İki yabancı

Yazarın anlatımıyla.
Bölüm 2-iki yabancı

Süheyla ipek kumaş geceliğini ile yatağında büzülmüş gözlerini tavana bakarakken odanın Loş ışıkların yaman büyük geniş koltukta horlamasını seçebiliyordu. Gözlerin kapattı an tam beş yıl.. aynı yatakta aynı odada çul çürüten iki yabancı yaşıyorlardı. Yaman çogu gece koltukta uyurdu.. Süheyla gözlerini kapattı Sabah oldu anladı zil saati zır zır sesi ile uyandı. Çiftlik evinde o sıcaklığı bıraktı. Karahan hapishanesi onun için.. emirleri yönetiyordu. Ve sabah kahvaltısı yedikten sonra soğuk demli çay içtikten sonra kapı önünde bavullarını ve çanta vardı. “üç gün yokum. Şirketin yeni yatırım için çıkmam gerekiyor. Çocuklar ve konakla ilgilen. Gözüm arkada kalmasın! "Dedi emir vererek söyledi. Ardından kapıya kadar geçirdim. Oh çekti.

Bir saat öncesi..

Konağın kapısında çıkarken arabasına bindi. Çocuklar öperken cıvıl cıvıl olmasın yüreğindeki acıyı hafifletti.

Süheyla çocukları bırakarakken araba orada geçti elindeki Tesbihten anlamıştır. Yürümeye devam etti araba bir süre gözden kaybolur, derin bir oh çektim bir süre etrafı kolacan ederken çantasında eski hatlı tuşlu bir telefon eline alır. Reşit 'i ararken kalbin küt küt atıyordu. “Alo gülüm."dedi gülümsedi.

“Geldiğin gördüm."dedi kısık sesle.

Süheyla tehlikeli adımlarla yürümeye etti. “çiftlik evi güvenli değil. Çok yakın bana bir yer söyle. Bir saat içinde orada olurum."dedi kısık sesle.

Reşit. “Okulun az ilerisinde eski kahveci var. En köşedeki masa ve eski ve unutulmuş kimsenin aklına gelmez. Orada buluşalım! "Dedi sırıttı.

Süheyla reşit dediği eski kahveci doğru yola çıktı. İçeri girdim köşede bekleyen elini kaldırdı 'buradayım'der şekilde sert yüzü ifadesi ile yanında oturdum gözlerini birbirine ayrımadan baktım.

Reşit “yaman gitti biliyorum. Bizim için bir şans bu fırsat bir daha gelmez bizim firar olabilir mi? Seni İstanbul'a götürmek istiyorum."dedi ısrarla.

Süheyla “Ya İstanbul kaçtığımızı öğrenirse çok tehlikeli. Ya Yaman.."dedi tereddütle elini onun üzerine koydum.

Reşit “Karahan hapishane mi? Özgür olmak ister misiniz? Bir saat için her şeyi planlamalıyız.."dedi kararlı bir şekilde söyledi.

Süheyla Kararsız bir şekilde ona bakıyordu.

Ayağa kalktım "Çocuklar almam gerekiyor görüşürüz reşit.."dedi bir anda.

Sessiz adımlarla yürümeye etti kapıyı sertçe açıldı. Sokaklarda düşünceli bir haldeydi. Yemek daveti Habersizce. Titreşim ile kendime bir anlık gelebildim.. Yaman mesajı gördüm.

Yaman “Anne ve selin konakta olacaklar. Ben dönen kadar bizzat ilgileneceksin. Her ihtiyaçları..her istediklerini senin elinde olacak. Gözüm üzerinizde.. 'dedi emir verdi.

Süheyla sinirlenmişti. Yol kenarı duraksadı. Anne ve kardeşe hizmet.. et.

Yaman mesajı bıraktım

Reşit... e mesaj atmaktan sinir uçları dokunurcasına tuşlara hızla basıyorum. “Geldiler. Her köşeyi tuttular. Nefes almam izin vermiyorlar of! Yaman hepsini gardiyan dikmiş başıma ama bu baskıdan seni bende koparmıyor, İstanbul planın aklımda çıkarmıyorum. Beni bu karanlıkta çekip al söz ver bana."dedi ekledi

İletildi

Konağın anaktarı açar açmaz mutfakta yarım saat kaldı zil sesi yükseldi. Aniden elime yüzüm una bulandı. Ellerini temizlik ile temizledi. Kapıyı açtım. Müzeyyen hanım içeri girdikten sonra teftiş etmeye başladı etrafını baştan aşağı süzdü. Yatak odasını kapısını bile kilitliydi.

Devamın oku yorum yap