8. bölüm / 18
KALBİM SENİ SEÇTİ8.BÖLÜM
Bölümler 18Şu an: 8.BÖLÜM
- 1 1.BÖLÜM300 kelime
- 2 2.BÖLÜM607 kelime
- 3 3.BÖLÜM1.320 kelime
- 4 4.BÖLÜM884 kelime
- 5 5.BÖLÜM1.072 kelime
- 6 6.BÖLÜM1.098 kelime
- 7 7.BÖLÜM1.517 kelime
- 8 8.BÖLÜM1.149 kelime · Okuduğun bölüm
- 9 9.BÖLÜM1.057 kelime
- 10 10.BÖLÜM1.077 kelime
- 11 11.BÖLÜM3.785 kelime
- 12 12.BÖLÜM868 kelime
- 13 ACİL GELİNN113 kelime
- 14 YENİ KİTAP KAPAĞIMM32 kelime
- 15 13.BÖLÜM2.468 kelime
- 16 14.BÖLÜM3.313 kelime
- 17 15.BÖLÜM3.131 kelime
- 18 16.BÖLÜM2.397 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Merhaba aşklarımmmmmm
Bu sefer Emir'in ağzından bir bölüm yazdım
Oy ve yorum yapmayı unutmayınnnnn
~~~~~~~~~~~~~~~~
Şuan abimin evinde Almila ile oynuyordum. Almila, Buğlem yengem ile abimin kızıydı. Almila sarışın,mavi gözlü çok tatlı bir kızdı. Ömer denilen şahıstan nasıl böyle bir çocuk çıktı hala anlamıyorum. Yengem ile abim evleneli dört yıl falan olmuştu. Almila şuan üç yaşındaydı. Bir abim ve bir tane ablam vardı. Ablam İzmir'de öğretmenlik yapıyordu. Abimle aralarında bir yaş tek vardı. Abim galeri sahibiydi, yengem ise hemşireydi.
Almila ile oynamaya devam ettim o sıra o zil çaldı. Abim kapıya doğru gittiği için kalkmadım. Annem ve babam gelmişti. Yengem bizi bu akşam yemeğe çağırmıştı. Ben eve gitmek yerine Almila ile oynamak için biraz daha erken gelmiştim. Annem Almila'yı kucağımdan alıp öpücüklere boğdu.
Almila gülerken babam yanıma oturdu. Annem Almila ile diğer yanıma otururken Yengem de içeri gelince ona döndüm. "Yenge birşey lazım mı?" Geldiğimde de sormuştum ama o zaman lazım olmadığını söylemişti. "İçecek yok ya zahmet olmazsa gidip alabilir misin?" Demesiyle hemen başımı salladım ve ayağa kalktım. "Ne zahmeti yenge gidip alırım şimdi" dedim. Para verecekti ama beklemeden dışarı çıkmıştım.
Yengemlerin evinin yakınında bir market vardı. Adımları o yöne ilerlettirdim. Abimin evinin burada olmasını bazen seviyordum. Sevmenin nedeni buradaki markete Lara'nın da bazen gelmesiydi. Onu görünce kalbim olduğundan daha hızlı atıyordu. Ona aşık olmadığımı onu sevmediğimi sanıyordu ama gerçek tam tersiydi.
Lara'ya hissettiğim duyguları şuana kadar hiç hissetmemiştim. Bundan sonra da ondan başka kimseye hissetmeyecektim. Bir anda ne oldu bilmiyorum ama ona eskisi gibi bakamıyordum. Normalde onu arkadaş olarak görüyordum ama Mira'yı Kaan'a ittiği günden sonra artık arkadaş olarak bakamıyordum. Kalbim onu seçtiği için hiç pişman değildim. Keşke onun da kalbi beni seçseydi. Belki bir gün o da beni sever diye umut ediyordum.
