Sorry

"Ben Hwang Hyunjin. Buraya taşınma sebebiyle geldim. Kendimi tanıtmam için yeterlidir diye düşünüyorum. Geçebilir miyim, Bay Bang?" Bay Bang bu aceleci tavra gülümsedi ve başını salladı.

"Boş bir yere geçebilirsin. Bak şuralar boş, arkadaş edinmek için birinin yanına oturmanı tavsiye ederim. Mesela Sunhee olabilir, insanlar ile sosyalleşmeyi sever."

"Daha çok kendini erkeklere atmayı..." diyerek geveledi ağzının içinden Felix ama Hyunjin dudağını rahatça okudu.

"Şurası olur mu, efendim? Sarışın çocuğun yanı?" diyerek Felix'i gösterdi Hyunjin.

"Elbette." dedi Bay Bang gülümseyerek. Belki de kardeşi gibi olan öğrencisi, bu sefer arkadaş edinebilirdi.

Felix'in yüzü istemediğini ele versede ikili umursamadı. Hyunjin, Bay Bang'a gülümsedi ve Felix'in yanına yöneldi.

"İzninle, minik." Felix'in çantasını alması için kaş göz yaptı. İç çekerek bu işi istemesede onayladı ve çantasını aldı.

~Ders sonu

"Eee, tanışmak için ne bekliyorsun?" diye bir ses yükseldi. Ahh, şu Sunhee bu olmalı diye geçirdi içinden Hyunjin.

"Davetiye, tatlım. Hazırlar mısın?" dedi alaycı bir sesle Hyunjin. Kız gözlerini devirsede Hyunjin yakışıklıydı ve onu tavlamalıydı.

"Ben Sunhee." dedi elini uzatarak.

"Yani? Soran olmadı?" dedi bilmiş bir sesle. Egosu her halinde belliyken kız orta parmağını gösterip önüne döndü.

"Eziğin yanına oturmasından belli ne kadar aptal olduğu." Hyunjin ağzını açtı ama sözlerini ona yutturan...

"Kendi istediğini elde etmek için başkalarını kullanıp ve istediğini elde edemeyince insanlara laf atan biri için fazla iddialı sözler, Sunhee." Felix ne yapmıştı az önce?

"Ne dedin sen?" dedi öfkeyle Sunhee.

Bu kızla işimiz olucak gibi, mhm?

"Uzatma, önüne dön." dedi Hyunjin de. Tanrım, nasıl bir ortama düşmüştü?

~Okul çıkışı

O dersten sonra Hyunjin bir iki kişi ile tanışmıştı ama hepsinden aynı sözleri duymuştu:

"Felix'ten uzak dur. O müdürün üvey oğlu ve okulun eziği." blah blah blah...

Öğrenciler teker teker sınıfı terk ediyorken Felix gayet yavaştı. Minho ile ne kadar uzak olursa o kadar iyiydi çünkü. O üvey abisiydi. O, onun baş düşmanı ve en yakınıydı. Yakınlıktan kastım da bir aile üyesiydi.

Maalesef

Hyunjin neyi bekliyordu? Eşyaları hazırdı ama hâlâ Felix'i izliyordu. Sınıf tamamen boşalıp baş başa kaldıklarında Hyunjin usulca ayağa kalktı ve elini uzatıp sakince gülümsedi.

"Gerçekten tanışalım, minik. Ben Hwang Hyunjin. Memnun oldum." Felix tuaf gözlerle ona baktı ama gülümsedi. Tabi gülümseme gözlerine ulaşmammıştı. Zoraki bi gülümseme ile Hyunjin'in uzattığı eli sıktı.

"Lee Felix, bende memnun oldum ve... sabahki kabalığım için özür dilerim. O an sinirliydim." diye sabahki davranışı için pişmanlığını belli etti.

"Sorun değil. Gayet normal, o an müdür, öğrenciler, abin falan sinirin bozulmuştur." Felix sadece başını salladı. Elini uzun tutuşunu fark edip hızla elini çekti ve bi koluna astığı çanta askısını düzeltti.

𝘈𝘣𝘪𝘴𝘪 değil mi?

"İzninle, gitmem gerek." dedi sonra da.

Sohbeti kısa tutmak istiyordu çünkü sabahki haraketleri yüzünden utanmıyor değildi.

Birinin önünde ağlamak acınası bir durumdu onun için. Erkek adam ağlamazdı. Her erkek babası öyle derdi değil mi?

Ağlamak acınası bir durum değil ki
Aileler bilmiyorum güzel sözleri
Övemez kendi kanından bebekleri
İstediği gösteriş için en iyisi

Hyunjin kenara çekilmeden önce bir an çocuğun yüzünü inceledi.

"Çok güzelsin..." ağzından çıkan kelimeleri sonradan fark ettiğinde hemen gözlerini kaçırdı ve sırasında öylece duran çantasını hızla alıp çıktı.

Sınıfta tek kalan Felix ise olayı algılamaya çalıştı. Güzel miydi? Erkek adam güzel değil, yakışıklı olurdu. Öyle derdi babaları. Üvey babası da, öz babası da.

Ama doğru hissettirmişti. Güzel miydi? Bunu o çocuktan duymak özel hissettirmişti ama o sadece dış görünüşüne iltifat etmişti, içindeki savaşı bilmiyordu.

Yere kenetlenmiş gibi olan bacaklarını kurtarıp sınıf kapısına yöneldi.

Cehenneme gitme vakti gelmişti.

Üçüncü bölüm sonu...