2. Bölüm

Yeni bölüm geldiiiiii

°°°°°°°°

Üstümü değiştirmeden sadece siyah çantamı alıp çıkmıştım. Aşağıya indigimda kapının önünde beni beklediklerini görmüştüm gene azar gelicek diye düşünürken kimseden ses çıkmadan evden çıkıp arabaya binmiştik. Yol akıp giderken düşünceler peşimi birakmiyor gibiydi ağlamak istiyordum ama ağlarsam "eziksin sen, güçsüz, vasıfsız " diyip döver diye ağliyamiyordum. Anılar gözümde film şeridi gibi geçiyordu gözümden tek damla almasıyla dahası gelmemesi için hemen silip yukarı bakarak derin nefesler almaya başladım.

Hastaneye gelmemizle midem bulanmaya başlamıştı, hastane kokusunu ne kadar sevmesemde hep tek gelirdim hasta olunca o yüzden bir nevi yalnızlığımı yüzüme vurduğu için sevmiyorumdur bilmiyordum. Babam yada üvey babam mi demeliyim bilmiyorum danışmaya bile sormadan ilerleyince bende arkalarından ilerliyorum.

Bir odanın önüne geldiğimizde oda kartına baktığımda baş hekim yazıyordu, kapıyı tıklatıp içeri girdiler arkasından kafam yerde içeri adım atınca sanki bisiler kopuyordu içimde. Kafamı yavaşça kaldırıp etrafıma baktığımda doktor sol tarafta bir adam ve bana gerçekten benziyen bir kadın vardı ne madar şaşırsamda ihtimal vermemeye çalışıyordum çünkü eğer bu şey gerçekse karmaşık olan hayatım iyice içinden çıkılmaz bir hal alacaktı belliydi . Havaların sonbaha doğru olduğu için kıza bakınca şaşırmıştım mini etek ve crop giymişti sasirdigimi belli etmemeye özen göstererek benim için diye düşündüğüm tek boş koltuğa oturmamla doktor konuşmaya başladı

•Öncelikle hastanemiz adına böyle bir durum yasanmissa gerckten özür diliyorum ve ne gerekiyorsa yapılacağına dair size söz veriyorum şimdi sizleri buraya çağırma nedenimize gelelim bebeklerin karistigina dair bir iddea var ortada bunu öğrenmek için DNA testi yapmamiz gerekiyor kızları ve babaları test için kan vermeye alabilirmiyiz

Demesiyle herkes ayaklanmisti ben ilk oturmustum derin nefes alıp tişörtümün kolunu yukarı kaldirip kolumu uzattım kan alındığında benden sonra diğer baba adayı oturup vermişti kız geçince babam dirket elini tutup öpmüştü ve benim gözlerim kocam açılıp hayal kırıklığı ile dolarken ağlamamak için kendimi zor tutuyordum beni 17 yıl baktığı kızına birgün değil öpmek dövmeden geçirdiğim günlerin sayısı bile azkrn daha yeni görüp kesin bir sonuç yokken ona öyle yapması zoruma gitmişti, yandaki adama gözüm kaydığında göz göze gelmiştik ve hemen gözümü kaçırdım ama fark etmiştim hüzünlü bakıyordu bana hiç bişi demeden oda dönünce doktor ve anneler şaşırmıştı hicbirsey demeden oturdum, arkamdan diğer adam ve üvey baba ve kız gelip oturmuştu. Doktor "sonuçlar 2 saate kadar çıkar ozamana kadar müsaadenizle" diyerek çıkmıştı odadan. Üvey annem kız adım atip Ece bizimle biraz vakit geçirmek istermisin kızım demesi ile kafamı iyice yere eğmistim, kızla kalkıp çıkmalarıyla diğer aileyle tek kalmistik. Tam kadın lafa gircekken telefonumun çalmasıyla susmuşlardi arayana baktım sevim ablam yaziyordu derin nefes alıp meşgule attım kızacaktı ama şuan açarsam ağlardım o yüzden açmadım açamadım.

Kadın adını bile bilmiyorum resmen bana dönüp"dışarı çıkalım mı hem birşeyler içip hemde tanışırız olmazmi" demesiyle başka çarem olmadığı için kafamı salladim ve odadan çıkmıştım. Hastanenin karşısındaki cafe'ye geçmiş, boş olan bir masaya oturduğumuştuk. Hiç kimseden ses çıkmazken, sessizliği kadın bozdu. Annemi demeliyim bilmiyorum ama kadın da çok tuhafıma kaçıyordu ama şuan başka bir tabir bulamıyordum.

`Laracım ben Ayla Aksoy 39 yaşındayim , buda eşim Murat Aksoy 49 yaşında. Eşim inşaat üzerine olan şirketimizde çalışıyor büyük oğlumla birlikte, bende aşcıyım kendime ait restorantim var. Pek sık gitmiyorum evinde çocuklarımla ilgileniyorum. sende kendinden bahsedermisin biraz demesiyle düşünmeye başladım neyim vardiki benim ne anlatabilirim ki ne okul hayatım var ne hobim ne anlatacaktimki

- Aden Lara ben 17 yaşındayım......
Başka ne diyebilirdimki anlayabileceğim bişi olmadığı için geri sustumuştum. Murat bey gülümseyerek

~ İstersen soru cevap yapalım ne dersin kızım

Demesiyle çok tuhaf hissettim kendimi, ilk defa kızım kelimesi içime huzur vermişti, daha önce kızımı asla içten bir şekilde söylememişlerdi benjm için genelde insanların yanında derdi ama sesi buz gibi olurdu ve bunu anlayan tek ben olurdum. Kafamı salladım usulca

`Hangi okulda okuyorsun canım
Ayla hanımın sorusuyla durmuştum ben ilkokuldan sonra okumamıştım daha doğrusu okutulmamistim içimdeki buruklukla

- Okumuyorum
Dedim sadece başta şaşırsalarda birşey dememişlerdi, belkide benim öyle istediğimi düşünmüşlerdi. Biraz daha konuştuktan sonra hastaneden aramışlardı ve hastaneye geçtik .

°°°°°°°°°°°°°°°

Bittirdim heyecanlı yerde 🤭