Ona olan duygularımın gerçek olduğunu elbet birgün anlayacaktı. Bunları düşünürken markete gelmiştim. İçeri girip bir tane içecek aldım. Almila'ya da birkaç şey aldım ve kasaya ilerledim. Kasa da ödemeye yaptıktan sonra marketten çıktım. Keşke bugün de onu görebilseydim. Ona okulun son haftalarında aşık olmuştum. 5 Haziran ona aşık olduğum gündü. Lara'dan ilk kez o gün etkilenmiştim. Normalde tarihe bakan birisi değildim fakat o gün bakasım gelmişti. İyiki de bakmıştım. Zili çalıp kapıyı açmalarını bekledim. Yengem kucağında Almila ile kapıyı açmıştı. Ayakkabımı çıkardığım da Almila'yı kucağıma verdi. Bende elimdeki poşeti yengeme veridm ve oturma odasına gittim.
Abim ve babam yan yana oturmuş birşey konuşuyorlardı. Annem de mutfakta yengeme yardım ediyordu. Almila'yla karşılarına oturdum. Almila üç yaşında olmasına rağmen çoğu yaşıtına göre daha iyi konuşuyordu. Bazen harfleri yutuyordu ve çok tatlı oluyordu. "Amca lego oynayalım mı" ona döndüğümde tatlı tatlı gülümsüyordu. Ben buna nasıl hayır derdim ki? Başımı aşağı yukarı sallayarak onu onayladım.
"Anne biz Almila'nın odasındayız." Diye anneme seslendikten sonra Almila'nın odasına girdim.
Odasındaki oyuncak yerine doğru ilerledim. Bir sürü oyuncağı vardı. Her fırsatta ona oyuncak alıyorduk. Çok güzel bir hayatı olacaktı. Abim ne kadar bana karşı iyi olmasada kızına çok farklıydı. Hepimiz Almila'ya karşı öyleydik. Şuanlık evimizin en küçüğü o olduğu için en çok ilgiyi o görüyordu. Müsait olduğum her zaman onun yanına geliyordum. Onu hep dışarı çıkarıyordum.
Almila ile biraz daha oynadıktan sonra annem bizi çağırmıştı. Almila'yı sandalyesine koyduktan sonra kendi sandalyeme geçtim. Abim ve yengem elinde kaselerle buraya geliyorlardı. Abime sırıtarak bakıp "Hanımcı da mı olurmuş" dedim imalı bir şekilde. Abim kaşlarını çatarak bana bakarken yengem bana sırıtarak baktı. "
"Seni de göreceğiz Lara'ya söyleyeceğim seni süründürsün" dediğinde suratımı astım. "Süründürüyor zaten" dediğimde annem de güldü.
Lara'ya olan aşkımı ailedeki herkes biliyordu. Anneme söylediğimde bir bakıyordum tüm aile biliyor. Söylemesinden şikâyetçi değildim. Lara'ya olan hislerim saklanacak şeyler değildi.
Yemek yedikten sonra biraz sohbet edip eve gitmiştik. Odama girdiğim gibi Lara'ya mesaj attım.
Ben: Napıyorsun güzelimmm
İlk birkaç dakika çevrimiçi olmadı.
Nayinom: Hiç oturuyorum sen?
Çevrimiçi olduğu gibi bana yazmasıyla sırıttım.
Ben: Bende oturuyorum. Yarın okula geleceksin değil mi?
Birgün bile onu görmeyince çok özlüyordum. Aslında onu hep özlüyordum. Başkalarına güldüğü gibi bana da gülmesini çok isterdim. Evet birkaç kere gülmüştü ama bana yetmezdi. Yanımda otursa,sevgilim olsa ben yine onu özlerdim. Kalbimdeki yeri de buydu.
Nayinom: Evet gelecem de niye hep bunu soruyorsun?
Eskiden Burak ve Kaan'ı beklemekten hep geç kalıyordum. Fakat Lara'ya olan duygularımı fark ettiğim gibi geç kalmayı bırakmıştım. Kaan ve Burak'ın geç çıkmasına izin vermiyordum.
Ben: Birgün bile seni görmeyince özlüyorum da ondan.
Mesajım görüldü de kalmıştı. İkidebir bir şey yazıp siliyordu.
Nayinom: E şey Emir uykum geldi benim iyi geceler.
Utanmış mıydı? Yerim ben bu Lara'yı. Mesajına gülerek ona mesaj attım.
Ben: İyi geceler güzelimmm. Seni seviyorummm
Nayinom mesajınıza kalp bıraktı.
