Bölüm 10🪷

Şoka uğramıştım adeta. Ama sonra kendimi istemsizce sırıtırken buldum,
Sonra telefonu kapatıp cebime koydum ve ilkin geldi. Doğrusu hala içimde bir takim şüpheler vardı..mesela beni seviyor mu gerçekten?, seviyorsa neden yüzüme söylemedi? Neden anonim olarak yazdı ve bunun için farkli bir hat aldı, neden benim geleceğimi bildiği halde o hattı değişmedi? Kafam çok karışmıştı...ama bunu ona yansitma gereği duymadım, ki zaten ona bu olayı anlatmayacaktım.
"İlkin, telefonuna bir mesaj geldi. Önemli olabileceği için haber vermek istedim."
"Pekii, sağoll"
İlkin telefonunu açtığında gördüğü mesaj karşısında âdeta bembeyaz kesildi...ama belli etmemeye çalıştıği apaçık bellide oluyordu.. Birkaç saat sonra projeleri bitmişti ve saat akşam 7'yi gösteriyordu, artık gitmek için tam ayaklanmisken ilkin bana seslendi..
"Ata..?"
"Efendim?"
"Teşekkür ederim..."
"Teşekkür mü edersin?"
....
"Teşekkür ederim zalimin oğlu.,
"Rica ederim o zaman, zalimin kızı."

Bunu şaka amaçlı söylemiştim ona, ama sanırım ciddiye almış olmalı ki hemen kızarmıştı...birisi ilkin'e karantina okumayı acilen yasaklasin sonra kız utançtan napacagini şaşırıp kalıyor...- dışarı adım attığımda, yolda yürürken yiğit ve Mert mesaj atmisti.
Yiğit; LAN TİRREKKLER
Yiğit; Bana sudeyi ayarlayınsaniza yav
Mert; e..ney
Yiğit; neyse.sonra anlatırım da Ata sen ne yaptın ilkinin evindeydin en son .d
Mert; hee oda vardi
Mert; @atasalakasik
Siz; kardeşim etikete bayıldım unutturma çıkışta seni bi (d)öveyim :>
Siz; neyse çıktım geliyorum işte projesi falan bitti'de
Mert; şaka mı yapıyon hani 1 Nisan falan değil ama..
Yiğit; bu kadar mı yani projeyi yaptınız geldin
Siz; he nolcakti
(😒+2)
GÖRÜLDÜ 19.20

Saat 19.30'u gösterirken eve geldim ve içeri adım attığın gibi bir defter çıkardım..içimi suanlik sadece deftere dokebilirdim. Elime kalemi aldım ve ilk dokunuşu yaparak bugünün tarihini attım..
05/9/2026
Çıkmazdaymışım gibi hissediyorum...Ben okuldan bir kıza aşık oldum. Bunu daha fazla içimde tutabileceğimi sanmıyorum...gitgide ondan daha çok hoşlanmaya başladığımı hissediyorum... Onunla ne zaman yan yana gelsem, kalbim delice çarpmaya başlıyor, çıkacak gibi oluyordu. Bu yazışmalarımız içinde geçerliydi..kalbimi çaldın Be, zalimin kızı..kalbimi çaldın..Ben onu her başkasıyla gördüğümde içimi ne olduğunu tarif edemeyeceğim, ama aklımdan 'keşke şuan onlarla değil benimle konuşuyor olsaydı.' düşüncesi geçiyor..bu kıskançlık mı?..hayır, hayır. Ben onun hiçbir şeyi değilim sadece ondan hoslanan rastgele birisiyim ve onu kiskanmaya hakkım yok. Dediğim gibi, o kişilerin yerinde ben olduğumda'da kalbim fırlayacakmış gibi atıyor her seferinde. Birde anonim var..bugün ilkinin anonim olduğunu öğrendim. Anonim bana beni sevdiğini ama kim olduğunu soylemeyecegini söylemişti...Ama ben buldum. Fakat ilkin beni seviyorsa, neden bunu karşıma geçip açık açık söylemez ki? Hayır, bu tanıdığım ilkin değil! Kafam çok karışık...ama onun beni sevip sevmedigini anlamak icin elimden geleni yapacağım..

