Bölüm-3: Eleştiriler ve Düşünceler

Eleştiri nedir? Eleştiri iyi midir, kötü mü? Eleştiriyi kimler yapar? Eleştiri... Çabaların katili ama yıllardır aranıyor. Düşüncelerin solmasına neden olan, düşük öz güvenin o asıl mimarı. Her yerde aranıyor asırlardır. Oysaki gerçek suçlu bir ayna kadar yakındadır belki de. Peki eleştiri neden asırlardır aranıyor? Neden hâlâ bulunamadı?
Eleştiri insanların sandığı gibi iyi bir erdem değil; eleştiri sadece düşüncelerin solmasına neden olan o verimsiz topraktır. Öyle ki bazı düşünceler o toprakta hiç filizlenemiyor bile. İnsanlar sürekli eleştirip yargılıyorlar. O eleştirdikleri şeyler aslında eleştirilen kişinin en çok uğraştığı; onu yapana kadar belki de kendisini, ruhunu, benliğini hatta düşüncelerini bile feda ettiklerini düşünemeyecek kadar hiçbir şey için çaba göstermediler mi?
Hiç mi bilmiyorlar hayal kırıklığını? Hayal kırıklığı o kadar ağırdır ki adeta insanın omuzlarına atılan hırkanın demirden olması gibidir. O hırka kişinin üstüne iyilik amacıyla atılmış olabilir ama zamanla omuzların düşmesine neden olan sadece odur.
Düşünceler... İnsan her zaman düşünür, düşünür ve düşünür. Peki bu iyi mi? Hem evet hem hayır. Eleştiriler insanı düşünmeye iter, ta ki bir uçurumdan düşene dek. Eleştiriler iyiliktir kimileri için. Bazense bizi arkamızdan vuran o dost. İşte bizi düşünmeye iten de budur. Düşünürüz: "Acaba ne yaptım, neden ben böyleyim?" Daha çok düşünürüz ta ki o uçurumdan düşene kadar. İlk başta havadayken zannederiz kuş gibi uçtuğumuzu... Sonra birden yere düşer paramparça oluruz. Anlarız, bu gönüllü ölümden başka bir şey değil. Sonra ayağa kalkarız, en azından biz öyle zannederiz. Bir bakarız ki parçalanan kalbimizmiş. İşte o zaman bir daha kalkmamak üzere düşeriz.