4. MEKTUP

Bir hafta sonra...

"Olmuş mu anne." Annem elbisenin içindeki bana bakarak " Çok güzelsin kızım, her ne kadar bu iş kafama yatmamış olmasa bile. " maalesef annemle aynı fikirdeydim.

Evlenmemize yalnızca 10 dakika kaldı. Hayatımı feda edeceğim bir kararı değiştirebilmem içinse sadece 5 dakikam var. Çok zor ve yapamayacağım bir karar verdiğimi son 1 saattir biliyordum. Annem ve Chris'e bu durumu çok rahat ve hiç düşünmeden söylemem bile ne kadar aptal ve düşünmeden hareket ettiğimi gösteriyordu. Bir palyanço ile nasıl bir anda karı koca olabilicem ona asla aklım ermiyordu. Chris yanıma geldi.

"Krali- yani Daniela. Emin misin? İyi gözükmüyorsun. Benimle evlenmek zorunda değilsin. "

"Anne, bize birkaç dakika müsaade edebilir misin?" Annem iç çekerek odadan çıktı ve kapıyı kapattı.

"Chris, çok korkuyorum. Senden dolayı değil ama ya hayatımın en büyük hatasıysa bu? Annemde razı değil zaten." Chris desteklemek için ellerimi tuttu.

"Daniela, senin kimseye ihtiyacın yok. Sadece kendine odaklan. Ben yokmuşum gibi davran istersen, çünkü bu benim için de çok zor. En başta bir prenstim, sonra bir palyanço oldum. Şimdi ise kral olucam ve bu hiç kolay olucak gibi hissettirmiyor. Şunu bilmeni isterim ki ister bir palyanço, ister kral, ister bir eş, istersende bana sadece bir arkadaş gözüyle bak. Seni hep desteklerim. Ama söz ağızdan bir kere çıkar, evlenmek zorunda kaldık. Ve sen her halinle mükemmel bir kraliçesin. En büyük destekçin olarak emrinizdeyim." Gözlerim doldu, çünkü babam gibi konuştu. Ah babam, önceden herşeyinle yanımdayken, şimdi göklerde seninle baktığımız yıldızlardan bir olman canımı çok yakıyor. Gözümden bir damla yaş süzüldü.

"Bu konuşmayı sen ağla diye yapmadım, aksine iyi hissedersin diye yapmıştım."
"Chris, babam olsa bunu krallığım için yapmamı ister miydi?"
"Baban senin yaptığın her şey ile gurur duyardı." Chris'e sarıldım. Gözümdeki birkaç damla yaşı da sildikten sonra yavaşça salona yürümeye başladık.
...
"Chris Argent, kraliçemiz Daniela Ashbill ile evlenip onun kocası olmayı ve bu ülkeye kral olmayı, kabul ediyor musunuz?" Bana baktı, gözlerimle evet demesini gösterdim. Derin bir nefes verdi. "Evet, kabul ediyorum." Alkışlar kopmaya başladı. Alkışlar yavaş yavaş dindiğinde gözler bana döndü.

Çok mu acele karar vermiştim? Bu kararı vermeden yaklaşık 20 saniye önce anneme 'Asla evlenmem!' diye bağırıp bu fikri de ben sundum. Çok geriliyorum. Chris' i ne kadar tanıyorum ki hem? Krallık savaşların üstesinden gelmişti belki ama davetler, buluşmalar... ben bunlara hakim değildim. İki ucu boklu değnek oluyo birazcık. Acaba bundan binlerce yıl sonra yaşasaydım ne gşbi zorluklar yaşardım? Keşke bir şey olsa şuan ve evlenmeden daha kolay bir çözüm bulabilsem. Yarabbim n'olur!

"Kraliçemiz Daniela Ashbill, Chris Argent ile evlenip ömür boyu onun karısı olmayı kabul ediyor musunuz?" Soru, bu soru banaydı. Kabul ediyor muydum, evet mi hayır mı? Allah'ım yardım et! "E-"

"Bu evlilik gerçekleşemez!" Salon kapıları sonuna kadar serçe açılıp duvara çarptı. Savaşçı kıyafetleri, kumral saçları, okyanus gibi gözleri ve keskin bakışları girdiği an nefesim kesildi.

"E-Edward!?"