-1-

Sabah saat 5 e kurduğum alarmımı kapatıp yataktan kalktım. Hiç uyanasım yoktu ama bugün babam gelecekti. Onu o kadar çok özlemiştim ki... En son 4 sene önce görmüştüm onu.

Hemen yataktan kalkıp soğuk bir duş aldım. Ardından dişlerimi fırçaladım. Üstüme beyaz bir crop altıma ise siyah bir kot pantolon giydim.
Minik bir makyaj yaptım. Çok makyaj yapan biri olmadığım için azıcık bir makyaj bana yetiyordu. Kahverengi saçlarımı tarayıp açık bıraktım. Parfüm sıktım. Siyah çantamı koluma takıp evden çıktım.

Saat 6 ya geliyordu ve babam görevden dönmüştü. Tam 4 yıl... Dile kolay 4 yıldır babasız yaşıyorum. Onu en son gördüğümde 18 yaşındaydım.Şimdi ise 22...

Bugün saat sekizde görüşecektik. Babam Albay olduğu için onun işleri hep daha fazla ve yoğun olurdu birde üstüne özel bir göreve gittiği için bunca yıl ayrıydık.

Sahilin yürüme yolunda yürümeye başladım. Babamla huzurlu ve sakin bir yerde,kimsenin, askerlerinin olmadığı bir yerde buluşmak istediğimiz için buraya gelmiştim. Dün gece yazışmıştık. Buraya gelicekti.Çünkü bugün bile acil bir işi çıkıp dönebilirdi.

Kalbim heyecandan hızlı hızlı atıyordu.
Tam o anda... Yürüdüğüm yolun sonundaki adamın babam olduğunu fark ettim.
Daha hızlı yürürken babamı görmenin mutluluğuyla koşmaya başladım.

Tam karşısında durduğumda bana gülümseyerek ve özlemle baktı.

"Babacığım..." dedim sesim titreyerek.

"Kızım.."diyerek beni kendine çekip sımsıkı sarıldı.

Babamın kokusunu ve sevgisini hissetmeyeli uzun bir zaman olmuştu.
Birbirimizden ayrıldıktan sonra bana sevgiyle baktı. Ve uzanıp alnımdan öptü.

" Nasılsın gece'm... iyi misin kızım?"

" İyiyim babacım, seni çok özledim. "

" Ben daha çok be kızım.. Ben daha çok. "

Ardından sessizce bankaların olduğu alana yürüdük. Sonra ikimizde oturunca babam konuşmaya başladı:

" Seni çok yalnız bıraktığımın farkındayım ama görev, görevdir kızım. Yapacak Bir şey yok. Keşke böyle ayrı kalmasaydık. Ama ben askerim hatta Albay rütbesine kadar yükseldim. Seni hep çok özlüyorum canım kızım."dedi babam hüzünle.

" Yine gidicekmisin baba özel göreve yoksa bir süre burada mısın?"

" Buradayım. Özel görevden döndüğümüz için 2 aylık bir iznimiz var. Artık beraberiz.En azından biraz "

" Çok sevindim. O kadar uzun zaman oldu ki..."diye iç çektim.

O sırada babamın yıllar içindeki değişimine baktım. Birkaç yıl önce daha gür ve siyah saçları olan adamın saçlarında şu an aklar vardı. Yüzü biraz daha çökmüş gibiydi Ama hala o asker olduğunu belli eder bir görüntüsü, heybetli vardı. Yıllar ondan biraz da enerjisini almış gibiydi eskiden daha enerjik görünürdü şu an biraz daha durgundu.

Ama tabii ki bu normal 4 senedir özel görevde büyük ihtimal özel görevini başarıyla tamamlayıp buralara geldi.

"Eee anlat bakalım ben yokken neler oldu, değişti hayatında?" dedi babam bana sevgiyle bakarken.

"Sen gittiğinde üniversiteye yeni başlamıştım, zaten ayda yılda bir konuştuğumuz için az çok biliyorsundur. Üniversitenin bitmesine de 1 ay kaldı mezun olucam yakında"

"Aferin benim başarılı kızıma.İnşallah mezuniyetine de katılabilirim. " dedi babam
sevgiyle ve gurur duyarak bana bakarken.

"İnşallah baba. Bu arada bir ay sonra galiba resmi olarak avukat olacağım. Çok mutluyum baba benim küçüklüğümden beri hayalim Avukat olmaktı biliyorsun." dedim mutlulukla.

"Bitanem" dedi babam gülümseyerek ve bana tekrardan sarıldı.

Ona gülümsedim ve sarıldım. Ardından deniz kenarından ayrılıp evime doğru yürümeye başladık eve doğru yürürken babamın telefonu çaldı ve açtı.

