BÖLÜM8~GEÇ KALAN VEDA~

Sabah olmuştu annemin beni seslemesi ile uyanmıştım annem karşımda duruyordu ben deha tam olarak ayılamamıştım.Annem bir anda konuya giriş yaptı "kapıda seni biri bekliyor,adı Umutmuş"dedi.Bunu duyar duymaz hemen yerimden kalktım ve kapıya koştum "ne var orospu evladı,çık git evinden hangi hakla gelirsin evime sen yurtdışına kaçmamışmıydın?"dedim hızlı bir şekilde o da sırıtarak "gitmiştim ama geri döndüm size hesap sormak için geri geldim,sende Arasla tabii sevgili olmuşsun hayırlı olsun" dedi gıcık bir şekilde ona aşırı gıcık olmuştum sesi ve sırıtışı beni aşırı sinirlendirmişti ona içimden küfür ederken"sanane gerizekalı hem sen kimsinde bize hesap soracaksın bok sorarsın"dedim sinirli bir ses tonuyla "alacağım bekle ve gör sevdiklerinle vedaşmaya hazırlan sana birtek bunu söylüyorum,sonra ne yaparsın bilemem artık ama tek bildiğim üzülmeye hazırlan Aselim"dedi ve aynı zamanda göz kırptı ona Tokat attım ve sen ne yapabilirsin lan bana bı daha bana

Aselim de varya senin ağzına sıçarim oğlum çık git şimdi evimden ya da sana Bir misafir sürprizim olur hadi bas git bir daha seni buralarda görmeyeceğim,bir daha arkadaşlarıma zarar vermiceksin,sevgilime dokunmicaksın tamam mı?"o da ardından o,misafir olur dediğin kişi kimmiş, gelsinde onu da görelim ben gitmiyorum buradan kardeşim"çok bilmiş bir tavırla demişti bunu ve aşırı sinirlendirmişti beni bende"tamam bekle sen o zmn misafirim gelince görürsün"hemen odama koşup telefonumu alıp Aras'ı aradım ve Aras birkaç saniye içinde telefonu açtı korkulu bir ses ile Aras,Umut kapıma dayandı ve gitmiyor gelebilir misin seni bekliyor şuan aşkım ne olur gel" Aras korkulu bir ses ile tamam bir tanem sakin ol hemen geliyorum o şerefsizi döveceğim bu sefer"dedi ve hemen kapattı telefonu anneme de Umut'a dikkat etmesini ve içeri geçmesini söyledim annemin konulardan haberi olmadığı için birşey anlayamıyordu ve bu yüzdende birşey yapamıyordu ben odamda Aras'ı bekliyordum aşağıda Umutla beklemek istemiyordum beni korkutmaya devam edecekti bunu bildiğim için odamda bekledim ve içimden Umut'un söylediklerini düşündüm kime zarar verecekti,gerçekten sevdiğim birine zarar verecek miydi veya bunları düşünürken bile korkmuştum ya Elisaya zarar verirse yada Gökçen'e veya Aras'a bunları düşünürken bile gözlerim dolmaya baslamıştı ve Aras aradı "ben geldim neredeyse haberin olsun dedi bende cevap olarak tamam bekliyorum*dedim ve kapadım telefonu hemen ardından aşağı indim ve Umut'un yanına gittim "geliyor misafirim,beklemede kal" dedim.O da "tamam beklemedeyim"dedi ve arkadan Aras geldi arabası ile arabadan inip hemen koşarak gelip

Umut'un üstüne zıplayıp,açılıp ona yumruk attı ve Umut yere düşmüştü anında.Aras üstüne çıkıp yüzüne yumruk atmaya devam ediyordu ve ben Aras'ı tutmaya çalışıyordum ve en sonunda bağırınca durmuştu.Umut'un her yeri kanamıştı ağzından kan akıyordu çok kötü bir haldeydi Aras yanıma gelip benden özür diledi hemen ve aşağı eğilip umutla konuşmaya başladı.
Aras;Senin sevgilimin evinde ne işin var oğlum bir bırak bizi seninle mi uğraşacağız yürü git amına koyduğum...
Umut;Arkadaşıma bazı konular hakkında haber verdim ne var bunda değil mi Asel?
Aras ona tekrar vurmaya başladı sözlerine sinirlendiği için ve ona durmasını söyledim ve onu yerden kaldırmaya çalıştım
Asel;tamam Aras sakin olur musun?polisler arıyor zaten bulurlar onu boşuna zamanı harcama sakin ol
Aras yerden kalkarken"hadi kalk,çık git seni bir daha sevgilimin yakınlarında görmeyeceğim eğer görürsem o zaman sende bu acıları tekrar görürsün tamam mı?"
Umut yerden kalkarken aynı zamanda"Asel sana dediklerimi unutma seni,sizi aşırı üzeceğim,göreceksiniz bunların hepsinin hesabı sorulacak oğlum bekleyin siz"dedi ve yürümeye başladı Aras sinirlendi ve arkasından yürümeye başladı tekrar dövmek için ancak onu elinden tutup Aras gelir misin sen içeri geçelim sana her şeyi anlatayım ama ilk başta sakin ol tamam mı?
Aras;tamam o orospu evladı neler söyledi
Asel;eve geçelim anlatacağım eve doğru ilerlemeye başladık ve zili çaldım annemin kapıyı açmasını bekledik ve beklerken Aras'ın kaşının patladığını ve yüzünde küçük yaralar olduğunu fark edip "iyi misin,yüzün acıyor mu?"
Aras;merak etme sen beni iyiyim küçük sıyrıklar onlar

