7. bölüm · Kaçışın Bedeli~Teoden
Soğuk Gece
Kapıyı açtığımda dışarının serinliği yüzüme çarptı
Ama içimdeki sıcaklık azalmıyordu
Teoman çok uzağa gitmemişti
Merdivenlerin başında duruyordu
Sırtı bana dönük
Ellerini ensesinde kenetlemişti
Bir an durdum
Sanki o an geri dönebilirdim
Hiçbir şey olmamış gibi
Ama yapamadım
Yürüdüm adımlarım yavaştı
Ama o beni duydu
Her zaman ki gibi
D: Kaçıyor musun
Diye bağırarak sordum
Durdu
Ama dönmedi
Omuzları hafifçe gerildi
Dönmesi için bileğine uzandım
Neredeyse elinden tuttum
T: Kaçmak mı
Alaycı bir ifadeyle güldü
T: Senden mi
Bir adım daha yaklaştım
D: Cevap vermeden gitmek kaçmak sayılır
Bu sefer döndü
Hızlı
Gözleri direkt gözlerimde
Keskin,korkusuzca bakıyordu
T: Sen bir cevabı hak etmiyorsun
Kalbim hızlandı
Ama geri adım atmadım
D: O zaman neden bu kadar sinirleniyorsun? Veya neden bu kadar kabasın
Çenesi kasıldı
Bir adım attı
Mesafeyi kapattı
T: Kendini zorlamayı bırak
Elini bıraktım
Kaşımı kaldırdım
D: Kim zorluyor sence
Bir saniye
Sessizlik oluştu
İkimizde geri çekilmedik
Teoman bir anda elimi tuttu
Sert
Beklemediğim kadar
Refleksle çekmeye çalıştım
Ama bırakmadı
Elimi yukarı kaldırdı
Gözleri karardı
T: Bu eli tutacaksan…
Kısa bir an duraksadı
T: Bırakmamayı öğreneceksin
Kalbim hızlandı
Ama bakışlarımı kaçırmadım
D: Bu eli asla tutmayacağım
Elimi sertçe çektim
Bu sefer bıraktı
Anında
T: Öyle olsun
Arkasını döndü
Yürümeye başladı
D: Nereye
Durmadan cevap verdi
T: Uzaklaşmaya
D: O benim lafım
Bu sefer durdu
Ama hâlâ dönmedi
T: Artık bizim
Kaşlarım çatıldı
D: Ne demek o
Yavaşça döndü
Gözleri daha sakindi
Ama daha tehlikeli
Bir anda yaklaştı
Elini belime koydu
Beni kendine çekti
Nefesim takıldı
T: Hâlâ aynı yerdesin
Yutkundum
Ama geri çekilmedim
D: Sen de
Teoman hafifçe eğildi
Yüzü çok yakındı
T: Değiştiğini sanıyorsun
D: Sanmıyorum
Kısa bir duraksadım
D: Biliyorum
Bir saniye
Sadece birbirimize baktık
Zaman sanki yavaşladı
Teoman’ın bakışları bir an yüzümde dolaştı
Sanki bir şey arıyordu
Sonra çok hafif gülümsedi
Ama bu gülümseme okunmuyordu
T: O zaman göster
Kalbim hızlandı
Ama bu sefer korkudan değil
Daha çok bu gerilimden,bu meydan okumadan
Bir adım daha yaklaştım
Aramızdaki mesafe neredeyse yok oldu
D: Her şeyi bilmek zorunda değilsin
Teoman’ın bakışları bir an dudaklarıma kaydı
Sonra tekrar gözlerime
T: Öğrenirim
Nefesim karıştı
Ama bu sefer kaçmadım
D: O kadar kolay değil
Teoman başını hafifçe eğdi
T: Kolay olan hiçbir şeyle ilgilenmiyorum
Sessizlik
Ama bu sessizlik söylenmeyen şeylerle doluydu
Teoman yavaşça geri çekildi
Ama gözlerini ayırmadı
T: İçeri dön
Kaşlarımı çattım
D: Emir mi veriyorsun
T: Hayır
Kısa bir duraksama
T: Şimdilik bırakıyorum
Bu cümle yarım kalmış bir şey gibiydi
Arkasını döndü
T: Yapacaklarımı seyret
İçime bir huzursuzluk çöktü
D: Ne demek istedin
T: Bence ne demek istediğimi anladın
Kalbim deli gibi atıyordu
D: Nereye gidiyorsun
Dönmeden cevap verdi
T: Neler yapabileceğimi göstermeye
Sinirle bağırdım
D: Bu defa hıncını kimden çıkaracaksın
T: Sen dahil herkesten
İçim sıkıştı
Bu cümle gerçekti
Teoman yavaşça uzaklaşmaya başladı
Adımları kararlıydı
Durmayacaktı
T: İçeri dön hava soğuk
Ama artık umurumda değildi
Hızla eve girdim
Ellerim titriyordu
Ceketimi aldım
Çantamı kaptım
Kalbim hâlâ hız kesmemişti
Leyla’nın sesi geldi
L: Deniz, ne oluyor
Durmadım
D: Teoman bir şey yapacak
L: Ne? Ne yapacak
Cevap vermedim
Kapıya yöneldim
Elim kapı kolundayken bir an durdum
Geri dönebilirdim
Ama hayır
Kapıyı açtım
Soğuk hava tekrar yüzüme çarptı
Ve bu defa
Hiç tereddüt etmeden dışarı çıktım
Çünkü hissediyordum
Bu gece bir şeyleri değiştirecekti
Beğendiniz mi? Yorumlarınızı çok önemsiyorum
Lütfen en azından bir yorum ve beğeni yapalım
