8. bölüm · Her şeyden önce ben
CEHALET
Sevgili okurlarim ;
cehaletin aslinda dışarda değilde tam da içimizde olduğunu bir kez daha öğrenmiş oldum . Bugün içimizde bir cehalet büyüyor ne bir bebek ne bir yetişkin başlı başına birer cehaletiz cahillerin arasında kalmış zavallı cehaletiz ne biz onları değiştirebiliriz ne de onlar bize engel olmayı bırakmayı. Cehalet bir kafa yapısı bir düşünce şeklidir bir insan ona inanırsa ve ona güvenirse geri kalan tüm nesil bu cehaletin içinde yaşamaya başlar sadece. ne iyi bir arkadaş olabilirdik ne iyi bir anne ne iyi bir baba ne de iyi bir çocuk süre gelen bu koca cehalet ve inançlar ne kadar insanı ölüme sürüklemiştir bilinemez bile o kadar gizli ve nesillen nesile akar ki hala var olduğunu ve hala bir köşede birilerine engel olduğunu göremeyiz bile nerde oturup kalkmamız nerde neyi giymemiz kimle olmamız neyin doğru olduğu veya olmadığı sayamadğım daha bir çok şey hala birileri tarafından kontrol edilmekte ve buna göz göre göre saygı duyulup sanki çok güzel bişeymiş gibi yansıtılmaya çalışılmasıda cabası. insanlık bir puta tapar gibi cehaleti de yayıyor birilerine bir yerlerde hayatı zehir etmeye devam ediyor dilerim ki daha çok insan buna maruz kalmaz bununla yaşamaya çalışmaz çünkü neye sessiz kalırsak ona maruz kalırız solan her çiçeğimiz ve hala buna sessiz kalıp değişmesinini bekleyenlere sesleniyorum cehalet bizde başlar yine bizde biter inanmayın güvenmeyin değişmesini beklemeyin sizde köşedeki solan çiçek olmayın hayattaki tek gayemiz hala renkli ve güzel kalabilmek olsun görüşmek dileğiyle …
