13. Bölüm / ~Yaş oldu elli~

Yaşımın göstermediğiyle taliplerim çıkıyordu. Ben istemiyordum...
O sırada süveybe bana

"gülperi yalnızlıktan sıkılmadın mı? Sana hayat arkadaşı lazım, senin yaşlarında, sağlıkçı, namazında olan nahif bir insanbir görüşseniz."

Bende ne diyeceğimi bilemedim. Nasipse olur dedim. Bir akşam süveybe beni yemeğe davet etti. Bahsettiği kişi de oradaydı. Adı Muhammed imiş.

Onu gördüğümde heyecanlanmıştım elimi kolumu nereye koyacağımı şaşırdım. Bir anda kalbim hızlı çarpmaya başladı. Süveybe bu halimi görünce bana bakıp gülümsüyordu.

Oda da süveybenin dayısı ve eşi Mehmet bey , Muhammed bey, Süveybe ve ben vardık. Onlar içerde sohbet ederken biz süveyda ile mutfakta hazırlık yapıyorduk.

Bu sırada süveybe bana nasıl beğendin mi olur mu gibi sorular soruyordu. Ben halen şaşkındım yaş olmuş elli boyum kadar çocuklarım var torunlarım olacak diye düşünürken ileri yaşlarda yalnızlığın zor olduğunu, Bundan sonra sadece Rabbimin rızasını kazanmak için evliliği düşündüğümü Ve olur diyerek Bir anda ağzım dilim bağlandı.

Yemeklerimizi yedikten sonra çayları içmek için koltuklara geçtik. Ben yüzüne bakamıyordum Muhammed beyin.

O konuştu ben sadece dinledim. öyle konuşmaları boş da değildi, kendini geliştirmiş nahif bir insandı. yüreğim huzur kaplamıştı.
O düşüncelerle daldığım da Muhammed beyin gülperi hanım demesiyle kendime geldim.
Efendim dedim.
"gülperi hanım bir kez daha görüşsek telefon numaralarımızı birbirimize versek beni daha yakından tanımanızı istiyorum" Dedi.

Bende kabul ettim. İki hafta kadar telefonda görüştük. Hiç yaşamadığım duyguları tattırmıştı bana. içim içime sığmıyordu.