İlk kavga

Bazı şeylere merhaba demek için,bazı şeylere elveda demek gerekir.

Telefonumun erkenden çalması ile sıcacık yatağımda gözlerimi açtım.Bir süre duvara baktıktan sonra gözlerimi ovalayıp ayağa kalktım.Telefondan gelen çağrıyı yanıtladım.

-"Ne var,Aden?"

Telefonun diğer ucundan bir süre ses gelmedikten sonra neşe dolu bir ses kulaklarımı doldurdu.

-"Sanada Günaydın Belen."

Sesi hoparlöre alıp mutfakta bir köşeye bıraktım.Bir yandan kahvaltı hazırlarken bir yandanda telefonla konuşuyordum.

-"Aden normalde aramaz,iki saatlik ses kaydı atarsın.Ne oldu?neticeye gel."

Karşıdan heyecan dolu bir ses geldi.

-"Ayy,bu hafta benim burcumun haftası! Alışveriş, kız gecesi,manifest ve daha yapılacak bir sürü şey var."

Tezgahtaki küçük,turuncu kasede taze avakadolarımı ezerken Aden'in yine burç,gezegen,Güneş,Ay saçmalıklarından bahsedeceğini anlamıştım.

-"Hayır Aden,olmaz.Bugün ilk iş günüm.Söz veriyorum başka bir gün çıkarız."

Morali bozulmuş gibiydi ama belli etmiyordu.

-"Gezegenler aşkına,her zaman aynısını diyorsun!"

Biraz duraksadım ve konuşmaya devam ettim.

-"Belen Asu Bulcahan sözü."

Telefondan Aden'in kıkırdama sesleri duyuldu.

-"Neyse hadi içimde kötü bir his var dikkat et,kapatıyorum."

Aden telefonu kapatınca bir şarkı açtım ve eşlik ederek Avakadolu tost hazırlamaya devam ettim.Ekmekleri kızartma makinasına koydum ve onlar kızarırken bende odama odama gidip hazırlanmaya başladım.Krem rengi bir büstiyer,bej rengi bol bir pantolon ve krem rengi bir blazer ceket giydikten sonra geç kalmamak adına tostumu hazırlayıp bir saklama kabına koyarak çantama attım.Hızlıca bir taksi çevirip "Demirtaş holding'e"
Doğru yola çıktım.Oldukça heyecanlıydım.Elim istemsizce o kolyeye gitti.Bir an için kolye avuçlarımın içinde buharlaşıp havaya karışacak sanmıştım.Taksicinin öksürük sesiyle ellerim kolyeden geriye çekildi ve gözlerim camdan gözüken holdinge kaydı.Ücreti ödedikten sonra hemen holdinge girip yeni patronum Alaz Bey'in odasını bulmaya çalıştım.Odayı bulunca yavaşça kapıyı çaldım.Kalın, gür,sert bir ses sabırsızca bağırdı.

-"Gir!"

Derin bir nefes aldıktan sonra ürkek adımlarla odaya girdim.

-"Tam olarak 3 dakika 48 saniye geç kaldın."

Alaz Bey'in mırıldanışı ile hafifçe kaşlarımı çattım.Masanım üstünde bulunan şirket tekefonuna uzandı.Birkaç tuşa tıkladıktan sonra telefonu kulağına dayadı.

-"Kara odama gel."

Telefonu kapatıp yerine koydu ve gözleri ile beni odakladı.

-"Kendinden bahset."

Hafif gülümsedim.Saçlarımı ensemden dağınık bir topuz yapıp ona baktım.

-'Adım Belen Asu Bulcahan.19 yaşındayım.Astımım var."

Sandalyesinde doğrulduktan sonra kafasıyla beni onayladı.Ve ardından kapı çaldı.

-"Gir!"

Kapı açılınca karşımda uzun boylu bir adam gördüm.Yaka kartında Ateş Kara yazıyordu.Bana bakıp gülümsedi ardından Alaz Bey'e döndü.

-"Asu Hanım'ı odasına götür Kara."

Kara dediği adam, kafasıyla onayladı ve Alaz Bey'e dönüp konuşmaya başladı.

-"Alaz, bilgisayarların çoğusunda bir sorun var.Yazılım hatası veriyor."

Alaz Bey eline telefonunu alıp bir şeyler yapmaya başladı.

-"Sen dediğimi yap.Ben hallederim."

Kara tekrardan kafası ile onaylayıp kapıya yöneldi.Kapıyı açıp bana "önden git" dercesine baktı ve bir kol hareketi yaptı.Tebessüm edip odadan çıktım.Ateş ile birlikte uzun koridorda yürümeye başlamıştık fakat bu yürüyüş çok uzun sürmemişti.Odam Alaz Bey'in odasının tam yanındaydı.Odanın kapısında durduğumuzda elini uzattı.

