"TANITIM "

"Aşk görmekten çok özlemeyi sever,"
"Dokunmaktan çok düşlemeyi..'
"Ve aşk öyle haindir ki;"
"Nerde imkansız varsa gider onu sever."

(Özdemir Asaf)

Bölüm şarkısı: İntihaşk

"TANITIM"

Karadeniz'de iki ayrı genç vardı.

İkiside birbirine sevdalıydılar.

Ancak taki hayatlarını değiştiren o güne dek..

•••

•20/02/2008•

~Geçmiş ~

Karadeniz'de iki genç birbirini çok seviyordu sevmesine ama onların ki imkansızdan başka bir şey değildi.

Olmazdı. Babaları düşmandı. Ezelden beri hemde. Birbirlerinden hiç haz etmezler, birbirlerini gördüklerinde yolunu değiştirirlerdi.

Sadece babaları değil ailelerde düşmandı.

Gece ile Asaf gene buluşmak için evden çıkmışlardı. İkiside çok heyecanlıydı. Uzun zamandır görüşemiyorlardı çünkü.

Gece'nin çıkması biraz zor olmuştu. Çünkü baskıcı bir ailesi vardı. Kız çocuğu olduğu için bu baskı sahada artıyordu.

Asaf çoktan varmıştı buluşacakları tepeye. Orduyu avucunun içi gibi biliyordu.

Geceninde varması uzun sürmemişti.

İki genç hızlıca sarıldılar. Çok
özlemişlerdi birbirlerini.

Ayrıldıktan sonra ikiside tepenin ordaki kütüğe oturdu.

Gece yine gününün nasıl geçtiğini Asaf'a anlatmaya başlamıştı.

Orda ikisi sohbet ederken beklenmeyen bir kişi girmişti gizlice aralarına.

Giraydı.

Geceyi üç yıldır seviyordu. Karşılıksız bir sevgiydi bu.

Onları orda böyle görünce kalbi acıdı bir an. İçini öfke, kıskançlık ve hayal kırıklığı kaplamıştı.

Evet Gece ona hiç bir zaman Umut vermemişti. Ama o Geceyi seviyordu. Ve onun için her şeyi yapardı.

Giray vakit kaybetmeden ve kimse görmeden ayrıldı oradan. Kafasında planlar yapıyordu. Yönünü Gecelerin evine çevirmişti. Oraya gidecek ve gördüklerini anlatacaktı.

Gece ile Asaf'ta o sırada birbirleriyle vakit geçirmekle meşguldüler. Gece Asaf için yaptığı tatlıyı açıp verdi. Asaf'tan mutlusu yoktu. Sevdiği kız en sevdiği tatlıdan yapmıştı. Nasıl mutlu olmayabilirdi?

İkiside sohbetler ediyor, tatlılarını yiyordu.

Girayda eve gelmişti. İlk başta duraksasada çalmıştı o kapıyı. Kapıyı Gece'nin annesi Güldan hanım açmıştı.

"Aa Giray oğlum hayırdur bu saate" demişti Güldan hanım.

"Güldan teyze Muhsin amca evde mi?"

Güldan hanım başını sallamış ardından içeri geçmesi için kenara çekilmişti.

Giray içeri girdikten sonra salona geçmiş Muhsin amcanın karşısındaki koltuğa oturmuştu.

"Hayırdur oğlum? Bir şey mi oldu. Gece'de evde yok niye geldun?"

"Bir şey oldu Muhsin amca. Gece ile Asaf'ın görüştüğünü biliyor muydun?"

Adam şaşırmıştı. Ne demek kızı o kansızın oğluyla görüşürdü.

"Ne deysun ula! Giray oğlum şaka yapmaysun baa."

"Yok Muhsin amca. Bildiğin senin bu kızun, o kansızun oğluyla görüşür."

Güldan ve Muhsin duyduklarıyla afallamışlardı. Nasıl olurda kızları böyle bir hata yapardı.

