35. bölüm · İnatçı Aşk
İnatçı Aşk Bölüm 35
Kerem'in söylediği şeyden sonra herkes sustu.
Güneş: “Eski eviniz mi?”
Kerem yavaşça başını salladı.
Kerem: “Ablam öldükten sonra oradan taşındık.”
Sesi her zamankinden daha sakindi.
Ama gözleri dolmuş gibiydi.
Burak: “Şey… şimdi gidicek miyiz?”
Gizem: “Burak sanki gece gezmesine gidiyoruz.”
Arda ciddi şekilde Kerem’e baktı.
Arda: “Kutunun içinde ne olduğunu biliyo musun?”
Kerem başını salladı.
Kerem: “Hiç açmadım.”
Herkes şaşırdı.
Güneş: “Neden?”
Kerem kısa süre sustu.
Sonra yavaşça konuştu.
Kerem: “Çünkü korktum.”
Bu cümle Güneş’in içini burktu.
Kerem ilk kez gerçekten kırılgan görünüyordu.
Gece geç saatlerde…
Hepsi Kerem’in eski evinin önündeydi.
Ev terk edilmiş gibiydi.
Bahçedeki çimler uzamıştı.
Gizem: “Burası baya korku filmi evi.”
Burak: “İçerden cin çıkarsa ben yokum.”
Kerem kapıya baktığında bir an duraksadı.
Güneş bunu fark etti.
Yavaşça yanına geçti.
Güneş: “Hazır değilsen girmeyebiliriz.”
Kerem ona baktı.
Sonra hafifçe başını salladı.
Kerem: “Sen varsın diye korkmuyorum.”
Güneş’in kalbi hızlandı.
Kapıyı açıp içeri girdiler.
Ev toz içindeydi.
Her yerde eski eşyalar vardı.
Defne etrafa bakınca duygulandı.
Defne: “Hiç değişmemiş.”
Kerem yavaşça üst kata çıktı.
Diğerleri de peşinden geldi.
Koridorun sonunda beyaz bir kapı vardı.
Kerem kapının önünde durdu.
Güneş: “Burası…”
Kerem: “Ablamın odası.”
Kerem kapıyı açtı.
Oda yıllardır dokunulmamış gibiydi.
Masada eski fotoğraflar vardı.
Duvarlarda notlar asılıydı.
Gizem fotoğraflardan birini aldı.
Gizem: “Bu sen misin küçüklüğün?”
Kerem hafifçe gülümsedi.
Kerem: “Evet.”
Tam o sırada Burak dolabın altındaki küçük metal kutuyu gördü.
Burak: “Sanırım bunu arıyoruz.”
Herkes bir anda sustu.
Kerem yavaşça kutuyu eline aldı.
Ellerinin titrediği belliydi.
Güneş sessizce yanına geçti.
Ve elini tuttu.
Kerem derin nefes alıp kutuyu açtı.
İçinden eski bir kolye… birkaç fotoğraf… ve bir mektup çıktı.
Mektubun üstünde sadece şu yazıyordu:
“Eğer bunu okuyorsan, gerçek ortaya çıkmış demektir.” 🔥