4. Bölüm

Sabah alarmı ile uyandım fakat içerde çok tanıdık sesler vardı kimin sesleriydi. Ayağa kalktım ve salona doğru ilerledim. İçerde ki abimdi…
Gözlerim doldu, kalbim sıkıştı, ellerim titriyordu ne yapacağımı unutmuştum sanki hareket etmeyi unutmuştum, içerideki abim miydi? Yoksa bir rüya mıydı? Ne yapmalıydım… Ona koşarak sarılmalı mı? Yoksa olduğum yerde kalmalı mıyım?
Ses geldi , “Abim, ben geldim. Gelsene buraya niye orada dikiliyorsun” dedi.
Ya orada ki abim mi? Yoksa bir rüya mı?
“Abicim gelsene” dedi ve yanını gösterdi.
Gitmeli miyim? Rüya kendine mukayyet ol, o abin değil…

Rüya artık dışından demeye başladı;
O abim değil,
O abim değil,
O abim değil,
Bir ses yükseldi, “Rüyaa!” …

Uyandım, etraf tanıdık değildi ama o koku vardı “Hastane” Allah kahretsin hastanedeydim.
Uyandığımı gören abim tepeme dikildi;
“Rüya, abicim iyi misin? Küçükken de böyle olurdun annemin bizi bıraktığı gün…”
“Rüya, ilaçlarını içmiyorsun de mi? Abicim ondan böyle oluyorsun”
“A-abi, sen misin? ”
“Ee Rüya sabahtan beri ben ne anlatıyorum”

Anlamıyorum bu abim mi? Yoksa bir rüya mı? İnşaallah rüya değildir…

“Ama abi sen kayıptın olmaz, nerden geldin?”
“Rüya boş ver geldim işte?”

RÜYAAAAAA!!!!!!
“Ya Duru, kızın tepesinde bağırma”
“Abi dur yaa !”
Efe’nin aramasıyla içeri;
“Ela, Aras, Ceren, Vera ve Ayaz gelir”

Rüya’yı yerde gören Ela ve Ceren koşarak yanına giderler;
Ela “Rüyaaaaaaaaa! , Rüya ne oldu, Rüya iyi mi? ”
Duru kulağını bastırarak “Kızım, Rüya sana kaç kere bağırma dedi, şuan da Rüya baygın olmasa ağına sıçmışdı. Şanslısın”
Ceren ise soğuk bir sesle “Geçmiş olsun” deyip, koltuğa oturdu.

Ela ve Duru ise birbirine bakarak, tekrardan Rüya’ya baktılar.
Efe “Kızlar isterseniz Rüya’yı oradan kaldıralım ne dersiniz?”
Duru ani bir irkilmeyle “Aaaa! Doğru, Ela sümük gibi yapışmışsın kıza (ittirir) çık da kızı kaldırsınlar!”

Efe Rüya’yı koltuğa kaldırdı. Ama o sıra da Ceren de bir değişiklik vardı sanki bu çok zor ama CEREN BENCE BİR ŞEY SAKLIYORRRRR…

Tabi koltuktan kalkan Ceren ise kitaplığın yanına giderek, bakınmaya başladı…
Rüya’ya bakan Duru ise kafasını iki saniyelik Ceren’in tarafına çevirdi…

“Eeee yeter be”
“Ne oluyor be”
“Sen söyliceksin onu”
O sıra da Vera gördü ve “Sen ne yapıyorsun, sen kimsin”
Oradan Ela dahil oldu “Sen hiç konuşma, kapat çeneni”

Duru “NE SAKLIYORSUNUZ BİZDEN CEREN KAYA”

Etraf sessizdi, hiç kimse konuşmuyordu…

O sıra Rüya kalktı…
“Aaa kafam”
Duru arkasını döndü “R-rüya, uyandın mı? İyi misin canım”
“Kafam ağrıyor ya da, sizin hepiniz burada ne yapıyorsunuz?”
Ela isee “RÜYAA! İyi misin arkadaşımm!”
“Ya Ela bağırma yaa”

Rüya etrafına baktı ve Efe ve Aras’a baktı;
Ayaz’a bakarak “Bu kim” dedi.
Aras ise “He şey ya bu bizim işten arkadaşımız”

“Merhaba, Rüya… Yani Rüya savcım” dedi Ayaz…

Ayaz’ın sesini duyan Ceren sesin geldiği tarafa doğru döndü. Acaba tanıyor muydu ya da o çocukta mı işin içindeydi, ne oluyor burada hiçbir şey anlamdım…

“Merhaba… Da sen benim adımı nerden biliyorsun”
Ayaz durmadan cevap verdi “Seni şeyden tanıyorum hem çocuklar yani Efe’ler dedi hem de…”
“Ne hem de, nerden tanıyorsun beni”

Çocuk cevap vermeden Ceren atladı biranda araya daldı;
“Öff Rüya ne uzattın sende çocuk seni Efe’ler den tanıyormuş işte”

Duru, sinirli bir şekilde Cerene döndü ve iki adım attı…

“Ceren, Ceren söyle yoksa seni buraya gömerim OKEY”
“Ay, vahşi misin sen bee, ben bir şey BİLMİYORUM OKEY”
“Sen biliyorsun hem EMİR’İN yerini hem de bu çocuğun kim olduğunu”

Efe, Duru’yu sakinleştirmek için araya girmeye çalıştı;
“Duru, sakin ol canım”
“Aaa sevgilinde geldi şimdi üstüme yürür de mi ?”
“1 kendisi ABİM, 2 abim kadınlara dokunmaz zaten ona gerek yok ben hallederim” dedi ve kızın saçına yapıştı…

Herkes ŞOK ne oluyor, Duru Ceren den ne istiyor anlamıyorum…
Vera araya girdi kızları ayırmak için ama biraz yanlış yaptı galiba çünkü Ela da kıza daldı…

“YETERRRR, NE OLUYOR BURDA İYİ MİSİNİZ SİZ ?”

Herkes Rüya’ya döndü, Duru solgun bir sesle “Ama Rüyaa”
Elimle sus dedim, “Siz neyin kafasını yaşıyorsunuz”
“Bir şey saklıyor, Rüya”

Bir anda etraf sessiz oldu içeri…