BÖLÜM 4 ¬İYİMİSİN SEN¬

Zeynep ve ben çok şaşırmıştık Zeynep konuşmaya başladı
-Abinin arabasını git getir
-Abim benimle gelmişti
-Abin adliyeden bir araba almış plakayı biliyorum senin restoranta gelirken mi ney binmişti
-Lan nasıl ezberledin
-Ezberlerim ben şimdi konuşma git arabayı getir ben nabzını kontrol edeceğim araba sürmeyi biliyorum
-Ne sen araba sürmeyi biliyormusun
-Boş yapma motor sürmeyi biliyorum ben hadi ya git getir ne konuştun abin bayıldı
-He dur getiriyorum
-Anahtarı almadınn
-beynim yandı artık
Dedim ve abimin cebinden araba anahtarını aldım ve koşarak arabaya gittim arabayı çalıştırdım ve hemen park ettim arabadan indim
Zeynep
-Nabzı atıyor sadece nefes sorunu yaşıyor arabaya koyalım şunu
-tamam hangi hastaneye götüreceğiz
- Ya gerçekten sen kafayı yitirmişsin ben doktorum eee benim çalıştığım hastane İzmir Şehir Hastanesine
-A doğru ben harbi kafayı yitirdim
-Boş yapma motora bin bas gel bende gidiyorum
-tamam geliyorum
Dedim ikimizde bastık gittik hastaneye Zeynep birkaç kişiyle konuştu hızlıca ve sedyeye yatırdılar kan tahlili felan aldılar aradan 5 saat geçti saat 20.55 ti Zeynep yanıma geldi ve kanında bir madde olduğunu bunun etki yapmış olduğunu tüm vücuda karıştığını söyledi hangi madde olduğunu anlayamamışlar ama içtiği yada herhangi bir ilacın etkisi olacağını söyledi bizde anlamamıştım aslında aradan zaman geçince Zeynep eve gitmemi söyledi ben ilk başta ısrar etsemde dinletemedim ve motorla basıp gittim eve gittiğimde direk yatağıma atladım ve Bi anda uyumuşum kalktığımda saat 2 ye 10 vardı hemen kalktım direk motora atlayıp hastaneye gittim ve direk Zeynep yamaçı sordum ve 301 numaralı odada dediler hemen koşarak gittim abim uyanmıştı Zeynep ise kaltukta uyuya kalmıştı zeynebin abimi nekarda çok sevdiğini anlamıştım ona güvenebileceğimi anlamıştım abime her ne olursa olsun beni ve onu bırakmayacağını biliyordum ve abimin yanına gidip iyi olup olmadığını sordum ama abime inanmazdım çünkü o üzgünken bile çok güzel gülerdi sonra abimin yanına otururken Zeynep uyandı abimde hemen gıcıklığına ahh ahh diye bağırmaya başladı ben biliyordum ki ne birşey yapmıyordum ama Zeynep uyku sersemi haliyle kalkıp abimin yanına geldi ve sinirle konuşmaya başladı
-Ne duruyorsun be salak ölüyormu kalıyomu belli değil
-Zeynep abla töbe de yavv
-Ablamı heeğ ablamı dedin
-Yok teyze dedim manyakmısın sen abla dediğimi anlamadın mı
-Ehh manyak değilim hayde boş yapma
Derken abimle göz göze gelmişlerdi
-Ayy aşk kuşlarına bak senn
-Ne aşk kuşu Cihan manyakmısın
-lan salak ne aşk mış sus kes sesini güvenliği çağırmayayım bak
-tamam tamam
Dedim var zeynebe neden bayıldığını sordum Zeynep ise ilaçlar ile intihara kalkıştığını söyledi abime garip bir bakış attım ve Zeynep serumu bittiğinde taburcu olacağını söyledi aradan 2, 2 buçuk saat geçti ve abimi taburcu ettik. Eve geldiğimizde abimin kafa bin beş yüzdü