~A ♡ İ

Ve bu defteri cekmeceme koyduğum gibi anonim engelledim. Zaten artık kimliğini biliyordum, ayrıca birde onu engelleyince benim hakkımdaki düşüncelerinde anlayabilirim, sonuçta illa ertesi gün bu mutlu mutsuz birşey belli edecek ama değil mi?..
Ve sonra sude'den mesaj geldi. O bana pek mesaj atmazdi ama merak edince bekletmeden mesajını açtım..

Sude; Ata müsait misin?
Sude; ilkin nerede biliyor musun? Arıyorum ama açmıyor.
Sude; ata endiseleniyorum artık bak şu telefona
Sude; ilkin nerde?
Siz; en son baya yorulmuştu ve uykusu vardı uyuyacağım demişti
Siz; uyumuştur yani ondan bakmiyordur
Sude; iyide ilkin bu kadar erken uyumaz ki ata saat daha 8 buçuk?
Sude; o korktugunda üzüldüğünde falan erken Uyur
Sude; Ata ilkinin annesini aradım evde değil dedi?

Ne diyordu bu? İlkini defalarca aramama rağmen acmamisti. Bu son çaldırışımdı onu, yoksa polise gidecektim. Ve bu defa açtı
"İlkin nerdesin sen?!"
"Ata..bizimkilere şöyle endiselenmesinler biraz yalnız kalmam lazım, olur mu?"
"İlkin nerdesin dedim."
"Sahilde"
Ve telefonu hemen kapattigim gibi üstüme bir ceket alip sahile gittim...orada bankta oturuyordu..ve gözleri nemliydi. Sadece Denizi seyrediyordu. Koşarak yanına gittim
"İlkin noldu?"
"Ata?.."
Ve ben daha konusacakken hemen ayağa kalkip sımsıkı sarıldı bana...Belliydi, birşeyi içinde çok tutmuştu. Onu taniyordum...
"İlkin...?"
"Ata..ben.. çok özür dilerim..a..aniden oldu, yani şey..sarilmak-"
"İlkin bir nefes al..şuan senin sarilip sarilmaman önemli değil. Ne oldu?"
"Ata..eski sevgilim yazdı. Hoşlandığım çocuğun sevgilisi varmış. Öyle dedi..."
İlkinin hoşlandığı birisi mi vardı? İşte şimdi kafam iyice karışmıştı. Ne oluyor anlamıyordum, ve doğrusu tek Odak noktam ilkindi. Başka birseyi zerre umursamıyorum...
"İlkin, sonuçta bu senin eski sevgilim değil mi?"
"Evet ..?"
"O zaman neden ona güvendin hemen?"
"Sanırım güvenmek icin yer ariyordum çünkü onun beni sevdiğini veya sevmediğini bilmiyorum."
"Kim o kişi? Söyle, yardımcı olayım."
Ve ilkin aniden telaşlı bir ifadeye bürünmüş, kekeliyordu
"Ş.. şey boşver. Yani, gerek yok..hallederim ben."
"Peki seni zorlamak istemiyorum ilkin..ama benim burada olduğumu ve sana her daim yardım edecegimi bilmeni isterim."
"Teşekkür ederim Ata.."
Ve ilkin'in yanakları kızarmaya başladı hafiften. Pozisyonumuzu fark edince benimde ondan pek farkım yoktu.. hala sariliyorduk ve çok yakindik..

ABİ ABLA YOLLAYİN DESTEKLERİİİ

Bölüm sonuu umarım beğenirsiniz, bu arada kapağı yine değiştim bu seferki Nisa Sare isimli kişiden, kendisine teşekkürlerimi sunuyorumm (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)