Güldan en son duyduklarının etkisiyle fenallaşmış koltuğa oturtmuşlardı.

Gece ile Asaf'ında ayrılma vakti gelmişti. Biraz daha dururlarsa yakalanabilirlerdi çünkü.

Gece evine gelince evdeki bağırışları fark etmişti.

Salona girince bütün gözler Geceye dönmüştü.

Annesi koltuktan hızla kalkıp kızına tokat atmıştı. Gece şaşkındı çünkü annesinden neden tokat yediğini bilmiyordu.

Başını kaldırınca Girayla göz göze geldiler. Kaşlarını çatmıştı Gece. Girayın burada ne işi vardı?

Babası hızla kızının yanına gelip saçlarına yapışmıştı. Giray hızla kalkıp Gece'nin yanına gelmiş ve ayırmaya çalışıyordu babasını kızdan.

"Ula! Sen bunu bize nasıl yapaysun da. Hiç mi namussumuzu düşünmeyesun!
O kansızun oğluyla ne işun olabilur lan!"

Babası çok sinirliydi. Gece ağlamaya başlamıştı.

"Baba bi dinle beni yalvarırım. Ben çok seviyorum Asaf'ı."

"Bak hala Asaf diyor. Ula sen bizi rezil etmek mi isteysun ha. Bitti. Görüşmeyeceksun o çocukla."

"Baba nolur. Lütfen ben Asafsız yaşayamam."

Babası çıldırmış gibiydi. Ne kızını duyuyordu nede mantıklı düşünecek hali vardı.

Giray Geceyi sakinleştirmeye çalışırken, Muhsin'de o sırada eline silahını almış evden çıkmıştı.

Tüm aile Muhsinin arkasından Soytürk konağına girmişti.

Soytürk konağındaki herkes dışarı çıkmıştı. Asaf Geceye anlamaz bakışlar atarken Gece endişe içindeydi.

"Ula Asaf efendi! Irz düşmanı. Sen benum kızuma nasıl göz dikersin."

Asaf dediklerine şaşırmıştı. Ama sonra anlamıştı öğrendiklerini.

" Bir sakin olasın Muhsin Bey. Ben kızunuza göz dikmedum. Ben kızınızı seviyorum!"

" Hâlâ seveyrum diyor hâlâ! Lan sen benim kızımın namusuyla oyna bide seveyrum de! Öldürürüm ula senu!"

Geceyi Giray tutuyordu. Yoksa çoktan gitmişti Gece yanlarına. Giray ona bir şey olmasın diye tutuyordu Geceyi.

O sırada Muhsin silahı çıkartıp emniyetini açarak Asaf'a doğrultmuşu.

Gece Asaf diye bağırsada şuan pek duyulmuyordu çığlığı.

Asaf hızla Muhsin'e yaklaşıp silahı almaya çalıştı. Muhsin ısrarla bırakmıyor öldürecem diye söyleniyordu.

O sırada bir patlama sesi yankılandı etrafta.

Gece çığlık attı.

Muhsin bey yere yığıldı. Güldan hanım olmak üzere herkes Muhsin Bey'e bakıyorlardı. İyi mi diye.

Giray şaşkındı. O da böyle bir şeyin olmasını beklemiyordu.

Ambulans geldi. Ve maalesef yapılan hiç bir müdahalelere rağmen Muhsin beyi kurtaramamışlardı.

Polisler Asaf'ı kelepçeleyerek götürdüler.

Ardından Gece ne kadar Asaf diye bağırsada, gitmeye çalışsada Giray engel oldu..

Böyle başladı Karadeniz'in o unutulmaz imkansız aşkı...



•Gece&Asaf•

Merhaba arkadaşlar🙏🏻 Yeni kurgum sizlerle. Hikayeyi nasıl buldunuz? Yorumlara yazın. Yeni yılın yeni kitabı ✨
Bir sonraki bölüme görüşmek üzere 🙋🏻♀️