Kalbimin kıyısı kitap kapağı

2. bölüm / 2

Gençliğe adim

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: Gençliğe adim

İlkokulda çok başarılı bı cocuktum Adem amcanın çevresi çok geniş ve elitti kardeşleri yurtdışındaydi kıyafetler ve ufak tefek olduğum için özel mamalar gonderirlerdi Atatürkçü düşünce derneği adı altında öğretmenler memurlar bana kitaplar Özel kurslar verirlerdi gitar ve saz çalmayı ogreniyor ve tiyatro eğitimi alıyordum okuldan sonra babamın işyerinin altında Adem amcanın görevli olduğu derneğe giderdim Dilara ile beraber okuldan sonra oraya giderdik annem orda yemek ve temizlik işini gönüllü olarak yapıyor ben okuldan çıkınca orda bekliyordu gerçekten çok güzel bı kadındı simsiyah dalgalı saçları beline kadardı önceleri kapalıydı sonradan tülbent takmadı gözüne mavi bi kalem sürerdi mavi gözleri dahada belirginleşirdi ama sağlığı çok elverişli değil dizleri çok agrirdi özellikle yağmurlu kış aylarında hep evde yatardı hastaneye kaldırirlardi bana ablam bakardı ablam ortaokulu yeni bitirmişti mutfağa girmek zorunda kaldı çok güzel yemekler yapardı babam ve abim gelince sofrayı hazırlardık yer soframız vardı birde odun sobamiz babam yada abim sobayı yakarken bende sofra bezi ve tahtamizi yerde tekerlek gibi yuvarlayarak koyardım minyon olduğum için kaldıramaz tepsi ve tahtayı yuvarlayarak götürürdüm bazen anneannem bazen babanem bazende Adem amcanın annesi yada Fadime teyze gelir annem hastaneyken anneme bakarlardi küçük mutfağımiz bahçeye bakardı abim oralet getirir sobanın yanında içerdik yazın bol bol balık yerdik balıklari hep abim pişirdi ön kapımız bahçeye açılır Adem amcayla bahçeyi sulardik akşamları annem kecileri getirir yavruları besleme görevini genelde bana verirlerdi annemle Adem amca hayvanları beslemeyi çok severlerdi tavukta vardı ama horozlar beni kovaladığı için Adem amca bı akşam onları kesme kararı alıp tavukları eşsiz bırakmışlardı bahçede Uğur böcekleri vardı ben onları alır küçük bi kavonozda onlara bahçe yapıp beslerdim taki Adem amca görüp serbest bırakmam gerektiğini anlatana kadar ama Uğur böcekleri o kadar mutlulardiki kapağı açık birakmama rağmen gitmezlerdi Adem amcada besleme kararima Uğur böceklerinin mutlu olduklarını düşünerek sesini çıkarmadı küçük kaplumbağalarim vardı bideonlarida sebze ve meyve kabukları ile beslerdim bazen yuvadan düşen kuşlar olurdu onlara yuva yapıp gizli gizli beslerdim annem kızar zannederdim ama annem bigün beni yakaladı ve kuşları eve getirdi evde büyüyene kadar baktık sonra doğaya salardik böylelikle annemin kuş 🐦 aşkı büyümüş eve muhabbet kuşu almış oldu tabi bu sırada abiminde hayvan aşkı büyümüş eve küçük buruşuk süratli baxsir cinsi yavru bı kopek getirdi ismini cango koymuştuk küçük kardeşim Erdem doğana kadar bizimle beraber oda büyüdü onada bahçede bakıyorduk abimden çok ben ve annem ablam genelde arkadaşlari ile gezerdi bende küçük olduğum icinmi evde daha çok zaman geciriyordum annem hastaysa bütün bakimimi ablam yapardı Adem amca sadece bana değil abimle ablamada düşkündü ben daha küçük olduğum için benimle daha çok zaman geciriyordu Adem amcanın modelini hatırlamıyorum yeşil bı arabası vardı onunla gündüzleri beni ablami annemi köylere götürürdü babamda kullanırdı o arabayı bazen ablamın sınıf arkadaşı olan Burcu ablalara gider bir iki gün kalırdık hep beraber Adem amca ve karisida gelirdi köyde Burcu ablanın annesi sobada güveçte kapama pisirirdi ben et yemezdim ama o kapamayi çok severdim pilavda hep zeytinyağı tadi olur bide Bademli bı ekmek yapardı sabahları tandırda köyde bazen düğün olurdu düğünden sonra genç takimi ve cocuklar göl kenarına giderdik orda baya yüksek bi ağaca salıncak kurmuşlardı orda gölün üzerinden geçecek kadar uzun bı salıncakta gençler sırayla sallanirdi şimdi hayatta olmayan Hüseyin abi gel sende bin derdi ben korkardım niye bilmem salıncakları hiç sevmedim gölün üzerinden geçmelerini izlemek daha bı keyifliydibhele kizlar bagrisarak sallanırlar di Hüseyin abinin yakın bi arkadaşı vardı ablamın sınıfında volkan ablamın saçını çeker aşk ilanı eder ablamda onu iter yada azarlardi volkanı hiç sevmez salincaktayken tekme atmış bi kerede islatmistim ben küçük biseydim ama sinirlenince abim bunda deli gücü var derdi onun bile birini dövüyorsam ayırmaya gücü yetmezdi abiminhep geç saatlere kadar motorla gezerken hatırlıyorum bide capkindi sürekli yeni bi kız arkadaşı oluyor kendi ile yasit çok arkadaşi vardı abim ortaokulu zorla bitirmiş okumaya niyeti yok diyerek berbere vermişlerdi babam beyaz bı Ford almıştı onuda kaçırır nereye giderdi bilmiyorum