BÖLÜM 3:Sessiz bir gol

Bazı goller vardır, tribünleri ayağa kaldırır.
Bazıları ise sadece atan kişinin hayatını değiştirir.
Mauro’nun attığı ilk gol, işte o gollerdendi.
O ana kadar sahaya her çıktığında bir şeyler kanıtlamaya çalışıyordu. Kendine, hocalara, hayata… Ama top bir türlü ağlarla buluşmuyordu. Zaman geçtikçe omuzlarına görünmez bir yük bindi. Her kaçan fırsat, içindeki sesi biraz daha kısıklaştırıyordu.
O gün saha her zamanki gibiydi. Ne daha kalabalık ne daha sessiz. Ama Mauro’nun içi farklıydı. Top ayağına geldiğinde düşünmedi. Vurmakla beklemek arasında kalmadı. Sadece hissetti.
Ve top ağlara gitti.
Ne büyük bir sevinç vardı ne abartılı bir kutlama. Sadece derin bir nefes aldı. Çünkü o gol, bir skor değil, bir cevaptı. “Buradayım” demenin en sade haliydi.
Takım arkadaşları yanına geldiğinde yüzünde küçük bir gülümseme vardı. Kimse bilmiyordu ama o an, Mauro’nun içindeki bir duvar yıkılmıştı. Kendine duyduğu şüphe, yerini sessiz bir inanca bırakmıştı.
Gol atmak her şeyi çözmedi. Zorluklar bitmedi. Ama artık biliyordu:
Bir kez başarmıştı.
Ve bazen bir kez başarmak, insanın yoluna devam etmesi için yeterlidir.