9.Bölüm

AYBARSIN AĞZINDAN
‘’Ya tamam arkadaşların geldi ama ne bu ses ya ‘’ dediğimde ‘’Abi sen aslında dinlemesen duymazsın çünkü ses çıkarmıyorlar.’’dediğinde daha çok sinirlendim çünkü haklıydı ben niye bu kızı kıskanıp duruyordum bilmiyorum ama bir an önce bu şeyi kesmem gerekiyordu çünkü belli ki kız benden hoşlanmıyordu kendimi hemen balkona attım tam sigarayı yakmak için çakmak çakıcaktım ki aklıma sarhoşken ağlaması geldi hızlıca sigarayı yakıp çakmağı elimden attım.Tam sigarayı içerken yukardan bi ses yükseldi ‘’Sigara içtiğini bilmiyordum’’dediğinde ’Denk gelmemişizdir ’’dediğimde güldü’’Bu arada yarın göreve gidicez haberin olsun’’ dediğimde’’Yine mi daha yeni gelmediniz mi?’’deyince bu seferde benim güldüm ve içeri girdim hemen kendimi yatağa atıp uyudum.Sabah kalktığımda saat 5 olmuştu saat 6 da askeriye de tüm tim hazır olucaktı beni daha uyku tutmadığı için kalktım hazırlanıp çıktım beni, anca askeriye paklardı gidip silahları kontrol edecektim .Saat 6 olmuştu tim toplandı ‘’ ASKER RAHAT’’ diye bağırdı Alperen ‘’ ATEŞ TİMİ TOPLAN ÇIKIYORUZ ‘’diye bağırdığım da hepimiz helikoptere doğru gittik çünkü hedefimiz İran da bulunan bi örgütü iş üstünde yakalamaktı.’’Komutanım siz mezarlıktaki o çocuk muydunuz yanni İlay hanımın hikayesinde ‘’diye sorunca ‘’Ne yapıcaksın Yakup’’diye sorunca ‘’Merak komutanım ‘’dediğinde evet anlamında kafamı salladığımda ‘’Komutanıma bak be bilmeden birinin yaşam kaynağı olmuş dimi lan Akın ‘’deyince ‘’Yakup koçum çok zorluyosun yapma ‘’dediğimde tırsmış olacak ki sustu herkes kendi halindeydi Alperen kenarda kitap okuyordu Efla kafasını kocasına doğru yaslamış Erayla birlikta uyuyordu Çınarla Miraç kendi aralarında bir şey tartışıyorşardı. Bense hala İlay’ı düşünüyordum ne yaparsan yapayım son zamanlarda aklımdan hiçbir türlü çıkmıyor telefonu açtım ve İlay'a başladım yazmaya başladım
Aybars:Dönünce senle konuşmamız lazım
Galiba telefon elinde bekliyordu hemen cevap verdi.
Doktor Hanım:Ne hakkında
Aybars: Telefon elinde mi bekliyordun
Doktor Hanım: Ne hakkında demiştim
Aybars:Gelince konuşsak operasyon başlamak üzere de
Doktor Hanım:Cidden manyaksın operasyona başlarken bana mı yazdın
Aybars:Seviyorum böyle manyaklıkları da konu o değil dikkat et kendine
Doktor Hanım: Sende dikkat et sağlam dön
Tamam bunu da hallettiğime göre aklım artık biraz da olsa rahat edebilirdi zaten Eray'la Efla içeriye sızmıştı tek yapmamız gereken onlardan işaret beklemekti ve daha demin o işaret geldi “Kaç kişiler? “diye bağırdım Eray “Ben 10 rahat gördüm” dedi Efla “Bu tarafta da 20 var” diye bağırdı içeri doğru gittik bir yandan da şarkı mırıldanıyordum. Kar yağar sine sine bir leş Yarin elbisesine eski yarin ömrünü bir leş daha Ver Allah yenisine bir leş daha Aha koy sevduğum başını omuzuma bana düşen sayı bitmişti. Diğerleride kendi payına düşenleri temizlemişlerdi.Burada ki işimiz sadece temizlikti ve gerekli temizliği yapmıştık.Burada işimiz kısa sürmüştü zaten bi önceki geldiğimiz operasyondan kalan itler bu kadardı.Geri döndük alt tarafı 2 gün yoktuk ama hemen İlayı görmek istiyordum.Hızlı bir duş alıp hastaneye gittim eğer burda yoksa eve gidicektim.Hastaneden içeri girdiğimde İremi gördüm ‘’İlay burda mı İrem ?’’diye sorduğumda güldü ona İrem diyordum çünkü artık o kadar çok yardımımız dokunmuştu ki birbirimize oda bana abi diyordu.’’Burada Aybars abi ‘’diye istediğim cevabı verince hemen kapıyı tıklatıp içeri girdim ama girdiğimde İlay başını masaya koyup uyuya kalmıştı.’’