Düşman Düşmana karşın

Adrian kapıyı kapatıp adımlar uzaklaşırken, karanlıkta başka sesler belirdi. Odaya aniden üç adam girdi, hepsi sert ve soğuk bakışlıydı. Düşmanlarıydılar; babanın rakip çetesi, Lara’yı teslim etmek için değil, kendi amaçları için kullanmak istiyorlardı.

*Adam 1:* "Bize lazım olan bu kız, onun peşindeyiz. İndir ona gereken dersi."

*Adam 2:* "Eğer babanın adamları engel olursa... onları da temizleriz."

Lara, elindeki silahı sıktı ama üçe karşı ne yapabilirdi? Ayakta durmaya çalışırken, kapı tekrar açıldı ve Adrian geri döndü. Gözlerinde ani bir kıvılcım vardı, sert bir sesle:

*Adrian:* "Kimse buradan bir şey çalamaz. Onunla benim işim var."

Düşmanlar geriledi, ama anlaşılmıştı; bu sadece başlangıçtı. Lara ve Adrian istemeyerek de olsa bir arada durmak zorundaydılar; çünkü düşmanlar artık sadece dışarıda değil, içerde de savaşı başlatmıştı.

Lara, gözlerini Adrian’a dikti ve fısıldadı:
*Lara:* "Bu savaşta dostum değilsin ama düşmanlarım da sensin."

Ve böylece, birbirine karşı duran iki güç, aynı tehlikeyle mücadele etmek zorunda kaldı.
---