-"Ben Ateş Kara,yazılımcıyım."

Uzattığı elini sıktım.

-"Belen Asu Bulcahan."

Sıcak bir tebessüm ettikten sonra odanın kapısını açtı.

-"Burası sizin odanız Belen Hanım."

Gülümsedim ve odaya girdim.Arkamı döndüğümde Ateş yoktu.Sıkıntıya vermedim.Odamı incelemeye devam ettiğim sırada masanın üzerindeki şirket tekefonu çaldı.

-"Buyurun,Alaz Bey?"

Telefonun karşısından sert,kalın,gür sesi yankılandı.

-"Odama gel Asu."

Bir an duraksadım.

-"Peki."

Üstümdeki blazer ceketi sandalyemin başına astım ve odadan çıkıp bir yan odaya,Alaz Bey'in odasına gittim.Yavaşça kapıyı çaldım.

-"Gir!"

Yavaş adımlarla odaya girdim.

-"Buyurun Alaz Bey?"

Biraz masanın üstündeki kağıtları karıştırdı.Ve birini bana uzattı.Biraz göz gezdirdim.Bir davetiye idi.

-"Saat akşam 19.00'da bir etkinlik olacak.Düşman şirket gibi bir şey, etkinliğe katılacak ikinci şirket bu sebeple dediğim hiç Bir şeyi bozuntuya verme."

Kafamı onaylar şekilde salladım.

-"Peki,Alaz Bey."

Dağıttığı kağıtları toplamaya başladı.

-"Şimdi bana bol köpüklü bir Türk kahvesi yap."

Gülümsedim.

-"Nasıl isterseniz,Utku Bey."

Yüzü bir anda bütün ifadelerinden arındı.Gözlerinden yavaş yavaş sinirlendiği anlaşılıyordu.

-"Utku?"

Tırsar gibi bir adım geri gittim.

-"Bir daha bana bu şekilde hitap etmeyeceksin!"

Bir anda ayağa kalkıp yumruğunu masaya geçirince irkilip geri geri gitmiştim.İstemsizce gözlerim dolmuştu,fakat sebebi Alaz Bey değildi.

-"Cidden bu kadar hassas olamazsın."

Ellerim boğazıma gittiğinde anlamıştı,nefes alamıyordum.

-"Kahretsin!"

Hızlıca şirket telefonundam bir şeyler tuşlayıp yanıma geldi.Ellerim boğazımda,dizlerimin üstüne çökmüştüm.Göz kapaklarım ağırlaşıyordu.Yanıma çöktü ve beni kollarının arasına aldı.Çok geçmeden kendimi baygın bulmuştum.

★★★

Gözlerimi açtığımda şirketin reviri olduğunu düşündüğüm bir yerdeydim.Benim yattığımda yatağın başında sandalyede Alaz Bey oturuyordu.Onu görünce dudağının üst köşesininin iğrenme tepkisi ile yukarı hareket ettiğine emindim.Alaz Bey'e bakmayı bırakıp farklı bir yöne baktım.

-"Sizde mi buradaydınız?"

Suçlu gibi yere baktı.

-"Programı iptal ettirdim,yani sadece biz katılmayacağız.Evine gidip,dinlen.

Yataktan destek alara, ayağa kalktım.

-"Peki.İyi günler Alaz Bey."

Odadan çıktım.Kendi odama gittim ve ceketimi alıp odamdan çıktım.Koridorda yürürken Ateş ile karşılaştım.Endişe ile yanıma geldi.

-"Belen hanım en son baygındınız.İyi misiniz?"

Gülümseyerek yavaşça eline temas ettim.

-"İyiyim,evime gidip dinleneceğim.Düşündüğün için sağol."

Gülümsememe karşılık gülümsedi.

-"İstersen bırakayım?"

Kafamı onaylar şekilde salladım.

-"Olur,çok teşekkür ederim."

Benim yanımdan,benimle eşit şekilde yürümeye başlamıştı.Şirketten çıktık.Bana arabayı işaret etti.Ön koltuğa oturdum.Dikiz aynasında ucunda bir nota bulunan kolye vardı.Torpidonun üstünde kemanlı,gitarlı stickerler vardı.Arabayı sürerken tek eliyle dikiz aynasındaki kolyeyi çıkarttı.

-"Eğer izin verirsen..."

Kıkırdadım.

-"Tabiii kii!"

Koridorda giderken evimi tarif ettiğim için,evimin önüne arabayı par edip kolyeyi yavaş ve nazikçe boynuma taktı.Camdan baktı.Yağmurlu olduğunu görünce üstündeki kalın,deri ceketi bana uzattı.

-"Üşütme."

Gülümsedim ve sıkıca cekete sarıldım.

-"Gerçekten çok teşekkür ederim."

Arabadan indim ve el sallayıp koşarak evime girdim.