İLK GÖRÜŞ

Oturduğum yerden kalkıp, başucumda duran, makyaj masasını andıran orta boy masanın üzerindeki telefonumu şarjdan çıkardım. Saate baktım: yarım saat… Hem otobüse hem de işe yetişebilmek için toplam yarım saatim vardı.
Masamın üzerinden, geceden hazırladığım siyah kot pantolonumu ve beyaz, vücuda oturan ama kalın ve yumuşak kazağımı aldım. Telefonumu pantolonumun cebine yerleştirip, botlarımı giymek için dış kapıya yöneldim. Kapının yanındaki askılıktan uzun boylu kabanımı ve botlarımı aldım, üzerime geçirdim ve teyzemden bana kalan, küçük ama düzeniyle adeta bir cennet olan evimin anahtarlarını kaptım.
Evimin neredeyse hemen aşağısında bulunan otobüs durağına doğru yürümeye başladım. Başımı kaldırıp etrafa bakma cüretini bile göstermedim; her sabah aynı düzenle evden çıkıyor, aynı şekilde otobüs durağına ilerliyordum. Normalde neredeyse bir dakika sonra durağın önüne varacak, durakta bekleyenlere bile bakmadan otobüse binecek ve işime doğru yol alacaktım.
Ama bu sabah farklıydı. Nedensiz bir his içimi kapladı ve kafamı kaldırdım. Oradaydı… Durağın sağ tarafında, ayakta duruyor, büyük ihtimalle otobüsü bekliyordu. Sarımsı, sanki rengini sonbaharın yapraklarından almışçasına saçları, siyah gözleri ve uzun boyuyla… İlk defa görmüş olmama rağmen, büyülenmiş gibi ona bakakaldım.