Doğum

Süheyla yaman.

Ben Süheyla doğum bir elini karnın üzerindeydi kapı ardına bakarakken gözyaşlarını sildi ve yatakta düzeltin
Sırtını döndüm o sırtını çevirdim yorgan çekiyorum çünkü çok üşüyordum "Dayan kızım."dedi iç sesim sabah olmak üzereydim balkonda sandalye üzerime hırka üstüme attım. "Zalim yaman."dedi fısıldadı. Annem ve babam gideli çok oldu ben tek başına o kadar acı çektim hayal görüyorum üç çocuklarım salonda oynuyordu. Yaman çocukların yanında gülümsedim.

O gece bu gece yanlız bir kadın gözyaşı döküyordu.

Yaman uyandı aynanın karşısına geçti toplantısı vardı. Tam bir şey söyleyecekken dudaklarını sonra sustu "Doktor gitsem sende benimle gelir misin."dedi sordu.

Yaman kaşları çatılı bir şekilde söyledi
"İşim yoğun vaktim yok."dedi

"Bakma öyle Süheyla sende önemli işim var kendini git! "Dedi öfkeyle karşılık verdi

"Senin vicdanın yok zalim git git! "dedi yüksek sesle.

"Benim oğullarım ağzını bile alma Süheyla hanım. Kerem ve Ali benim üzerimde hak talep ediyorum."dedi sert sesiyle

"Erkek çocuklarım ayrımı yapıyorsun.
Ne biçim insan sen yaman git odamda..."dedi yüksek sesle

Yaman kapıyı sertçe çarptı
Gözlerimi ağır kapattım
Ellerimi yatağın kenarını gömdüm

Selin ve kayınvalidem salonda oturmuştu kahve içiyordu.

Merdiven üzerinde ayak sesleri yükseliyordu.

"Anne "dedi seslendi.

"Yenge buraya gel otur "deyişi gülümsedi.

Müzeyyen hanım başka koltukta otururken kaşları çatılı bir şekilde söyledi "ben seni hala affetmedim evimde İstemiyorum oturma oğlum hatırı için..."destek parmakları havaya kaldırdı.

"Kahve yasak içmez? Çikolata yasak? "Dedi emir verdi

Müzeyyen hanım yasak koymaya başladıktan sonra odama gitmek için ayağa kalktım derin bir nefes aldım yüzüm solgundu. Ağlamaktan içimi dışıma çıktı. Mutfak giremiyorum hizmetçi kızı bana isteklerim telefon arayarak istiyordum. Yaman hala seviyordum söylemek isterdim yüzüme bak geçtim sırtını dönüyordu. Ben meğer reşit aşık değilmişim o kadar geç anladım ki sevgilim süreçten fark etmedim bu kadarı ne kadar çektim ben unuttum vicdansız olmasın rağmen seviyordum kapı ardından bakıyordum ama gelmiyordu aşık meğer onu sevmektir.

Ben Süheyla bir elini karnın üzerindeydi kapı ardına bakarakken gözyaşlarını sildi ve yatakta düzeltin
Sırtını döndüm o sırtını çevirdim yorgan çekiyorum çünkü çok üşüyordum "Dayan kızım."dedi iç sesim sabah olmak üzereydim balkonda sandalye üzerime hırka üstüme attım. "Zalim yaman."dedi fısıldadı. Annem ve babam gideli çok oldu ben tek başına o kadar acı çektim hayal görüyorum üç çocuklarım salonda oynuyordu. Yaman çocukların yanında gülümsedim.hizmetçi kızı bana isteklerim telefon arayarak istiyordum. Yaman hala seviyordum söylemek isterdim yüzüme bak geçtim sırtını dönüyordu. Ben meğer reşit aşık değilmişim o kadar geç anladım ki sevgilim süreçten fark etmedim bu kadarı ne kadar çektim ben unuttum vicdansız olmasın rağmen seviyordum kapı ardından bakıyordum ama gelmiyordu aşık meğer onu sevmek miydi? Yanlışlıkla bir kelime etsek şüphe bakar mısın odamda hiç çıkmayacaktım büyük günah işlediğim farkın vardım bunu için cezalandırıldım terk edilmiş hissediyorum. Kendini küçük pastane açma hayali vardı. Çocukların odasına girer girmez çocuklar Ali oyuncakların ile oynanıyordu kerem çalışma masası ders çalıştı bir anne evlatlarını çok ihtiyaç vardı. "Aferin size çocuklarım."dedi gülümsedi. "Ne oldu anne kardeşim iyi mi? "dedi meraklı usulca yanımda geldiğimde kollarımı açarak sokuldum derin bir nefes aldım

