6. BÖLÜM

...

Uyandığımda kafamda İki çalışan kadın, Sam ve Samantha hanım duruyordu. Ben etrafıma bakınıyordum ve koltukta uzanıyordum.

Sam
- Sandy iyimisin, bir yerin yaralanmadı ya, hastaneye gitmek istermisin.

Samantha hanım
- Sandy canım iyimisin.

Ben
- (korku dolu bir şekilde, ama bir okadarda sakın bir şekilde) "Evet iyiyim" diyerek koltuktan kalktım ve; Ben artık gideyim geç oldu, bu nasıl oldu diye sorarsanız...hava sıcak bu yüzden kafama güneş vurmuş olabilir.

Sam
- Sandy gerçekten iyimisin? geldiğinde böyle değildin bari seni eve bırakayım.

Ben
- Merak etmeyin, ben iyiyim.

Samantha hanım
- Tatlım, istersen yarın okula gelme ben derslerini hallederim, tamam mı?
(İç sesim; zaten bu halde okula falan gidemem)
Hadi Sam seni evine bıraksın olurmu.

Ben
-( istemeyerek) peki efendim, iyi günler.

Sam ile arabaya bindik eve gidene kadar konuşmadık, beni eve bıraktı iyi olup olmadığımı sordu, vedalaştıktan sonrada gitti.
Ne olurdu o çalışan kadını dinleseydim, en azından o odadaki vahşeti görmezdim, eve girdim anneme ayağımın takıldığını ve bu yüzden düştüğümü söyledim, yarın okula gitmeyeceğimi de söyledim, ve odama çıktım, yatağıma girdim ve bu bütün olanları unutmaya çalıştım, unutsam iyi olurdu çünkü zaten 2gün sonra..."Babamın ölüm yıl dönümü" vardı. Uykuya dalmaya çalıştım...

***
Sabah uyandığımda kahvaltımı yapıp
Tekrar odama çıktım, ve yatağıma girdim dün olanları uzun uzun düşünmeye başladım, o odadakiler de neydi öyle, acaba yanlış mı Anladım, hayır Hayır bence yanlış anlamadım Çünkü Bas bayağı kan ve ölü kokuyordu acaba orada birini mi öldürdüler? Oof oof artık bunları düşünmek istemiyordum, ama bu işin peşinize bırakmayacaktım...

"BUGÜNLÜK BU KADAR, ÇOK AZ YAZDIM AMA KISA KISA DAHA İYİ OLUYOR, SİZİ SEVİYORUM SEVGİLERLE KALIN"