araba alınınca abim babam ve Adem amca ehliyet almak için merkeze gittibabam geçememiş Adem amca ve abim gülerek geçtiklerini anlatmıştı kışın bizim memlekette herkes evlerinde takılırdı bazen sahile mangala giderdik babam mangal közunde patates yapardı simsiyah olurdu kumpirden daha lezzetli olan patatesin tadını şimdi bile alamıyorum abim omerle aramda 10 yaş ablam Selma ile aramda tam 7 yaş vardı o yüzden tek çocuk gibi bı çocukluk yaşadım artık ilkokulu bitirmiş orta okula geçme zamanım gelmişti babam arsa almış iki katlı evimizin inşaatini Adem amca babam abim ve ustalarla beraber yapıyorlardı dilaranin babasida yardıma geliyordu Dilara eve saray edasında bakıyor her detayını zevkle anlatıyordu okulda ama ben o eve taşınmak istemiyordum beyaz ford arabamızda değişmiş yerine bal rengi bı Kartal gelmiş 45 yaşındaki babam emekli olmak için uğraşıyor bankadaki emeklilik ikramiyesini almak için uğraşıyordu Adem amcada mavi bı araba almış arkasına kocaman mavilim yazdirmisti olanlar ondan sonra oldu Adem amcanın eşi Feray evi terketti önce babam Adem amcanın yanına gitmeme kızmaya başlamıştı Yaşım gereği bazı şeyleri anlamdirmaya başlamıştım annemle Adem amca dans ediyor bı kaç kezde dudak dudağa konuşuyorlardı ablamda soğuktu Adem amcaya bitek abimle ben gizli gizli konuşuyorduk babamın korkusuna. Adem amca bana zarf veriyor bunu annene ver diyordu çok seviyordum onu çocukluk işte baba modelinde o vardı babamdan gizli gizli veriyordum ferayda gitmişti hep annemle ikisini beraber hayal ederdim günlük tutardım orda Adem amcayla annemin samimiyetini yazardım o günlüğü odamda kirik mermerin altına saklardim küçükken mermer taşlarıni sakladığım gib.i bizim esyalarimiz kolilerde çuvallarda toplanıyordu o zaman telefonlarda numara gözükmüyordu babam yeni bi telefon getirdi arayanın numarası çıkıyordu annem abime yalvarıyor beni aradı de diyordu zannediyorumki Adem amcanın iş telefonu çıkmıştı artık Adem amca beni ablami annemi gizli gizli farklı yerlerde alıyor daha uzak yerlere gidiyor ablamla beni parka bırakıp annemle beraber uzun uzun yürüyüşler yapıyorlardı ablam anneme kızıyordu babam duymazsa ben duyurcam diyordu annemin ablama ilk kez tokat attığıni görmüştüm bazende yine bizi bırakıp arabada oturuyorlar saatlerce öpüşüyorlar bizim gormemize aldırmıyorlardi sesi çıkmayan bendim abim ise onların bu halini görmüyor zaten geç saatlere kadar geziyordu babama bigun telefon geldi ve Ankara'da bazı evrakları doldurması gerektiğini söylediler ilk kez başka şehirde bı işe gidicek emeklilik işlemlerini hızlandırmasi için bunu yapması gerektiğini söylemişlerdi Yıllar sonra öğrendim ki Adem amcanın tanıdıklarına yaptirtmasiymis ama hizlandida biz hala Adem amcanın evinde kiraciydik yatak odasına geçmek için bizim odamızdan geciliyordu gece hayal mayal Adem amcayi görmüştüm ablamin uyandığını yatak odasına gidip napiyosunuz siz dediğini duydum Adem amcanın toparlanarak çıktığını meğersem işi ilerletmis babami yollayıp yatağa almıştı annem Adem amcayi ben hala anlamış değildim bana göre ne varki bunda diyor ablama kızıyordum ertesi gün komşularımız bizimle konuşmayıp cocuklarini uzak tutuyorlardı babam dönecekti okuldan çıktık eve geldik kapıdan girince babamın elinde silah vardı anneme tutuyordu ablamla biz bağırdık babam bizi görünce indirdi silahını ve gitti gözleri kıpkırmızıydi o gün nefret duymuştum babama bugün ise hüzün duyuyorum nasıl dayandın babam o günlüğe yazdıklarım sana olan nefretimi anlatmam bugün en büyük utancim iyiki babamsin iyiki senin kızınım cocuklukla o adamı sevdiğimi düşünüyordum o kim senin sevgin kim özür dilerim babacim kimse senin yerini tutamaz bı anda bizim evin inşaatı hızlandı Fadime teyze Mustafa amca evin işleri için kanla basla uğraşıyordu onlardan başka kimse kapımızı çalmıyor zannederken Adem amcanın kardeşi Arif amca ve Zehra teyzede yardıma gelmişlerdi Arif amcanın anne ve babasida gelmis yardım ediyorlardı yeni komşularımız onlar olmuştu babamın nasıl göz yumduğunu nasıl affettigini hiç bı zaman bilemedim Adem amca yeni evin yakınlarında teknesi vardı hala bana mektup verip annene ver diyordu bende ona babamın bana olan nefretini anlatıyor ağlıyordum babam bi anda çok sinirli biri olmuştu en ufak birseyde beni dövüyor hırsını benden çıkarıyordu bende bunları günlüğüne yazıyordum ve artık saklamiyirdum keşke babam Adem amca olsa diyordum annemle öpüştülerini yazıyordum samimiyetini anlatıyordum birgün yine babamin sinirli bi anına denk geldim ve babam bı yandan vuruyu6ývuru56bana h

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…