Bölüm:1 İlk karşılaşma

Güneşin yüzüme vuran ışıklarıyla gözlerimi araladım. Yataktan kalkıp perdeyi ve camı açtım. Temiz havayı içime çekerken tebessüm ediyordum çünkü hava çok güzeldi aslında sonbahardaydık havalar soğumaya başlamıştı. Çabuk çabuk üzerimi giydim. Sonbaharda olduğumuz için çok kalın giymedim mevsimlik uzun bir lacivert elbise giydim etek uçları fırfırlıydı üzerime karışık renk lacivert ağırlıklı bir eşarp taktım çantamı da alıp odadan çıktım. Ev arkadaşım Esma’yla koridorda karşılaştık aynı evdeydik ama bir araya geldiğimiz nadir anlardı

Ben Melike. 22 yaşında kuran kursu hocasıyım aynı zamanda akşamları üniversiteye gidiyorum gündüz iş akşam okul derken yorucu oluyor. Ev arkadaşım ( hatta üniversiteden tek arkadaşım da diyebilirim) Esma’ya bile zor vakit ayırabiliyodum canım arkadaşım benim

-Melike: Hayırlı sabahlar arkadaşım

-Esma: Hayırlı sabahlar kuzum

Esma da üniversiteye gidiyordu o gündüz gidiyor tabikide. Beraber evden çıktık kapıda vedalaştık akşam görüşmeyecek gibi:) uzun uzun sarıldık o okuluna bense işime yürüyordum

Kursum eve yakındı yürüme gidip gelirdim kursa da fakülteye de bu da ayrı yorardı tabi ama olsun okulu bitirince rahat edecem diye düşünüp kendimi motive ediyorum sürekli

Üniversiteyi ailemden uzak başka bir şehirde kazanmıştım burda işe de başlayınca ev tuttuk Esma’yla beraber. Bu şehirdeki tek dostum arkadaşım her şeyimdi benim

Öğleye kadar kursta dersler devam etti öğlen yemeğimi yiyip namazımı kılıp çıktım kurstan. O kadar uykum vardı ki bir an önce eve gidip uyumak istiyodum. Bunu alışkanlık haline getirmiştim artık öğlen mutlaka 2 saat uyurdum. Sonra da yemek yiyip fakülteye giderdim biraz yoğun geçiyordu günlerim

Ben eve gidip uyumayı düşünürken korna sesiyle kendime geldim. Yolun ortasında yere çakılmış vaziyette duruyodum o kadar dalmıştım ki sağıma soluma bakmadan karşıya geçiyordum ve az kalsın eziliyodum

Arabanın içinden bir adam çıktı oldukça telaşlıydı yüzüne bakmamıştım arabaya bakakalmıştım çünkü

-Sen ne yaptığını sanıyorsun arabanın önüne o şekilde atlanır mı az kalsın eziliyodun

Adamın sesiyle kafamı kaldırıp yüzüne baktım bir iki saniye içinde yeniden indirdim kafamı. Korkudan dizlerim titriyordu cidden ben neden atladım öyle yolun ortasına ölümün ucuna kadar geldim geri döndüm resmen

Ama tek korkan ben değildim bir insana çarpacak diye korkudan gözleri yuvalarından çıkacaktı adamın iki saniye yüzüne bakmamla anlamıştım bunu

-Melike: B-ben özür dilerim görmedim arabayı diyebildim titreyen sesimle daha fazlasını söylemeye dilim varmadı çünkü

-Koskoca arabayı nasıl görmüyorsun kör müsün kardeşim dedi karşımda duran yabancı adam. Sözleri sinirlendirmeye başlamıştı beni ukala ukala konuşuyordu evet korkmuştu oda ama benim korktuğumu farketmeyip üzerime saldırıyordu resmen sakin kalmaya çalıştım

-Melike: Kusura bakmayın dalgınlıkla oldu özür dilerim tekrardan dedim başım önde yüzüne bakmadan ve daha fazla sinirlerimi bozmasına izin vermeden yanından geçip gittim. Ben ilerlerken arabanın hızla arkamdan geçtiğini duydum. Kaba herif ne olacak

Eve gelip hemen üzerimi değiştirdim eşofmanlarımı giyip yatağa attım kendimi hala korkudan titriyodum biraz önce ne yaşadım ben öyle. Bunları düşünürken kendimi uykuya teslim ettim