3. Bölüm: şu an ne yaşanıyor?

Bir an panikle gözlerimi actım. Tahmin ettiğim gibi sesin sahibi Chan'dı. Şimdi herşey daha kötü olucaktı sanırım. Fakat düşündüğüm gibi olmadı. Chan'ın yüzünde keyif alır gibi bir ifade değil de, gayet ciddi bir ifade vardı. Bana zorbalik yapmalarını o söylememiş miydi? Zorbanın eli havada kaldı. Chan bize doğru yaklaştı. Yüzündeki ciddi ifadeyi koruyarak "ne oluyo dedim?" dedi. Sonra ciddi ifadesi yavaşla sinire dönüştü. Zorbalarda afallamisti. Chan teker teker beni tutan iki ve bana tokat atmaya yeltenen bir zorbaya teker teker baktı. Cevap gelmeyince "sizi serefsiz herifler." dedi. "Ben size herhangi bir emir verdim mi?" diye sordu bu sefer. Zorbalardan tık yoktu. Fakat Chan bir beni tutan kollara birde o kolların sahiplerine bakınca zorbalar hemen kollarımı bıraktılar ve ben hemen ayağa kalkma fırsatı buldum. Şu an ne yaşanıyordu? Ayağa kalktığımda zil sesi duyuldu. Chan, "sizinle sonra görüşücez." dedi ve bana döndü. Bakışlarından bir anlam çıkaramadım ama hemen gitmem gerektigini biliyordum. Acaba şu an gitsem Chan ani bir hareket yapar mıydı. Bana bir kac saniye boyunca bakarken ben göz göze gelmekten kaciniyordum sonra kafamı kaldırdığımda göz göze geldik ve bana kafası ile "git" işareti yaptı. Hemen hızlı adımlarla sinıfa kostum. Daha yeni ne yaşanmıştı? Chan beni mi korumustu yoksa ona haber vermeden bana zorbalik yaptıkları için mi sinirlenmisti. Kafamdaki dusunceleri susturamadim. Sınıfın kapısına geldiğimde yu-ri hâlâ kitap okuyordu. Sırama geçerken beni fark edince yanıma geldi. "Bir şey oldu mu?" diye sordu. Ne cevap vericektim ki. Oldu ya da olmadı. Fakat o an düşüncelerimi toparlayamadigim için "çıkışta anlatırım." dedim. Sonuçta çıkışta kafeye gidecektik sohbet etmek için bol bol vaktimiz olucaktı. Ayrıca son bir ders kalmıştı. Son bir ders.
Sıramda oturmuş yu-ri'ye olayı nasıl açıklayacağımın senaryolarını kafamda kurarken ders hocası içeri girdi.
Derse başlayalı yaklaşık 10 dakika olmuştu ki sınıf kapısı aniden açıldı. İçeri ilk Chan girdi onun hemen arkasından da ağzı yüzü pert olmuş bana sataşan zorbalar. İçimden bir "ne oluyor lan" diye geçirdim. Chan onları dövmüş müydü? Büyük ihtimalle kafamda kuruyorum, diyerek geçiştirmeye çalistim. Hoca hiç bir şey olmamış gibi dersini anlatmaya devam etti. Ardından çıkış zilinin sesi duyuldu. Zaman çok hızlı geçiyor, diye geçirdim içimden. Şimdiyse zorbalar görünmeden kaçmam gerekiyodu. Hızlıca eşyalarımı toparladım ve yur-ri'ye baktım. Yu-ri benden daha hızlı davranmış, çantasını toplayıp sırtına takmıştı bile. Hemen gidelim işareti yaptım ve birlikte sınıftan çıktık.
Okuldan kafeye yaklaşık 10 dakikalık bir mesafe vardı. Vardığımızda Yu-ri benden önce içeri girip çalisanlari selamladı ve bana oturmam için bir masa işaret etti. Çalışanlarla olan 2 dakikalık ayaküstü sohbetinden sonra yanıma geldi ve ne içmek istediğimi sordu. "Sen ne içiyorsan ondan alıyım." dedim ve ardından yu-ri başıyla onayladıktan sonra siparişleri vermeye gitti.
2-3 dakika sonra elindeki tepside iki tane aynı kahve ile tepsiyi önümüzdeki masaya koyup karşıma oturdu. "Ee ne oldu, cikista anlatırım demiştin." dedi. Ben de olayı baştan sona bütün hissettiklerimle anlatmaya başladım.
Anlatmayı bitirdiğimde yu-ri şaşkınlıkla ağzını açmış ve ağzından sadece "şaka mı bu?" kelimesi çıkmıştı. Sonrada "yanlız ben 2 yıldır bu sınıftayım bir kere bile chan'ın böyle hareketini görmedim duymadım." diyip imalı imalı bana baktı. "Saçmalama!" dedim gözlerimi devirerek. Ben ve Chan mı? Alaka arıyorum...