Köşkün kapısını ardından açıldı. Yaman içeri girdi cevap vermeden merdiven hızlı adımlarla yukarıya çıktım çalışma odasına kapısını kilitli bir şekilde bıraktım. Kötü bir şey olacakmış gibi kapıyı tıklattım Yaman ile Süheyla yüz yüze gelmişlerdi. "Ne istiyorsun."dedi sert cevap verdi. "Sancım var? "dedi gözlerini dolu sesi titreyerek.. "Umrunda değil? "Dedi sert sesiyle.

O gece büyük çığlık sesi yükseldiğinden kimse odama uğramadı doğum sancısı arttı. Suyun geldi. "Yardım edin. Yaman."dedi sesi titriyordu.

O gün sancı artıyordu ayağa kalktım yavaş yavaş yürümeye devam etti araba doğru ilerledim "vicdansız yaman "dedi bağırış sesi yankılandı. Ardından sedye Uzandı "Aaaa"diye devam etti sesi hastanenin koridor kadar yükseldi. "Dayanamıyorum lütfen bir şey yapın? "dedi inledi. Doktor hemşire dönerek. Hazırlıkları tamamlayın bebeğin kalp atışını kontrol edin."dedi komut verdi.

Hemşire cihazı kontrol ederken Süheyla hanıma baktı.

"Derin bir nefes alın ıkkın."dedi söyledi.

"Aaa."dedi yüksek sesle

"Bebeğin gelmesine az kaldı."dedi gülümsedi.

Derin bir nefes aldı ıkkın diyince bir iki üç dedi bebeğini cıyak cıyak sesi yükseldi. Gözlerini kapattım bir zamanlar sevdiğim adamın yüzü aklına geldi. Soyadın taşıdı adam yanında değildi. Bebeğin sesi birbirine kattı doğumdan sonra...

"Yaman. Keşke yanımda olsaydın? "dedi yüksek sesle

Güneşin kucağına bırakalı çok oldu başını yukarı kaldırdım. "Benim güzel güneşim senin için yaşamayı isterim ."dedi gülümsedi. Tam o sırada yüzünden solgun bir anlık soldu. Başını yastığa bıraktı. Hemşire'nin Süheyla elini gevşek fark etti. "Süheyla hanım beni duyuyor musunuz? "Dedi seslendi hemen monitör bakarakken bir terslik olduğunu fark etti. "Doktor çabuk gel."dedi bağırış sesi yükseldi.

Koridor hızlı adımlarla boyunda stetoskop doğum ameliyat girdi.

Hemşire sesi "Hocam hastanın kalp ritmi atımı durdu."dedi söyledi.

Şerif Ali yatağın başına geçti. "Hemen bebeği en güvenilir yere götürün."dedi emir verdi. Odanın içini bir anda hareketlendi. Süheyla hanıma müdahale ederken monitör bakıyordu.
"Haydi Süheyla hanım beni duyuyor musunuz benimle kal."dedi seslendi. Saniye geçiyor. Monitör baktım hemşire sesi yükseldi "Kalp ritim atımı geri geldi."dedi gülümsedi.

"Çok güzel takip ediyorum. Şimdilik tehlikeli atlattık. Diyemeyiz."dedi gülümsedi.

Süheyla hala gözlerini açmadı.

