7. bölüm · Kaçışın Bedeli~Teoden

Soğuk Gece

Rümeysa .

Kapıyı açtığımda dışarının serinliği yüzüme çarptı

Ama içimdeki sıcaklık azalmıyordu

Teoman çok uzağa gitmemişti

Merdivenlerin başında duruyordu

Sırtı bana dönük
Ellerini ensesinde kenetlemişti

Bir an durdum
Sanki o an geri dönebilirdim
Hiçbir şey olmamış gibi

Ama yapamadım

Yürüdüm adımlarım yavaştı

Ama o beni duydu

Her zaman ki gibi

D: Kaçıyor musun

Diye bağırarak sordum

Durdu

Ama dönmedi

Omuzları hafifçe gerildi

Dönmesi için bileğine uzandım

Neredeyse elinden tuttum

T: Kaçmak mı

Alaycı bir ifadeyle güldü

T: Senden mi

Bir adım daha yaklaştım

D: Cevap vermeden gitmek kaçmak sayılır

Bu sefer döndü

Hızlı
Gözleri direkt gözlerimde
Keskin,korkusuzca bakıyordu

T: Sen bir cevabı hak etmiyorsun

Kalbim hızlandı

Ama geri adım atmadım

D: O zaman neden bu kadar sinirleniyorsun? Veya neden bu kadar kabasın

Çenesi kasıldı

Bir adım attı

Mesafeyi kapattı

T: Kendini zorlamayı bırak

Elini bıraktım

Kaşımı kaldırdım

D: Kim zorluyor sence

Bir saniye

Sessizlik oluştu
İkimizde geri çekilmedik

Teoman bir anda elimi tuttu

Sert

Beklemediğim kadar

Refleksle çekmeye çalıştım

Ama bırakmadı

Elimi yukarı kaldırdı

Gözleri karardı

T: Bu eli tutacaksan…

Kısa bir an duraksadı

T: Bırakmamayı öğreneceksin

Kalbim hızlandı
Ama bakışlarımı kaçırmadım

D: Bu eli asla tutmayacağım

Elimi sertçe çektim

Bu sefer bıraktı

Anında

T: Öyle olsun

Arkasını döndü

Yürümeye başladı

D: Nereye

Durmadan cevap verdi

T: Uzaklaşmaya

D: O benim lafım

Bu sefer durdu

Ama hâlâ dönmedi

T: Artık bizim

Kaşlarım çatıldı

D: Ne demek o

Yavaşça döndü

Gözleri daha sakindi

Ama daha tehlikeli

Bir anda yaklaştı

Elini belime koydu

Beni kendine çekti

Nefesim takıldı

T: Hâlâ aynı yerdesin

Yutkundum

Ama geri çekilmedim

D: Sen de

Teoman hafifçe eğildi

Yüzü çok yakındı

T: Değiştiğini sanıyorsun

D: Sanmıyorum

Kısa bir duraksadım

D: Biliyorum

Bir saniye

Sadece birbirimize baktık
Zaman sanki yavaşladı

Teoman’ın bakışları bir an yüzümde dolaştı

Sanki bir şey arıyordu

Sonra çok hafif gülümsedi

Ama bu gülümseme okunmuyordu

T: O zaman göster

Kalbim hızlandı

Ama bu sefer korkudan değil
Daha çok bu gerilimden,bu meydan okumadan

Bir adım daha yaklaştım

Aramızdaki mesafe neredeyse yok oldu

D: Her şeyi bilmek zorunda değilsin

Teoman’ın bakışları bir an dudaklarıma kaydı

Sonra tekrar gözlerime

T: Öğrenirim

Nefesim karıştı

Ama bu sefer kaçmadım

D: O kadar kolay değil

Teoman başını hafifçe eğdi

T: Kolay olan hiçbir şeyle ilgilenmiyorum

Sessizlik

Ama bu sessizlik söylenmeyen şeylerle doluydu

Teoman yavaşça geri çekildi

Ama gözlerini ayırmadı

T: İçeri dön

Kaşlarımı çattım

D: Emir mi veriyorsun

T: Hayır

Kısa bir duraksama

T: Şimdilik bırakıyorum

Bu cümle yarım kalmış bir şey gibiydi

Arkasını döndü

T: Yapacaklarımı seyret

İçime bir huzursuzluk çöktü

D: Ne demek istedin

T: Bence ne demek istediğimi anladın

Kalbim deli gibi atıyordu

D: Nereye gidiyorsun

Dönmeden cevap verdi

T: Neler yapabileceğimi göstermeye

Sinirle bağırdım

D: Bu defa hıncını kimden çıkaracaksın

T: Sen dahil herkesten

İçim sıkıştı

Bu cümle gerçekti

Teoman yavaşça uzaklaşmaya başladı

Adımları kararlıydı

Durmayacaktı

T: İçeri dön hava soğuk

Ama artık umurumda değildi

Hızla eve girdim

Ellerim titriyordu

Ceketimi aldım

Çantamı kaptım

Kalbim hâlâ hız kesmemişti

Leyla’nın sesi geldi

L: Deniz, ne oluyor

Durmadım

D: Teoman bir şey yapacak

L: Ne? Ne yapacak

Cevap vermedim

Kapıya yöneldim

Elim kapı kolundayken bir an durdum

Geri dönebilirdim

Ama hayır

Kapıyı açtım

Soğuk hava tekrar yüzüme çarptı

Ve bu defa

Hiç tereddüt etmeden dışarı çıktım

Çünkü hissediyordum
Bu gece bir şeyleri değiştirecekti

Beğendiniz mi? Yorumlarınızı çok önemsiyorum
Lütfen en azından bir yorum ve beğeni yapalım