1. bölüm · “Gölge Şehir: Vittori’nin Oyunu”

1

N. L. Y.

Bölüm 1: Gölge Şehir
Gece, şehrin üstüne ağır bir kadife gibi çökmüştü. Sokak lambaları titrek ışıklarıyla, yağmurla ıslanmış kaldırımları sarıya boyuyordu. Sis, ara sokakların dar geçitlerinde dolaşıyor, gölgeleri uzatıyor, şehirde bir sessizlik yaratıyordu. Bu sessizliği bozan tek şey, uzaktan gelen motor sesi ve arada bir çığlık gibi yankılanan sirenlerdi. Bu şehir, dışarıdan bakıldığında modern bir metropol gibi görünüyordu ama altındaki damarlar, kanla ve güçle beslenen karanlık bir yerdi.
Şehrin kalbindeki Vittori Ailesi, uzun yıllardır bu karanlık düzenin kontrolünü elinde tutuyordu. Ailenin başında, soğuk bakışlarıyla tanınan ve hiçbir zaman duygularını belli etmeyen Don Alessandro Vittori vardı. Yüzündeki derin çizgiler, yılların acısını ve ihaneti gizliyordu. Onun yanında, sadık ama sert üyesi Marco “Kartal” Ricci, aileyi korumak için gerektiğinde kan dökmekten çekinmezdi.
Bu gece, Vittori malikanesinin geniş salonunda büyük bir toplantı yapılacaktı. Salonun duvarları koyu ceviz kaplamayla kaplıydı, tavandaki kristal avizeler ışığı kırarak odayı hafif altın tonlarıyla dolduruyordu. Masanın etrafında oturanlar, şehrin farklı bölgelerini kontrol eden mafya gruplarından temsilcilerdi.
Lucia DeAngelo, zekası ve stratejik zekâsıyla tanınan bir kadın mafyaydı. Gözleri, her detayı yakalayan bir keskinlikteydi.
Gianni Moretti, Vittori’nin eski dostu, ama son zamanlarda güveni sarsılmış bir iş ortağıydı. Ağır adımlarla yürürken, kimse onun aklındaki hesapları göremezdi.
Sofia “Fırtına” Bellini, şehirdeki yer altı dövüşlerinin yıldızı, aynı zamanda Vittori için paralel bir bilgi kaynağıydı.
Toplantının konusu, şehrin en tehlikeli bölgelerinden biri olan San Marco Mahallesi’ndeki uyuşturucu ticaretinin kontrolüydü. Son haftalarda bu bölgede başka bir çete ortaya çıkmış, şehrin dengesini tehdit ediyordu. Don Alessandro sessizliğini bozdu:
“Bu şehirde kim güç peşindeyse, önce bilsin… kanını akıtmadan burada yaşamaz.”
Her kelime, odadaki havayı daha da ağırlaştırdı. Lucia gözlerini kısıp sessizce bir not defterine yazarken, Marco Ricci silahını eline alır gibi parmaklarını masaya vurdu. Gianni, gözlerinde karmaşık bir ifade ile sessizce düşündü. Sofia ise derin bir nefes alıp, kapıda bekleyen adamına işaret etti: “Bilgi geldi, Don Alessandro.”
Kapı yavaşça aralandı ve Carmelo, şehirdeki en tehlikeli muhbirlerden biri, titrek ama korku dolu adımlarla içeri girdi. Elinde eski bir gazeteye sarılı bir paket vardı. Don Alessandro paketi aldı, açtı ve içindekine baktı: Bu, şehirdeki güç dengelerini tamamen değiştirecek bir sırdı.
O anda, dışarıdan gelen ani bir patlama sesi odada yankılandı. Camlar titredi, kristal avizeler sallandı. Herkesin nefesi kesilmişti. Bu sadece başlangıçtı. Şehir, çok yakında kan ve ihanete bulanmaya hazırdı.