Bir süre sonra doktor kapını önünde bekleyişi sürüyordu. "Bebeği iyi mi "dedi sordum meraklı bir sesle "Evet hocam güneş güvende "dedi gülümsedi. Şerif Ali gözlerini içine bakarakken "Biraz dayan Süheyla... Seni bekleyen bir kızın var."dedi gülümsedi. Henüz gözlerini açmaya başlaması içi kıpır kıpır Dünya ile bağ vardı.

Güneş küvezde hareketleri devam etti ellerini havaya kaldırdı. Ne tatlı Bebekti. Babası gelmemişti. Müzeyyen hanım ve Selin pencere önünde görmüştür, ama hastane merak etmemiştir. Güneş şimdiden sahipsiz kim bedeli ödüyordu. Annesi kalbi kırıktır daha dünyaya geldi dakika kimsesiz kimsesizdi annesi vardı Babası yoktur, cici anne yoktur.

Kendime geldiğimden bir anlık gözlerini boğulması sandım iki el ele içeri yaman ve Alara odaya alınmıştım gözlerime içine içine baka baka "Hemen imzala bitsin bu iş çünkü yeni sevgilim tanıştırıyorum Alara."dedi gülümsedi. Daha üzerinde yorgunlukla kağıt ona uzattı. İmza ellerini titriyordum gözlerini Yavaş yavaş doluydu. İmza attım BOŞANMA TALEBİ

Sayın Yaman Karahan,

Bu kâğıdı eline aldığında ben, hayatımızın en zor günlerinden birinde, senin yokluğunda bir evlat dünyaya getirmiş olacağım.

Kızımızın adını Güneş koydum. Çünkü hayatımın en karanlık gününde dünyama doğan tek ışığım o oldu.

Bir zamanlar senin eşin olmayı, seninle bir ömür geçirmeyi istemiştim. Fakat artık aynı hayalin içinde yaşamıyoruz. Ben senin karın olarak kalmaya çalışırken sen kalbinde başka bir kadına yer açtın.

Senden nefret ettiğim için değil, kendimi daha fazla kaybetmek istemediğim için gidiyorum.

Bu mektupla evliliğimizi sona erdirmek istediğimi bildiriyorum. Boşanma sürecini karşılıklı anlayış ve saygıyla yürütmeni istiyorum. Güneş'in geleceği ve hakları konusunda da sorumluluğunu yerine getirmeni bekliyorum.

Benden geriye bir eşin değil, bir zamanlar seni bütün kalbiyle sevmiş bir kadının hatırası kalacak.

Güneş benim kızım, ama senin de evladın.

Bir gün kızımız sana beni sorarsa ona annesinin seni sevdiğini söyleyebilirsin. Ama onu neden yalnız bıraktığını anlatmak sana kalacak.

Sana son kez eşin olarak yazıyorum.

Bundan sonra ben, Güneş'in annesi Süheyla'yım.

Süheyla Alpaslan

Boşanma talebini okudum. Hem imzala..talebim yazdıktan sonra "Bitti defol git."dedi gururlu bir sesle kaşları çatılı bir şekilde söyledi. Hastane odasına gözyaşlarını sildi kendi hayatını yeniden yaşamaya karar verdim Antep'e geri dönmek istiyordu. Yaman ile evlilik eziyet dönüşmüştür. "Git."dedi tekrar etti. Bir kadın sırtını döndü sıfırdan tekrar yaşamaya devam etti.

Bir ay sonra
Alara sesinden

Karahan Demir kapılarını ağır ağır açıldı. Bahçeye siyah otomobil mermer Merdiven önünde durdu. Şoför arabadan inerken arka kapı açıldı. İçeriden ince topuklu siyah ayakkabı uzandı genç kadın siyah gözlüklerini çıkardı. "Demek karahan konağı Burası."dedi gülümsesi belirdi. "Bekledim günü geldi."dedi çantası koluna taktı. Mermer merdivenlerin çıkarken topuklu sesi yükseldi. Kapının önünde görevli karşılamak öne çıktı. "Buyrun hanımefendi kimi aramıştınız?"dedi sordu.

