1.bölüm

Merhaba ben Güneş Mina Güven, 25 yaşındayım, bir mimarlık şirketim var. Ailem yok, hiç olmadı da, benim hayatım yetimhanede başladı. Her şeyi kendi başıma hallettim.

Her neyse.

Bu kadar yeter, bu güne gelirsek.

Şu an kendi mimarlık şirketimdeyim, odamda yine işlerle meşgulüm. Tam çizim yaparken kapı çaldı, 'Gel' dememe kalmadan Lara geldi.

Lara benim asistanımdı. Siyah saçlı, beyaz tenli çok güzel bir kızdı. Gene hafif bir makyaj yapmış ama her zamanki gibi kırmızı rujunu da sürmeyi unutmamıştı. Üstünde siyah bir gömlek, altında siyah bir etek ayaklarında ise siyah topuklu ayakkabıları vardı.

Gene her zamanki gibi şık ve enerjikti.

" Güneş hanım, müşteriniz geldi, ne yapayım?"

"Toplantı odasına al, ben de birazdan geliyorum." Lara da benim dediklerimi onaylayarak odada çıktı.

Ben de çıkardığım ceketimi giydim ve dosyaları alıp odadan çıktım. Toplantı odasına doğru ilerliyordum.

Toplantı odasına girdiğimde karşımda, Berke Doğa vardı.

Berke Bey bizden hem iç mimarlık hem de peyzaj için mimarlık istiyordu. Ben sadece bahçenin peyzajını yapıcaktım. Geri kalanın Deniz yapıcaktı.

"Merhaba Berke Bey"

"Merhaba Güneş Hanım, buraya tarihler hakkında konuşma için gelmiştim."

Aradan 1 saat geçmişti. Berke Bey ile tarihleri ve saatleri konuşmuştuk. Artık bu günden sonra günümün çoğunu orada geçiriyorum gibi duruyor.

2 saat sonra

Şu an evdeyim, çok yoruldum bu gün. Bir de yarın da erken kalkıp Berke Beyler'e gideceğim, günün çoğunu orada geçiriyorum ama arada 2 toplantım olduğu için baya koşuşturmalı geçecek.

Koltuktayım ve çok uykum geliyor, gözlerim kapanıyor ama hiç yukarı odama çıkacak gücüm yok.

Kapı açılıp, kapanma sesi geldi. Bir süre sonra da ben koltuktan havalandım.

Sabah 05.00

Gene sıçaryarak uyandım. Etrafa baktığımda odamdaydım, en son koltukta uyumuştum. Bu Deniz'in işiydi.

Araf ve Deniz ile yetimhanede tanışmıştık yani doğduğumdan beri tanıyorum onları. Onlar benden 3 yaş büyükler bana hep abilik yaptılar, genelde onlara abi diyorum. Onlar yetimhaneden 18'inde ayrıldıklarında ben 15 yaşındaydım ama onlar beni orda bırakmayıp yanlarına almışlardı.Şuan da beraber yaşıyoruz.

Araf Bulut 28 yaşında asker. Deniz Doğu 28 yaşında Deniz benim şirketimin %50 ortağı. Deniz ve ben beraber çalışıyoruz.

Ama şuan evde sadece ben ve Deniz varız. Çünkü Araf göreve gitti.

Neyse hemen banyoya girdim.

Lenslerimi taktım, hazırlandım, makyajımı yaptım.

Aşağı indim evde kimse yoktu, bende evden çıktım. ( 06.00)

Şuan Berke Beyin evinin önündeydim. O benden önce geleceği için büyük ihtimalle içerdeydi. (07.00)

Bende bahçe kapısını aralayıp içeri geçtim ve kapıyı ardımdan gene kapadım.

Tahmin ettiğim gibi Berke Bey bahçenin ilerisinde bekliyordu. Arkası dönüktü. Berke Bey'e ilerlemeye başladım.

Berke Bey birinin geldiğini fark etmiş olmalıki bana doğru döndü. Beni görünce yüzüne sıcak bir gülümseme kondurdu.

"Merhaba Güneş Hanım"

Bende yüzüme samimiyetsiz bir gülümseme kondurdum.

"Merhaba Berke Bey, bahçeyi gezmekle başlayalım. Gezerkende siz bana nereye neler istediğinizden bahsedersiniz."

Konuya direk giriş yapmamı beklemiyor olacak ki bir an şaşırdı ama sonra toparladı.

2 saat sonra saat 09.00'da

Berke Bey ile bahçeyi gezmiş, planlamalar yapmıştık. Bu iki saat içinde Deniz de buraya gelmiş evin içini gezmişti.

Şuan ise bahçede oturmuş birlikte evin planlamalarını yapıyorduk. İkimiz de işlere gömülmüştük.

Gelen ayak sesleriyle ikimizde kafamızı kağıtlardan kaldırdık.

Berke Bey yanında 4 tane daha kişiyle bize doğru geliyordu.

Gene yüzüme samimiyetten uzak bir gülümseme kondurdum. Deniz ise ona bile tenezzül etmedi.

"Merhaba çocuklar. Bunlar benim oğullarım ben burda olmazsam onlar burayla ilgilenecek ve sizlerle iletişime geçicek o yüzden sizlerle tanıştırmak istedim."

Diye söze giren Berke Bey, bizim konuşmamızı beklemeden oğullarını tanıtmaya başladı.

"Bu en büyük oğlum Emre, 35 yaşında; diğer oğlum Alp, 32 yaşında; diğer oğlum Mert, 30 yaşında; en son olarak da Arda, 29 yaşında."

Bu adamla iş yapmakta yanlış bir karar verdiğimi düşünmeye başladım, yani bize ne oğullarından, yaşlarından. Bir sonraki müşterilerde dikkat edeceğim, akıllı bir şey olmalarına.

" Merhaba benim adım Deniz, yanımdaki hanımefendinin adı da Güneş. "

Bende Deniz'in sözlerine kafa sallamakla yetindim.

"Neyse, Deniz bizim acil çıkmamız gerek toplantımız var."

Diye bende ilk defa söze girdim. Deniz de benim söylediklerimle toplanmaya başladı. Ben de toplandım.

Bu gün üstüme sıcak olur diye yanıma bir şey almamıştım ama üşümeye başlamıştım.

"Berke Bey biz 3 saate gene geliriz"

Dedi Deniz, sonra bana döndü. Üşüdüğümü anlamış olacak ki, kapattığı çantasını tekrar açtı ve bana siyah hırkamı verdi. Hep benim için bir şeylerimi taşırdı yanında.

Bende Denizin verdiği kendi hırkamı giydim ve bahçe kapısına doğru ilerlemeye başladık.

Bahçeden çıktıktan sonra kendi arabalarımıza bindik ve buraya yakın olan bir kafeye ilerlemeye başladık. Toplantı orada olacaktı.

2 saatin sonunda toplantı bitti.

Bizde Deniz ile birlikte tekrar Berke Bey'lere gitmek için yola çıktık.

Telefonun çalmasıyla dikkatim dağıldı.

Bir anda direksyon hakimiyetimi kaybettim ve yandan gelen bir arabayla çarpıştık.

Arabanın camları patladı, kafamı direksyona çarptım.