Annem hala kapıyı açmamıştı uyuya kalmış olabilirdi veya temizlik yapıyordur o yüzden duymamıştır diye annemi aramak için telefonumdan annemi aradım telefon çalıyordu ve telefonun sesi duyuluyordu evin içindeydi ve hattada kapıya yakındı ancak annem duymuyordu ve kapıyı hala açmıyordu ve aklıma bir anda Umut'un dedikleri geldi ya dediklerini gerçekleştirdiyse

Asel;ağlayarak "Aras kapıyı kır Umut dediklerini gerçekleştirmiş olabilir Allah kahretsin"
Aras;anlamayarak ne dedi o sana?
Asel;sonra söylerim kır şu kapıyı lütfen Aras
Aras hemen omzu ile kapıya vurmaya başladı canı acıdığı çok belli oluyordu ancak annemin başına birşey gelmiş olabilirdi o yüzden onu düşünmeye vaktim olmamıştı bile ve Aras üçunçü vuruşundada kıramamıştı ve açılıp tekrar vurdu ve kapıyi kırmayı başarmıştı ve içeri girdiğimizde annemin yerde yatıp her yerin kan olduğu ve karnında derin bir kesik olduğunu gorduk ve ben hemen annemin yanına koşup yere yanına yattım ve Aras üstünü çıkartıp bana verdi ve bende annemin yarasının üstüne bastırdım.Ellerim kan içindeydi ve göz yaşlarımı tutamıyordum.Kahrolmuştum ve Aras telefonunu eline alıp hastaneyi aradı ben o sırada annemin kafasını tutup onu öpüyordum.Aras yanıma oturup kafami omzuna koymamı sağladı ve elimi tutuyordu onun yanımda olması bana iyi geliyordu ama bundan sonra bana hiç birşey iyi gelemicekti onun dışında
Annem karşımda yatıyor ve kanlar içindeydi onun önümde böyle olması beni aşırı etkilemişti ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordum Aras olmasaydı hiç dayanamazdım.Ambulans dakikalar içinde gelmişti ve annemi ambulansa yatırdılar ve Aras ile bende onunla beraber ambulansa bindik ve Aras elimi tutmaya devam etti.

Doktorlar bıçak izini baya derin olduğunu ve bazı organlarının zarar almış olabileceğini söylediler ve nefes alamıyormuş nabzı aşırı düşüktü ölme ihtimali bile varmış ambulansa olduğumuz için kesin birşey söyleyemediler ama nefes almakta aşırı zorluk yaşıyordu gözlerini birazcık açıyordu her açtığında onla konuşmaya çalıştım ancak cevap veremiyordu.Birkaç dakika içinde hastaneye varmıştık ve annemi direk ameliyata aldılar ve en riskli ameliyetlardan biri olduğu için içimde aşırı kötü bir his vardı bu hissi her ne kadar yok etmeye çalışsam da bunu yapamıyordum sonuçta içerde yaşamak için çabalayan BENİM ANNEMDİ.Ameliyat yarına kadar sürme ihtimali varmış ve Aras da bu zamanlarda benimle kalacakmış her ne kadar gerek yok desemde bir işe yaramadı ama onun bu zamanlarda yanımda olması bana daha iyi gelir bu yüzden birşey diyemedim Aras beni lavaboya götürdü ve saçlarımı toplayıp, yüzümü yıkamaya yardım etti.Sonra "kantine gitmeyi teklif etti hem sana dediklerimi anlatırsın" dedi.
Asel;"olur" dedim aglamalı bir sesle bunları unutmam lazım çünkü düşündükçe daha çok ağlayasım geliyordu.
Kantine gitmek için aşağı kata indik ve Aras bana sıcak kahve adlı kendinede sıcak kahve aldı ve bahçeye çıkıp bankalara geçtik
Aras;anlat bakalım ama sakin ol ben senin yanındayım tamam mı korkma
Asel;ilk biraz oturalım iyi olunca anlatsam şuan sadece seni ve biraz oturup dinlenmek istiyorum
Aras;tabikide olur
Başımı onun omzuna koydum ve rahat olmam için kendini biraz aşağı itti ve saçımı okşamaya başladı
Ben denize bakıp ne yapacağımı,nasıl iyi olacağımı,Umut'un yapabileceklerini düşünüyordum Aras ise denize bakıp,saçımı okşayıp kara kara düşünüyordu merak etmiştim ne düşündüğünü ancak kendimde konuşma gücünü bile bulamıyordum o kadar yorulup,üzülmüştüm.

