Çapraz Ateş

Kapı açıldığı anda her şey hızlandı. Aron, tüfeğini doğrultarak içeri daldı. Odayı tararken gözleri ilk olarak Eflin’i buldu—kadın, kontrol panelinin yanında duruyordu, yüzünde şaşkınlık ve korkunun karışımı bir ifade vardı.

Ama vakit kaybetme lüksleri yoktu.

İlk atışı Aron yaptı. Silahını çekmeye çalışan adam göğsünden vurularak geriye doğru sendeledi ve yere yığıldı. İkinci adam hemen silahına sarıldı ama Kaan ondan daha hızlıydı—tek bir isabetli atışla yere serdi.

Geriye kalan iki adamın tepki vermesi bir saniyeden kısa sürdü. Biri masayı devirerek siper aldı, diğeri ise rastgele ateş açmaya başladı.

Eflin, korkuyla yere eğildi. Kurşunlar havayı yararak geçti, kontrol paneline isabet eden bir mermi kıvılcımlar çıkmasına neden oldu.

Aron, hemen Eflin’in yanına koştu ve onu kendine doğru çekti. “Beni takip et!” diye fısıldadı.

Kaan ve Mert, adamları bastırırken, Aron Eflin’i odanın yan kapısına doğru yönlendirdi. Ama çıkmadan önce bir şey fark etti—masanın üzerine saçılmış bazı belgeler.

Haritalar.

Ve tam ortasında, bir grup askeri mevzinin işaretlendiği kırmızı bir işaret.

“Bu ne lan?” diye mırıldandı Aron.

Tam o anda, düşmanlarından biri aniden fırlayarak masanın arkasından çıkıp tüfeğini doğrulttu.

Aron silahını kaldırdı—ama tetiği çekmeye fırsatı kalmadan, bir el silah sesi yankılandı.

Düşman olduğu yerde donakaldı, sonra yavaşça yere yığıldı.

Silahı tutan kişi Eflin’di.

Kadının elleri titriyordu ama gözleri kararlıydı. Ne yaptığının farkındaydı.

Aron, şaşkınlıkla ona baktı ama konuşacak vakit yoktu. Masadaki belgelerden birkaçını hızla kaptı ve Eflin’i odadan çıkardı.

Kaan telsizden anons geçti: “Çıkış temiz, ama çabuk olmalıyız. Dışarıda hareketlenme var!”

Aron başını salladı. Operasyon henüz bitmemişti.

Ama Eflin’in yaptığı şey aklından çıkmıyordu. O, artık sadece bir tutsak değildi. Bir katil olmuştu.

Demek doktorlar sadece kurtarmıyorlar katil de oluyorlar diye iç geçirdi Aron

“Ben ben özür dilerim-m ben can kurtarırdım ama can aldım” diye bağırdı Eflin

“Sus kadın sus duyacaklar” diye bağırdı Kaan telsizden
Aron ise sessizdi düşüncelere dalmıştı nedense aklına ablası gelmişti oda zorunluluktan babasını öldürmüştü.

“Aron tatlı balım orada duracak mısın yoksa götümüzü kurtaralım mı ?” diye fısıldadı Mert

Mert 4 sene önce özel tim’e gelmişti . Komik biriydi olur olmadık yerlerde espri yapar ya da saçma sapan konuşurdu ama tersi de tersti

Aron sessizce güldü “Merak etme Mert ilk senin götünü kurtarırız”

“Ay sevindim valla” diye bağırdı Kaan telsizden “ Taşşak mı geçiyorsunuz biriniz dahi ölse mezarınıza tükürürüm duydunuz mu ?”

“Bu tehditin altında kalamayız yürü Mert”

Özel Tim’e işaret verdi işaretleri serçe parmak sallamasıydı bu demekti ki ilerle serçe parmak duruyorsa ise dur ve her ikiside yapılıyorsa yardım istemekti…

Aron önüne geleni silahıyla vuruyordu bu görev onu çok yormuştu hem ruhen hem de fiziksel olarak. Tatil iyi fikir diye iç geçirdi Aron…