7.bölüm

Gün batıyordu. Gökyüzü pembe ve altın renklerine boyanmıştı.
Kalp, Mavi Kuş’un kanadına kondu ve derin bir nefes aldı.

“Biliyor musun Kuşçuk,” dedi,
“İnsanlar bazen sevgiyi kaybettiklerini sanırlar.”

“Ama aslında sevgi kaybolmaz.”
“Sadece kalbin üzeri biraz tozlanır.”

“Kızgınlık, kırgınlık, korku…”
“Bu duygular sevginin üstünü örter.”

“Ama biri ‘seni seviyorum’ dediğinde,
ya da biri gülümsediğinde…”
“O tozlar uçup gider, sevgi yeniden parlar.”

Mavi Kuş başını salladı:
“Yani sevgi kalbimizde hep var, sadece hatırlamak gerek!”

Kalp gülümsedi.
Gökyüzünde kocaman bir kalp şekli belirdi.
O an tüm dünya biraz daha sıcak hissetti