6.bölüm

Kalp ve Mavi Kuş, denizden ayrılıp gökyüzüne doğru uçtular.
Uzaklarda, insanların yaşadığı bir şehir görünüyordu.

Ama şehirde bir tuhaflık vardı…
Kimse gülmüyordu, çocuklar birbirine sarılmıyor, insanlar birbirine bakmadan geçiyordu.

Mavi Kuş fısıldadı:
“Sanki herkes sevgisini kaybetmiş gibi…”

Kalp usulca yere indi, ışığını yaydı.
Önce bir çocuğun kalbine dokundu. Çocuk hemen annesine sarıldı.
Sonra bir kadın, yaşlı bir adama gülümsedi.
Gülüşler çoğaldı, kalpler parlamaya başladı.

Kalp yavaşça dedi ki:
“Sevgi kaybolmaz, sadece hatırlamayı unuturuz.
Bir gülümseme, bir dokunuş, bir ‘merhaba’ yeter.”

Ve şehir o anda yeniden ışıl ışıl oldu. 🌟