"Söyle, " telefondaki kişi her kimse Büyük ihtimalle askerlerinden biriydi. "daha bir saat oldu beni mi özledin de arıyorsun asker. "
Biraz durdu ve karşındakini dinledi.
"Evet çok uzaklaşmadım oraya yakınım, beni delirteceksiniz ya neyse tamam geliyorum 15 dakikaya,imzalayıp çıkıcam bir daha bunları bana oradayken söyleyin, geliyorum!" deyip telefonu karşısındakinin yüzüne kapattı.

Sonra bana döndü ve "Benim bir askeriyeye gitmem lazım sen eve geç olur mu?"

"Bende gelsem olurmu çok sıkıldım evde durmaktan ordan beraber geçeriz eve."

Emin olamamış gibi gözlerini kıstı. Sonra herhalde bir sıkıntı olmayacağını düşündüğü için kabul etti.
Beraber askeriyenin oraya yürüdük ve 10 dakikalık yürüyüşten sonra varmıştık.Babam Alaya girdiğinde ben de peşinden girdim. Bir kapının önünde durduk.

"Sen bekle burada ben içeride birkaç belgeyi imzalayıp geleceğim."

Onu onaylayıp kapının önünde beklemeye başladım.
Etrafa göz atmaya başladım. Çok birileri yoktu etrafta.

Beklerken çok sıkılmıştım bu yüzden koridorun sonuna doğru yürümeye başladım.

Yürürken bir odadan çıkan askerle göz göze geldik. Adamla bakışırken inanmayacağım bişey oluyordu adamdan gözlerimi çekemiyorum. Normalde birine en fazla 2 saniye bakardım çünkü hoşlanmazdım bakmaktan.

3 numara kesilmiş, kahvenin en koyu hali saçları, yüzünü açığa çıkarıyordu. Etkisinden hala çıkamadığım yeşil gözleri beni ormanın içine çekiyordu. Dolgun dudakları ve yakışıklı çehresi beni ona tekrar ve tekrar bakmaya zorluyordu.Ona bakarken biraz boynum ağrıyordu. Baya uzundu.Muhtemelen 1.90 dı belki biraz daha fazla emin değildim.

Hâlâ mal gibi ona bakıyordum. İnşallah çok salak gözükmüyorumdur ama adam konuşma yetimi kaybettirmişti kısa bir anlığına. Abartma kızım ya sanki ilk defa erkek görüyorsun!

Tam ağzımı açıp konuşacaktımki babam odadan çıktı.

Ona doğru döndüğümde yanımdaki askerinde kafası oraya doğru dönmüştü.Babam bana baktığında gülümsedi ve yanıma gelirken gözleri yanımdaki adama kaydı. Kaşları hafiften çatılmıştı.
"Gidiyor muyuz?" diye sordum.

"Evet kızım hadi gidelim." Babam askere bakarak konuşmaya başladı,"Ne arıyorsun kızımın yanında Yüzbaşı Ayaz Kurter." dedi sinirli bir ses tonuyla.

Ayaz denilen asker babama bakıp yutkundu ve bana bir daha bakıp babama döndü. "Ali Albaya dosya getirmiştim komutanım!" dedi gür sesiyle.

"Git öyleyse dolanma buralarda hadi!"

"Emredersiniz komutanım" diyip hızlı adımlarla yanımızdan ayrıldı adını yeni öğrendiğim Ayaz Kurter.

Babamla birlikte eve döndüğümüzde babam evi hüzünle inceleyip iç çekti ve koltuğa oturdu.

"Baba kahvaltı hazırlayayım ben. Sen otur dinlen."

"Tamam kızım bende yardım ederim birazdan sen çayın suyunu koy geliyorum yardıma" dedi.

İtiraz edicektim ki boşverdim ve mutfağa gittim. Herşeyi ayarlayıp babamın yardımıyla güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra masayı topladım. Koltuğa geçip babamın yanına oturdum. Televizyon izliyordu. Ben oturunca bana gülümsedi ve kolunu omzuma koyup beni kendisine çekti. Omzuna başımı koydum ve haberlere baktık.

Ekrana bir anda son dakika haberi düştüğünde babamla ikimiz doğruluk ve ben haberin sesini açtım.
“Özel görevden dönen bazı üst rütbeli askerlerle ilgili soruşturma iddiaları…”
Alt yazıda okuğum şeylerle donup kaldım ve babam bir anda ayağa kalkıp hareket dahi edemeden ekrana baktı.
"... Daha yeni bir görevden döndüğü düşünülen askerlerle ilgili iddialar gündemde. Adlarını söylememiz yasak olduğu için baş harfleri ve soyadları,
A. A
A. K
S. B
D. B
G.A
Olarak bilinen askerler şuan bilmediğimiz bir sebepten dolayı göz altına alınabilir ya da daha farklı şeyler yapılabilir. "

Nefesim kesildi.
A.A…
Babam.
A.K…
Askeriyede göz göze geldiğim o adam. Ayaz Kurter.Büyük ihtimalle oydu.
Peki şimdi ne olacaktı?