Annem şuan içerde benim için savaşıyor olmalı,zaten babasız büyüyen bir kızım şimdide annem giderse ben ne yapardım,baba sevgisi eksikliğimi Aras kapamak için çabalıyordu ve bunu başarabilmişti ancak annemin yerini kim dolduracak şimdiden kötü düşünmeye başlamıştım bile kötü düşünmek istemiyorum ama insanın aklına hep olumsuzluklar geliyor ve bu durum bendede böyle annem yaşasa bile bunun içindede olumsuzluklar var çünkü yarası aşırı derin ve o yaranın derinliği onun canını yakıcak.Buda hayatı boyunca bir olumsuzluk izi bırakacak o Umut'un Allah belasını versin inşallah, nefret ediyorum ondan ama çok kötü ödeteceğim ona yaptıklarını saat geç olmuştu artık yediye on dakika kalmıştı ve hala doktorlardan bir haber yoktu Arasla yukarı çıkma kararı aldık ve ben Aras'a Umut'un dediklerini anlatmaya başladım

Asel; ben uyuyordum sonra annem geldi beni sesledi ve kapıda Umut'un beni beklediğini söyledi sonra bende direk kapıya koştum ve açtığımda ben ona "ne işin var hani yurt dışına kaçmıştın"dedim.O da "sizden intikam almak için geri döndüm seni çok kötü üzeceğim pişman edeceğim falan dedi işte yakınlarına sahip çık dikkat et başlarına birşey gelmesin gibi şeyler dedi benim ilk başta aklıma sen,Gökçen,Elisa falan geldi ama o kişi annemmiş,sonra gir yoksa bir misafir sürprizi olur dedim ve o da gelsin falan dedi bende sani aradim geldin işte ama ona tokat atıp,küfür falanda ettim öyle işte"dedim olayları tekrar hatırladığım için sesim ağlamaklı ve hıçkırıklı çıkmıştı gözümden yaş aktığını Aras fark edince bana sarıldı ve yanağımdan öpüp göz yaşımı sildi eliyle ve ameliyat olan yere gelip oradaki koltuklara oturduk ve ben başımı aradın omzuna koyup uyumaya çalıştım ve Aras da benim uyumamı bekleyeceğini söyledi ve ben uyuya kalmıştım bile ağladıktan sonra genellikle ağlarım çünkü sabah olduğunda Aras ile ben uyanmıştık ve doktorlara sormaya gittik ve doktorlar ameliyatın zor geçtiği,çok çabaladıklarını ama hastayı kaybettiklerini söylediler ilk başta buna inanmadım ve "annemi görmek istediğimi söyledim bu imkansız annem beni bırakmaz,bırakamaz,ben şimdi tek kaldım,ben ne yapacağım delirdiniz mi?,ben ne yaparım?,Aras birşey de lütfen şakaymış değil mi?"

Aras;sevgilim üzgünüm ama gerçekler bunlar
Asel;"Hayır ya inanmıyorum,Aras ben ne yapacağım? ben nasıl dayanırım?"dedim ağlayarak
Aras;"aşkım benim bitanem tamam sakin ol biz herşeyin üstesinden geliriz bende kalırsın sen heterki kendini üzme"dedi ağlayarak
Asel;aşkım ben bittim,yandım bittim,kül oldum
Aras;hayır ben yanındayım,ben varım,Elisa,Gökçe,Alper biz varız biz sana aile oluruz siz bana nasıl aile oldunuz bizde sana oluruz metak etme sen balım
Asel;O Umut'u geberteceğim bana onu bul
Aras;Asel o yine kaçmıştır,onu bulmamız aşırı zor nerdeyse imkansız ve ona birşey yapamayız artık
Asel;delirecegim yeter artık bune ya biz neyin içine düştük
Aras;bilmiyorum,bilmiyorum bende anlamıyorum
Hadi artık eve gitmeliyiz Asel burda daha fazla durmayalım hastane sonuçta hasta olmanı istemem annemi görüp gitsek olur mu?
Aras;tabikide gel bakalım doktorlarla konuşalım
Asel;iyiki varsın Aras ben sen olmasan ne yapardım
Aras;asıl ben sensiz ne yapardım,hadi ağlatma insanı doktorlarla konuşalım
Asel;tamam tamam

Arasla doktorlarla konuştuk ve görebilecegimizi söyledi annemin yattığı yerde gidip anneme baktım ve yeni bembeyaz,dudakları mosmor olmuştu Onun bu halini göreceğimi hiç düşünmemiştim ama hayat işte beklenmedik anlar yaşatıyor gözlerim yine dolmuştu ve ağlaya ağlaya beni doktorlar çıkardılar ve artık eve gitmeliydik Arasla hastaneden çıkıp taksi çağırdık ve onun evine gitdik.