Yaklaşan fırtına

Rusya, geceye çoktan teslim olmuştu.
Pencerenin ardında yağan kar, sokak lambalarının altında usulca dans ediyordu. Lal, elindeki kahve fincanını pencerenin önündeki masaya bıraktı. Aklı saatlerdir aynı yerdeydi. İçine açıklayamadığı bir huzursuzluk çökmüştü.
Sanki bir şey olacaktı.Hem de hiçbir şeyin eskisi gibi kalmayacağı bir şey…
Kapının açılmasıyla düşüncelerinden sıyrıldı. İçeri giren Aras'tı. Siyah paltosunu çıkarıp koltuğun üzerine bıraktı, ardından kız kardeşine baktı.
Aras: "Yine mi uyumadın?"
Lal: "Uykum yok."
Aras: "Lal, seni çocukluğundan beri tanıyorum. Bir şey var. Anlat."
Lal başını iki yana salladı.
Lal: "Bilmiyorum Aras. Sadece kötü bir şey olacakmış gibi hissediyorum."Aras'ın yüzündeki ifade bir anlığına değişti. Son günlerde kendisinin de içini kemiren bir şey vardı. Telefonuna gelen isimsiz mesajlar, babasından kalan eski evraklar ve kimsenin açıklamak istemediği o karanlık geçmiş…
Hepsi birbirine bağlanıyordu.
Ama Lal'in bunları bilmesine henüz hazır değildi.
Aras: "Korkma. Ben yanındayım."
Lal hafifçe gülümsedi.
Lal: "Sen hep böyle söylüyorsun."
Aras: "Çünkü ne olursa olsun değişmeyecek tek şey bu."
Aras'ın telefonu titredi.Sesi sertleşmişti. Lal sustu ama gözlerini ondan ayırmadı. Abisinin kendisinden bir şey sakladığını anlamıştı.
Ve Lal, kendisinden saklanan şeylerden nefret ederdi.
Aynı saatlerde, Türkiye'de…
Demir Yıldırım'ın karşısında duran dosya, yıllardır kapalı kalmış bir kapıyı aralıyordu.Adam: "Eminim. Ama bilmeniz gereken başka bir şey daha var."
Demir gözlerini dosyadan kaldırdı.
Demir: "Söyle."
Adam: "Lal ve Aras yakında Türkiye'ye dönecek."
Demir'in yüzü ifadesizdi. Fakat dosyadaki fotoğrafa yeniden baktığında bakışları sertleşti.Ama bazı gerçekler vardı ki üzeri ne kadar örtülürse örtülsün, bir gün mutlaka ortaya çıkardı.
Demir bunu herkesten iyi biliyordu.
Çünkü o dosyadaki sır, yalnızca Lal ve Aras'ın değil, kendi hayatının da seyrini değiştirecekti.Aras: "Türkiye'ye döneceğiz. Ama önce bir şeyi öğrenmem gerekiyor."
Kısa bir sessizlik oldu.
Ardından Aras'ın dudaklarından dökülen cümle, Lal'i olduğu yerde durdurdu.
Aras: "Babamın ölümünün arkasında kim var?"
Lal'in nefesi kesilecek gibi oldu.
Babalarının ölümü…
Yıllardır kimsenin konuşmadığıVe Lal, abisinin kendisinden çok daha fazlasını bildiğini o an anladı.
Sessizce geri çekildi. Odasına girdiğinde elleri titriyordu. Telefonunu alıp yıllardır konuşmadığı bir numarayı açtı.
Ekranda kayıtlı olmayan bir kişi görünüyordu.
Lal uzun süre düşündü. Sonunda tek bir mesaj yazdı:
Artık gerçeği öğrenmek istiyorum."O zaman Türkiye'ye dön. Ama oraya vardığında kime güveneceğini çok iyi seç."
Lal ekrana bakakaldı.
Çünkü mesajın altında bir isim vardı.
Demir Yıldırım.
Ve o gerçek, çok yakında ikisinin de hayatını değiştirecekti.
Bazı sırlar insanları birbirine bağlar. Bazılarıysa birbirlerinin en büyük düşmanı hâline getirir.
Lal henüz hangisiyle karşı karşıya olduğunu bilmiyordu.