Alara gözlüğünü ve çantasını koydum.
"Burası yaman karahan evi mi? "Dedi şaşkınlıkla

Görevli "Hemen haber veririm."dedi sakin bir şekilde söyledi. "Gerek yok çekil önümde sıçan."dedi ters ters baktı. "sıçan."dedi donuk bir sesle.

Alara içeri girdikten sonra tavana baktım ardından büyük avizeler, aile portresi.

Mermer zemin. Yüksek Tavan. Koridorun ihtişamlı gösterişli dikkat çekti. "yaman imparatorluğu vay be."dedi kafasını salladı onayladı dudakları araladı. Merdiven başında Yaman karahan belirdi. Üzerinde koyu renk bir gömlek vardı. Yüzünden ciddi bir ifade vardı önce kendisine bakan kadın gördüm

"Alara."dedi gülümseyerek.

"Burada ne işin var!"dedi

"İnsan sevdiği adamı görmez mi
Yoksa.."dedi ekledi.

"Burası benim ailemin evi."dedi konuşmaya başladı.

"Biliyorum canım biliyorum aile tanışma geldim "dedi kafasını salladı onayladı. Yaman merdiven inmeye devam etti. Son basamağa geldiğinde ikisi karşı karşıyadı. "Hatırlıyor musun bana bu yüzüğü verdiğin hatta söz verdin."dedi gülümseyerek.

Yaman etrafında bakınırken hizmetçilerini onları izliyordu.
"Burada konuşmayız."dedi tedirgin
bir sesle.

Alara çantasını aldı
"Peki o zaman herkesin önünde konuşalım."dedi yüksek sesle

"Alara Alara."ses yüksek sesle

Merdiven üzerinde haykırmak için mikrofon çantasını çıkardım "Ey ahali duyun ben yaman sevgilisiyim"dedi haykırdı.

Salonda Münevver hanım ve Selin oraya yürüdü.

"Abi kim bu kız."dedi sırıttı.

Alara Merdiven iner inmez Münevver elini uzattı öpmesi bir dakika geçmişti

"Oğlum, yeni gelin el öpmeye öğretmedi mi kızım."dedi gülümsedi.

"Annecim."dedi gülümsedi.

"Evim güzel evim burada yaşamak ne güzeldir."dedi ima ederek.

"Bu Merdivenler evin hanımı olabilecek miyim? "Dedi şaşkınlıkla.

"Anne abim metresi var baya."dedi kısık sesle.

"Oğlum metres seviye testi geçsin."dedi iç sesi

Yüzsüz bir kadın evimizden içeri girdi. Metresin kapıları açıldı.

"O sesini alçatt."dedi kaşları çatılı bir şekilde söyledi dişlerini sıktı.

"Ne var? Evimi geziyorum."dedi kahkaha atmaya devam etti.

"Bir şey mi saklıyorsun."dedi göz göze gelmişlerdi.

"Ha, eski karın."dedi havalı bir sesle.



Kırmızı araba

Süheyla için sabır taşı çatladı an. Kırmızı arabasını park etti kucağını Güneş vardı. Diğer iki çocuk araba yerleştirdi. Sonra son kez konağa baktı. Yaman merdiven hızla indi.

"Süheyla nereye gidiyorsun."dedi şaşkınlıkla

Süheyla gözlerini ondan kaçırdı.

"Çocuklarım birlikte yeni bir hayat mutluluk yaşama itirazın var metresin ile mutluluklar."dedi gözleri doldu.

"Ben seni hiçbir şeyden mahrum bırakmadım. Ama kendim de çocuklarımı senin karmaşası içinde bırakmayacağım en kısa boşanma olacak. bitsin. "Dedi kararlı bir sesle

Arabanın kapısını açıldı direksiyon çalıştırdım orada çıktı uzaklaştı.

Ne kaybedeceğini gözlerini önünde Süheyla sevdi. Metres onu kullanıyordu.

Ben şahit oldu gidişine ya git ya sev.

Ben şahit oldum gidişine ya git sev.