Gölge Operasyonu

Gölgeler onun en iyi dostuydu.

Aron, sırtını nemli beton duvara yasladı. Telsiz sessizdi, ama kulaklarındaki nabız sesi her şeyi bastırıyordu. Silahını sıkıca kavradı, işaret parmağı tetikte, gözleri koridorun sonunda.

Burada olmasının tek bir sebebi vardı: Eflin.

Ama bu sadece bir kurtarma operasyonu değildi. Bu, geçmişiyle yüzleşmesiydi.

Aron, yıllar önce bu yola girdiğinde, duygularını bir kenara bırakmayı öğrenmişti. Gölgeler içinde savaşan bir adamın zaafı olmazdı. Zaaf, ölüm getirirdi.

Ama Eflin… O, bir şeyleri değiştirmişti.

Kapının diğer tarafında, Eflin gözlerini sıkıca kapattı. Kaç gündür burada olduğunu bilmiyordu. İşkenceler, sorgular, tehditler… Zihni bulanıktı ama bir şey netti: Bu gece ya kurtulacaktı ya da burada ölecekti.

Koridorda ayak sesleri duyuldu. Düşman mı, yoksa kurtarıcısı mı?

Ve sonra, kapı patladı.

İlk gördüğü şey, içeri dalan siyah üniformalı adamdı. Toz ve barut kokusunun arasında, gözleri doğrudan onunkilere kilitlendi.

Eflin’in kalbi hızlandı. Çünkü onu tanıyordu.

İşte o an, hayatının sonsuza dek değişeceğini anladı.