İlay ‘’diye hafifçe dürttüğüm de uyandı.’’Ben geldim de müsait değilsen gideyim ‘’dediğimde ‘’Yok yok otur nöbete kalmıştım da göyle dalmışım ‘’dediğnde güldüm çünkü bi an karşısında beni görünce afallamıştı.’’Benimle konuşucağın konu neydi ?’’diye sordu tam cevaplamak için ağzımı açmıştım ki İrem odaya daldı.’’İlay hocam koşun bıçaklı yaralanmış hasta çok kan kaybediyor ‘’dediğinde İlay koşarak çıktı inat etmiştim bu konuşmayı bu gün yapıcaktım .Aradan 2 saat geçtikten sonra İlay geldi ‘’Ee ne konuşuyorduk?’’dediğinde konuşucaktım ki İrem yine içeri girdi.’’Hocam hasta kriz geçiriyor ‘’dediğinde İlay yine koşarak çıktı bunun bir daha olmasına izin vermeyecektim.İlay geri geldi ‘’Kusura bakma sen gelmeden gayet sakindi aslında ‘’dediğinde sessizce konuştum’’Şansıma tüküreyim’’ ‘’Efendim ‘’dediğinde ‘’Bir Şey yok ‘’dedim tam konuşmaya devam edecektim ki İrem yine girdi kimse birşey diyemeden atladım ‘’Ama bu böyle olmaz sizin tek doktorunuz İlay mı İrem abicim kaçırıyorum doktorunuzu söylersin herkese’’dedim ve İlayın elinden tuttum birlikte dışarı çıktık.arabaya atladık güzel bir yere gittik Ankaranın hepsi ayağımızın altındaydı İlaya dönerek konuştum .’’İlay senle önemli bişey konuşmam lazım ama hiç bölmeden dinle olur mu?’’ dediğimde başını salladı.Tam konuşacaktım ki telefonum çalmaya başladı.Arayan kim miydi tabiki Yakuptu .Telefonu açtım ‘’Canını seviyorsan kapat kapatmazsan nizamiye etrafında koşuya başla çocuk ‘’dediğimde kapatma sesi duydum.’’Bitmiyorlar ya valla bitmiyorlar neyse İlay neden bilmiyorum ama sen geldiğinden beri ne sesin ne yüzün ne de bağırman aklımdan çıkmıyor ben ya ben Aybars Kurt silah elime geçince bile aklıma sen geliyorsun içimde ki bu duygu bence aşk değil çünkü öyle bir şeyin varlığına bile inanmıyorum olsa olsa sevdadır uyuyorum sen uyanıyorum sen ama sanki seni görmesem ölecekmişim gibi geliyo ‘’dediğimde İlayın sağ gözünden akan tek damla yaşı gördüm .’’Aybars ben ailemi kaybettim bu zamana kadar aklına gelecek herşeyi denedim ama onların yokluğunu kısa bir anlığına bile unutamazken senin yanında hissetmiyorum bile sen o zaman o mezarların başında bana umut oldun bu gün neden olmasın yani senin anlayacağın Aybars Kurt bende seninle aynı şeyleri düşünüyorum ‘’ dediğinde sanki dünya benim olmuştu.’’Şimdi eve gitsek yoksa cidden bayılıcam ‘’dediğinde arabayı çalıştırıp eve doğru gitmeye başladık hala şaşırıyordum çünkü ona bunları hiç söyleyemecek gibi hissetmiştim eve geldiğimizde arabadan indik tam içeri girecektim ki İlayın beni öpüp yukarı kaçmasıyla duraksadım.Eve girdiğimde mutluluğum yüzümden anlaşılıyordu.