10. bölüm · Hayat Bir An
10)Pera'nın ağzından
Ne diyeceğimi bilemeden öylece gözlerine baktım. Sözleri kalbimin ritmini
bozsada kalbimde tek bir duygu yankılanıyordu.
-Sende benim duymayı sevdiğim tek melodisin.. Seninle her şeye varım..
Ayaklanıp yüzüğü parmağıma takarken dolan gözlerime inat gülüyordum.
Ağlamak yoktu.. Alkış sesleriyle kafamı kaldırdığımda Emir ve Elayı gördüm.
Birkaç kişi daha durmuş alkışlayarak bize bakıyordu. Bir an utansam da
kendime güzel anları paylaşmanın güzelliğini hatırlattım. Hayat bu küçücük
anlardan ibaret değil miydi?
Esatın elleri yüzümü buldu. Alnını alnıma yasladı. Kalbimin attığını
hissettiren gülüşünü izlerken gözlerimi kaldırıp gözlerine baktım. O gözlerde ben vardım.. Yana dönüp kız kulesine baktım. Bizi bir araya getiren bu
banka onun güzelliğini izlemeye gelmiştim beni çağıranın aşk olduğundan
habersiz..
Kız kulesi Galata'nın kalbini kilometrelerce öteden nasıl duyduysa bende
Esat'ı gördüğümden beri bizim için atan kalbini duyuyordum.
Herkesi ve her şeyi unutup güzel gülüşünden öptüm ve başımı omzuna
gömerken kulağına fısıldadım.
-İyiki birbirimizi bulduk.
