Hejanın can acısı

Heja ne yapacağını bilmiyordu ama boranın kendine zarar vereceğini biliyordu hemen mesaj attı
- nerdesin boran
-bi önemi yok hejam seni çok sevdim
-boran nerdesin dedim
-aşıklar tepesinde kendimi burdan atacam ben dayanamıyorum dedi
Heja apar topar çıktı evden taksiye bindi aşıklar tepesine varmıştı boran yanlız başına oturmuş ağlıyordu

Heja koşup sarılmıştı borana canı yanıyordu boranı öyle görünce elleri ayakları titriyordu ilk defa sevdiğinin kokusunu içine çekiyordu ilk defa kalbinin atışını dinliyordu
-yapma boran derken gözlerinden yaşlar süzülüyordu
Boran ;- seni başkasıyla evlenirken nasıl göreyim hejam ölsem daha iyi hejam ben yapamam seni başkasıyla göremem
Heja gözlerinin içine bakıp
-hatta düğün direk yarın olacak nişan kına hiçbirşey yapılmıcak ben öyle istedim evlenip gidecem dediğinde boran başını önüne eğip hıçkıra hıçkıra ağladı
O sırada heja kahkaha attı kendini susturamıyordu boran hiçbirşey anlamamıştı
Heja sarılıp
-bitti boran kurtuldum onlardan deyince boran
-Allah beeee alllah diye haykırdı sarıldı hejaya

O sırada arabayla ordan geçerken rizvan Çakır hejayı görüp fotoğraflarını çekip arabadan indi öksürüp boğazını temizler gibi yapıp
-hiç durmicaksın dimi bu katillerden uzak durmicaksın değil mi deyip bağırdı
Heja ağlamaya başlamıştı rizvan abi nolur söyleme kimseye söz veriyorum sondu bu bi daha sözünüzden çıkmacam deyince boran hejanın yalvarışlarını görünce deliye döndü
-yalvarma hejam yalvarma ne yapıyorsa bana yapsın benden giderse onlardan da gider diyip rizvana kafa attı rizvan Çakır yere yığıldı tekrar kalkıp hejayı bi hışımla arabaya attı konağa varana kadar arabada ses çıkmadı
Konağa vardıklarında hejanın saçlarından tutup konağın avlusuna attı bu oruspu kızınıza sahip çıkın elin katiline sarılıyordu başımızı yeteri kadar öne eğdi deyince bunu duyan annesi ilk önce inanmadı daha sonra rizvan fotoğrafları çıkarıp gösterince hejanın annesi hejayı saçlarından tutup üç katlı evinin damına çıkarttı müstemilattaki kemeri alıp hejanın boğazına doladı
-vazgeç artık bu pisliğinden senden nefret ediyoruz bilerek durdurdun nişanı evlenip defolup gitseydin senden. Kurtulsaydık dedi hejanın gözlerinden sadece yaşlar süzülüyordu gerçekler canını yakmıştı ama dimdik durmaya çalışıyordu çünkü kendinden başka kimsesi yoktu gözlerinden süzülen yaşları silemiyordu bile annesi kemeri sıktıkça sıkıyordu boğazında nefesi yavaşça kesiliyordu hejanın annesi boğazındaki kemerden tutup sürükledi damın kenarına götürüp sarkıttı aşağı doğru heja yüksekten çok korkardı bu nefret bu öfke neden yine bunları yaşarken boran yoktu ortalıkta annesi hejanın cebindeki telefonu aldı boranı aradı boran hemen telefonu açtı
-söyle hejam iyi misin
-heja yok ben annesiyim kızımın peşini bırak bak bugün olduğu durumdan sen sorumlusun
Boran telefonda bi müddet duraksadı sonra
-kızın peşimi bırakırsa bende bırakırım kızın peşimde o beni bırakmıyor deyince heja beyninden vurulmuşa döndü bu kadar mıydı çektiği işkence bunun için miydi o an vazgeçmişti boranın sahte sevgisinden içinden keşke bugün gitmeseydim de kanı bozuk canına kıysaymış diye geçirdi hejanın annesi telefonunu ondan almıştı bi müddet de vermicekti bu sefer olan kavgayı Mahmut ağa duymamıştı