Mesajıma kalp koyması bile kalbimin olduğundan daha hızlı atmasına neden oluyordu. Onunla mesajlaşmak bile kalbimin daha hızlı atmasını sağlıyordu. Onu çok seviyordum. Umarım bunu birgün anlar ve o da beni severdi. Telefonu baş ucuma bırakıp yatağıma girdim. Lara'yı düşünerek uyuya kaldım.
Sabah uyandığımda ilk işim Lara'ya mesaj atmaktı.
Ben: Günaydın güzelimmmm
Telefonu çalışma masama bırakıp kıyafetlerimi giydim. Tam tişörtümü giyecektim ki telefondan bildirim sesi geldi. Tişörtümü giymeden hemen telefonu elime aldım. Lara günaydın mesajı atmıştı. Mesajına kalp bırakıp tişörtümü giydim.
Mutfağa indiğimde annemle babam masada bir yandan kahvaltı ediyor bir yandan da sohbet ediyorlardı. Bende masaya oturduğumda babam bana döndü. Kesin benle uğraşacaktı. "Gelinimiz nerde?" Dedi gülerek. Lara'dan bahsediyordu. Annem de ona katılarak "Evet nerede?" Dedi. Babam gülmeye devam ederken yine konuştu. "Noldu sana bakmadı mı?" Babamı umursamadan anneme döndüm. "Anne şu kocana birşey söyle" dediğimde annem de güldü.
İkisini de umursamadan kahvaltımı ettim ve aşağı indim. Kaskımı takıp motora bindim ve Kaan'ın evine doğru gittim. Oraya vardığımda Kaan da motora biniyordu. Burak'ı da aldıktan sonra okula gittik.
Sınıfa girince kimseye bakmadan kafamı direk Lara'ya çevirdim. Sanki o da beni bekliyordu. Kafamı ona çevirdiğim gibi göz göze gelmiştik. Lara hafifçe gülümsediğinde kalbim yeteri kadar hızlı atmıyormuş gibi daha da hızlı atmaya başladı. Bende gülümseyerek sırama oturdum.
İki dersimiz kalmıştı. Bu iki derste turnuvaya seçilenler futbol oynayacaktı. Çünkü turnuvaya az kalmıştı. Dersimiz müzik olduğundan bu iki ders yapacaktık. Seçilenlerin arasında Kaan, ben ve Burak da vardı. Şuan soyunma odasında kıyafetlerimizi değiştiriyorduk. Karşı sınıfın dersi bedendi. Biz onlarla maç yapacaktık. Soyunma odasından çıkıp sahaya doğru ilerledik.
Tribünde hem bizim sınıftan hem de karşı sınıftan kişiler vardı. Benim gözüm Lara'yı arıyordu. Bildiğim kadarıyla Mira'nın zoruyla geliyordu. Benim için gelmesi için herşeyi yapabilirdim. Ortalara baktığımda yüzü asık bir şekilde Mira'nın yanında oturduğunu gördüm. Ona baktığımı hissettiş gibi başını kaldırıp bana baktı.
Bana gülümsemesiyle kalbimden yerinden çıkacak gibi oldu. Bende ona gülümseyerek arkadaşlarımın yanına gittim. Lara bana gülümsediği için daha da hırslandım, karşı sınıfı yenmek için elimden gelenin fazlasını yapacaktım.
Biz yedi gol onlar üç gol atmıştı. İki golu ben birer tanesini Kaan ve Burak atmıştı. Hoca başka bir zaman yine maç yapacağımı söyledi ve gitti. Bende soyunma odasına gittim.
Kıyafetlerimi giymiş ve kısa bir duş almıştım. Lara mesaj atmıştı.
Nayinom: Tebrik ederim
Mesajına kalp bırakıp Kaan ve Burak'la eve gitmiştim.
~~~~~~~~~~~~
Nasıldı aşklarımmm
Beğendiniz miiiii
Nayinomun anlamına bakmayınnnn kitapta geçecekkkk
Bu bölüm de Emir'in ailesini tanıdık
Emir'in ağzından bölüm gelmeye devam edecek
Hatta bazı yerlerde Kaan'a da yer verecem
Diğer bölümde görüşüzz aşklarımmmmm
Bölüm etkileşimi
