30. Bölüm — Kalbimin Rakibi

Aradan birkaç hafta geçmişti.
Ailelerin yıllardır sakladığı gerçek sonunda ortaya çıkmıştı. İvan’ın babası her şeyi anlatmış, eski anlaşma sona ermişti.
Ama İnva için her şey hâlâ tam olarak bitmiş değildi.
Çünkü İvan vardı.
Spor salonunda herkes antrenman yaparken İnva ringin kenarında duruyordu. İvan karşı tarafta eldivenlerini bağlıyordu.
Göz göze geldiler.
İvan gülümsedi.
“Ne oldu? Korktun mu?”
İnva kaşını kaldırdı.
“Seninle mi? Hadi oradan.”
İvan güldü.
“İşte benim tanıdığım İnva.”
İkisi ringe çıktı.
Bu kez aralarında öfke yoktu.
Sadece eski rekabetin verdiği o tanıdık heyecan vardı.
İnva ilk hamleyi yaptı.
İvan geri çekildi.
“Yavaş.”
30. Bölüm — Kalbimin Rakibi
Aradan birkaç hafta geçmişti.
Ailelerin yıllardır sakladığı gerçek sonunda ortaya çıkmıştı. İvan’ın babası her şeyi anlatmış, eski anlaşma sona ermişti.
Ama İnva için her şey hâlâ tam olarak bitmiş değildi.
Çünkü İvan vardı.
Spor salonunda herkes antrenman yaparken İnva ringin kenarında duruyordu. İvan karşı tarafta eldivenlerini bağlıyordu.
Göz göze geldiler.
İvan gülümsedi.
“Ne oldu? Korktun mu?”
İnva kaşını kaldırdı.
“Seninle mi? Hadi oradan.”
İvan güldü.
“İşte benim tanıdığım İnva.”
İkisi ringe çıktı.
Bu kez aralarında öfke yoktu.
Sadece eski rekabetin verdiği o tanıdık heyecan vardı.
İnva ilk hamleyi yaptı.
İvan geri çekildi.
“Yavaş.”
İnva'nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
“Ben de senden nefret ettiğimi sanıyordum.”
“Sanıyordun?”
“Evet.”
İvan bir adım yaklaştı.
“Peki şimdi?”
İnva birkaç saniye düşündü.
“Şimdi… seni hayatımda görmek istiyorum.”
İvan'ın yüzündeki gülümseme büyüdü.
“Bu bir itiraf mı?”
“Belki.”
“Belki mi?”
İnva gülerek başını salladı.
“Tamam. Evet.”
İvan elini uzattı.
İnva onun elini tuttu.
Ringin dışında Kayra ile Alex onları izliyordu.
Kayra kollarını bağladı.
“Sonunda.”
Alex güldü.
“Bunların bunu anlaması otuz bölüm sürdü.”
Kayra başını salladı.
“Daha uzun süreceğini düşünüyordum.”
Ringin içinde İnva ve İvan hâlâ el eleydi.
İvan, İnva'nın elini hafifçe sıktı.
“Bir şey daha var.”
“Ne?”
“Artık rakibim değilsin.”
İnva şaşırmış gibi yaptı.
“Öyle mi?”
“Evet.”
“Peki neyim?”
İvan gülümsedi.
“Kalbimin en büyük rakibi.”
İnva güldü.
“Bu çok kötü bir cümleydi.”
“Biliyorum.”
“Bir daha söyleme.”
“Tamam.”
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra ikisi de gülümsedi.
Geçmişin sırları çözülmüştü.
Ailelerin savaşı bitmişti.
Ringdeki rekabet ise hâlâ devam ediyordu.
Ama artık İnva ve İvan birbirlerine karşı değil, yan yana duruyordu.
Çünkü bazı savaşlar kazanmak için verilmezdi.
Bazı rakipler yenilmezdi.
Bazı insanlar ise hayatına hiç beklemediğin anda girer…
Ve sonunda kalbinin en güzel yerine yerleşirdi.
İnva'nın rakibi artık İvan değildi.
İvan'ın rakibi de İnva değildi.
Onlar birbirlerinin rakibi değil…
birbirlerinin hikâyesiydi.
Ve böylece, Kalbimin Rakibi sona erdi.
SON. ❤️🥊