1. Bölüm( düzenlendi)

"O gün sıradan bir gündü ben son sıradan günümün olduğunu bilmiyordum"

Gözlerimi inanılmaz bir baş ağrısıyla açtım. Gözlerimi tamamen açtığımda tavanla karşılaştım.

Bir dakika... bu benim odam değildi. Yatakta doğrulup etrafa bakındım koltuğun üstüne bırakılmış kıyafetler, ayakkabılar herşey darmadağın. Kendimi dün geceye dair bir şeyler hatırlamaya zorladım, şirket balosu, içkiler, kahkahalar ve Uras karahanlı.

Siktir...

Hemen yataktan kalkmaya calıştım ama kasıklarımdaki sızıyla geri oturdum. Ayrıca acilen yıkanmam gerekiyordu lakin su seslerine bakılırsa Uras banyodaydı yorganı üstüme çekip oturdum.

Bir süre sonra Uras banyodan çıktı. Elindeki havluyla saçlarını kuruluyordu ve gözleri bana değdi. Hızla konuştum" hata yaptık" dedim.

"Ve bu hata hiçbirşeyi değiştirmeyecek dediğin gibi hata, yinede dikkatsizlik yüzünden özür dilerim ama ikimizde sarhoştuk" dedi gözlerimin içine bakarak. Kendisine hak verdim ikimizde sınırları aşmış ve dikkatli davranmamıştık, ona kafamı salladım ve yorganı üstüme sarılıp önce sanırım urasın geliştirdiği kıyafetlere aldım ve banyoya girdim.

Sıcak suyun bedenimden akmasına izin verdim kıyafetlerimi giyip duştan çıktığımda Uras ta takım elbisesini giymişti arkasını döndü ve bana baktı "ben şirkete geçiyorum geç kalma" diyerek odadan çıktı galiba biraz odun. Onu umursamamaya vüçalışarak bende saçlarımı kurtulalım ve çantamı alıp otelden çıktım.

Arabam bolodaki otoparkta kaldığını hatırlayınca bir taksi çağırdım ve şirketin adresini verdim.

Şirkete girdikten sonra hızla odama girip çalışmaya başladım. Yıl sonu için özel bir sergi yapacağımız İcin hepimiz çok çalışıyoruz. Normaldede çalışkan bri insanım fakat bu gün düşünmemek için daha çok kendimi işe verdim.

Öğle aradı vakti gelene kadar hiç çıkmadım çalışmaya devam ederken kapım çalındı "gel" diye seslendim. İçeriye Caner girdi Caner benim yetimhanede arkadaşım yani küçüklükten beri.

"Defne hadi öğle arası oldu gel aşağıdaki kafede yemek yiyelim" alayla devam etti. " beyninden dumanlar çıkacak şimdi" dedi. Kendisine yapmacık bir şekilde gülümsedim ve cevap verdim.
" ha ha ha ne kadar komik bir şaka Caner bekle çantamı alayım " dedim çantamıda aldıktan sonra çıktık. Aşağıdaki restoranda mükemmel makarna eşliğinde sohbet ettikten sonra işimizin başına döndük.

Akşam, kadar son gaz calışmaya devam ettim. Kolyemin son detayları kalmıştı bitirmek için sabırsızlanıyorum. Bir kaç kez canerin rahatsız etmesi dışında günümü calışarak geçirdim. Nihayet işim bittiğinde yine bir taksi çağırıp eve gittim.

Eve gelir gelmez ilk bir baş ağrısı ilacı almaktı sonrada pijamalarımı giyip kendimi yatağa attım. Bugün Urası hiç görmemiştim galiba oda odasından hiç çıkmamıştı.

O geceden sonra iki üç gündür sürekli midem bulanıyor başım dönüyordu. Bugünde işe gitmeyip doktordan randevu aldım. Sabah, erkenden kalkıp hazırlandım. Arabama binip hastanenin yolunu tuttum. Uzun bir yolculuğun ardından hastaneye geldim arabamı park ettikten sonra hastaneye girdim.

Doktorumun yanına girdim, ve şikayetlerini anlattım, ve benden kan tahlili istedi. Hemşirenin yanına gidip kan verdikten sonra oturup sonuçları beklemeye başladım.

Yarım saat sonra sonuçlar geldi.

Hemşire sonuçları doktora verdikten sonra odadan çıktı. Doktor bir süre sonuçları inceledikten sonra artık daha fazla dayanamadım ve konuşmaya başladım.

"Kötü birşeymi var " dedim "Hayır sağlığınız gayet yerinde" dedi. E o zaman neyim var benim " O zaman neyim var" dedim. Ve benim hayatımı değiştirecek o cümleyi kurdu.

" Tebrikler hamilesiniz"
O an dünya durdu. Nefes almayı unuttum. Çünkü bu sadece bir haber değil, bir kaderdi.

Selammm adım tugba kullanıcı adım bakmayın nasıl ilk bölüm yorum atmayı unutmayınnnn.