2. Bölüm-Labirentte İlk Tehlike

2. Bölüm – Labirentte İlk Tehlike
Liva nefesini tutarak bir sonraki koridora girdi.
Her adımında taş zemin hafifçe titreşiyor, sisin içinden tırnak sesleri geliyordu.
Kalbi göğsünü yırtacak gibi atıyordu ama durmak da istemiyordu.
İlerledikçe duvarlardaki gölgeler canlanıyor gibiydi.
Kısa bir an için gözlerini kapattı.
Ama açtığında, bir yaratık tam önünde duruyordu.
Uzun, eğri bir gövde, bembeyaz parlayan gözler ve keskin dişler…
Liva geri adım attı, nefesi kesilmişti.
Tam o sırada Karan’ın sesi yankılandı:
“Durma… Onlardan kaçamazsın, ama zekanı kullanabilirsin.”
Liva titreyerek yaratığa baktı.
Karan görünürde yoktu, ama sesi her şeyden yakındı.
Bir plan yapması gerekiyordu.
Yaratık yavaşça ona yaklaşıyordu, tüyleri diken diken etti.
Liva gözlerini kapattı, derin bir nefes aldı ve küçük bir taş buldu.
Fırlattı… yaratık yönünü değiştirdi.
Kaçmak için dar bir koridora yöneldi, yaratık peşinden geldi.
Sis giderek yoğunlaşıyor, her adımında Liva nereye kaçacağını bilemez hâle geliyordu.
Tam o anda, labirentin köşesinden Karan gölge gibi belirdi.
Bir el hareketiyle yaratığı gölgelerin içine itti.
Liva yavaşça durdu, nefes nefese.
“Henüz hazır değilsin,” dedi Karan,
ama bu sefer sesi… biraz yumuşaktı.
Yine de tehlike hissi yok olmuyordu.
Liva titreyerek Karan’a baktı:
“Beni neden buraya getirdin? Neden bırakmıyorsun?”
Karan sessiz kaldı, sadece gölgesini Liva’nın üzerine düşürdü.
“Burası senin sınavın. Eğer hayatta kalmak istiyorsan, öğrenmek zorundasın.”
Ve labirent, sessizliğiyle birlikte tekrar Liva’yı içine çekti.