynı soruyu tekrarladım "Poyraz, neredesin ablacım?"
"Amcamın kulübündeyim... depolarında"
"Tamam arabaya bindim şimdi, on dakikaya ordayım hatta kal tamam mı?"
Gece yarısı olduğu için yol boştu, mümkün olduğu kadar en kısa sürede varmaya çalışacaktım. Kalbim deli gibi atarken arabayı çalıştırdım ve tekerleri çığırtarak ana yola çıktım.

"Sadece ilgilenmediğimi söyledim" diye sayıklamaya devam etti "ona zarar vermek istemedim"
"Poyraz, sakin olman lazım. Şu an durumu nasıl? Yarası nerede?"
"Kafası kanıyor" dedi iç çekerek "çok kan var abla"
"Tamam halledeceğiz, bak varıyorum çok az kaldı."
"Abla ne olur ölmesin"
"Hiçbir şey olmayacak, depoya nasıl indin hatırlıyor musun?"
"Ben..." sessizlik oldu, düşünmesi için bekledim "Hayır" dedi çaresizce "hiçbir şey hatırlamıyorum"
"Kız kim? Arkadaşın mı?"
"Hayır"
Arabayı kulübün önünde durdurum, kapıda bekleyen güvenlik görevlesi beni başıyla selamladı. Hızlı adımlarla içeri girerek kalabalığa karışmadan aşağı merdivenlere yöneldim.
Demir kapıyı açtığım an Poyraz kızaran gözlerini bana çevirdi. Aramayı kapattım ve kapıyı sonuna kadar açık bıraktım.
Yere çökmüştü ve dizlerinde genç bir kadın uzanıyordu, gerçekten çok kan vardı. Telefonumla hemen 112 acil servisi aradım aynı anda yerde yatan kıza yaklaşıp nabzını yokladım.
"Söğüt dalı mahallesine acil ambulans, S. Kulübüne gelsin. Kafasından darbe almış sanırım ve nabzı çok yavaş"
Telefonu kapattım ve kendinin farkında olmayan Poyraz'a baktım. İleri geri sallanıyor kızı uyandırmaya çalışıyordu ve aynı şeyleri sayıklıyordu.
"Poyraz bana bak" yüzünü ellerimin arasına alıp bana bakmasını sağladım. "Sakın avukatın gelmeden bir şey anlatmıyorsun anladın mı?"
Kızarmış gözleri yeniden yaşlarla doldu, kafasını ellerimin arasından çekti ve dizlerine uzanan kıza bakmaya devam etti. Yüzü kan içindeydi, saçları kanlı yüzüne dökülmüştü.
"Buradalar!" Arkamdan gelen sese baktım, takım elbiseli bir adam bize bakıyordu. Bakışları yerde yatan kıza kaydı "Küçük hanım burada!"
Hemen ardından duyulan ambulans sesine şükrettim "Ambulans geldi, hemen onlara yerimizi gösterin" diye bağırdım adama doğru.
Bir bana bir yukarı çıkan merdivenlere baktı "Hadi, nabzı çok yavaş!" Bu onu harekete geçirdi ve gözden kayboldu. Bir kaç dakika sonra herkes buradaydı. Dikkatle sedyeye uzatdılar ve en yakın hastaneye götürmek suretiyle yola çıktılar.
"Hadi Poyraz kalk" Poyrazın koluna girdim, ağır olmasına rağmen kaldırmayı başarmıştım. Daha iki adım atmıştık ki içeriye giren bu sefer polisler olmuştu.
"Alın şunu" dedi polislerden biri. Poyraz hiç sorun çıkarmadan ellerini uzattı, gözümün önünde kelepçeyi bileklerine taktılar.
"Kelepçe şart mı?" Diye sordum titreyen sesimle
"Siz de bizimle geleceksiniz"
"Gelirim tabii ama kelepçe-"
Koluma giren kadın memur "Lütfen zorluk çıkarmayın"
"Avukatımı arasaydım bari"
"Karakolda haber verirsiniz"
Daha çok zorluk çıkarmak istemiyordum, onlarda işini yapıyordu. Adımlarına uyum sağlayarak kulüpten çıktık, yaranan hengame yüzünden şarkı susmuştu ve gözler bizim üzerimizdeydi.
Poyraz önümde duran araca bindirildi hemen arkasında duran polis arabasına ben bindirildim ve karanlık bir dönem bugünden itibaren başladı.