1. Bölüm

**öncelikle merhaba umurarim beğenirsiniz ilk defa yazıyorum yanlışım varsa uyurırsanız mutlu olurum şimdiden teşekkürler 🐣🎀**

Lara'dan

Gene her zamankinden farklı uyanmıştım çünkü dün dayak yemeden uyumuşum ben Aden Lara ne yaptıysa ailesini tatmin edip sevilemeyen bir kız ne yaptıysam hiçbir şekilde gözlerinde az bişi değer görememistim.
Artık sorgulamayı bırakmıştım çünkü hiç bir cevap anlamıyordum.

İşe gitmek için geç kalacaktım hazırlanmak için kalktım. Ses çıkarmamaya özen göstererek lavaboya gidip elimizi yüzümüzü yıkamış aynadan kendime bakmaya başlamıştım hafiften yanağımda morluk duruyordu iki gün önce eve 4 dakika geç geldiğim için yemiştim dayağı. Koca bir iç cekere odama döndüm. Siyah geniş pantolunumu giyip üstüne oversize gri uzun kollu tişört giymiştim. Kaderim gibi simsiyah saçlarımı açıp tarayıp sıkı bir at kuyruğu yaptım.

Gene düşüncelere dalmadan hemen yüzüme kapatıcı uyguladım, telefonumu alıp odamdan çıkıp dış kapıya doğru ilerlemeye başladım. Hızlıca siyah spor ayakkabımı giyip ise doğru yola koyuldum.

İş yerine gelmiatim bir terzide çalışıyordum ilk giridgimde 12 yaşında bir çocukken şuan 17 yaşında geç bir kızdım. Okulda olmam gereken yıllarda çalışmak zorunda kalmıştım, ne para verirdi babam nede yüzümü görmek isterdi. Bana hep "okutsam ne olcak seni safi zararsin "derdi.

Düşüncelerinden sıyrılıp işime odaklandım. Saatler bir birini kovalarken öğlen olmuş ve yemek arası vermiştik.
Oturkek telefonumun çalmasıyla şaşırdım ilk defa iş saatlerinde çalıyordu, arayana baktığımda babam olduğunu görmemle hem şaşırsamda bı yandan bişi olduğu için arayıp kızacağını düşündüğümden korkuyordum. Çok bekletip sinirlendirmeden açtım telefonun.

-alo baba

~hemen eve gel

-baba ne oluyor bir sorunmu var işteyim izin almadan nasıl gelebilirim

~ben arayıp izin aldım hemen eve gel

diiittt diiittt

İçimde çok büyük korku olsada, iş yerinde girdiğimden beri bana ablalık yapan beni gerçekten sevdiğini düşündüğüm sevim ablama dönüp "abla babam aradı Mustafa abiyle konuşmuş eve geçmem gerekiyor haberin olsun " dedim. Sevim abla "bir sorunmu var Lara "demesiyle durdum bilmiyorum ki be abla içimdeki endişeyi fark ettirmemeye özen göstererek "yok abla yani bilmiyorum gideyim ben görüşürüz" diyip hızlıca evin yolunu tutmuştum.

Eve vardığımda derim bir nefes aldim ve kapıyı çalip beklemeye başladım. Kapıyı annem açmış içeri gel diyip gitmişti, Allah'ım ne olursun yardım et ne oluyor burda , içeri doğru adımladığım solana gelmiştim karsinda öfkeyle bana bakan babamı görünce yutkundum.

~nerde kaldın, niye geç geldin?

-baba sen aradıktan sonra sevim ablaya söyleyip çıktım hemen geldim.
Dememle göz devirmişti , nefes aldı ve

~git hazırlan hastaneye gideceğiz. Demesiyle anlam veremeyerek

-baba neden hastaneye gidiyoruz

~(umursamayan tavırla) doğduğunda karıştırılmış misin neymiş aradılar gelin dediler gideceğiz çık yukarı hazırlan

Resmen donup kalmıştım ne demek karıştırılma insan hayatı bu kadar kolay mıydı bir bebeği nasıl karıştıra bilirlerdi aklım almıyordu. Nefes almakta zorlanıyordum gözüm bulaniklasmaya başlamıştı.

~sen hala burdamisin defol git hazırlan demedimmi sana ben!

Hızla odama doğru ilerledim derin nefesler almaya çalışıyordum ama olmuyordu. Onca şeyin hesabını kim vereckti. Çektiğim anne baba hasreti ,sevgisi kim geri verekti , yediğim dayaklarin, uykusuz geçirdiğim gecelerin, bu sırtıma yüklenen acıların hesabını kim verecekti yada nasıl verecekti. Onca yaşadığım şey bir hiç miydi yani ....

°°°°°°°°°°°°°°°°°

Nasılll olmuş ayyyyy umarım begenirsinizzzz🙂🎀