1.Bölüm(4 yıl önce)

.
2 Ay sonra.....

" Gece hızlı ol kızım daha çok işimiz var." canım babam aceleci bir şekilde birşeyler diyordu ama alt katta olduğu için onu duyamıyordum.Bende merdiven trabzasından kayarak onun yanın inmeye karar verdim " Bir dakika baba seni duyamıyorum biraz bekle hemen yanina geliyorum...aahhhhhhh" evet sanırım trabzanlardanbkaymak pek iyi bir fikir değilmiş çünkü fenasal bir şekilde 15 yaşındaki erkek kardeşim olan hödük atlasın üstüne düşmüştüm
"Ahhhh... kızım manyakmısın nesin ya kaç kere daha diyecegim şu merdivenden kayarak inme diye. Sana soruyomum heyy!"canım(!)hödüğüme göz devirip yoluma devam ettim ve babamın yanına gittim.
" Ah canım kızım ah biz müstakbel oğlumuz hastaneden çıkıyo diye seviniyoruz ama birazdan öz kızımız hastanelik olacak haberimiz yok.

Haklıydı bir kaç saat sonra babamın neredeyse benden çok sevdiği mustakbel oğlu,oğuz hastaneden çıkacaktı.Tabi bende oğuzu çok seviyorum.. yani.. sanırım çünkü onu en son 8 yaşındayken annem beni yurt dışına götürmeden hemen önce hava limanında görmüştüm ama o günden sonra hiç görmemiştim zaten buraya da asena teyzenin cenazesi için gelmiştim gelmişken oğuzu görmeden gitmek istemedim ayrıca ne babamı nede hödüğümü çok uzun zamandır görmüyordum yaklaşık 8 yıldır onlardan uzakta yaşadım çünkü annem rosali ajan olmam için beni yurt dışına kaçırmıştı babam buna engel olmak için çok çabaladı ama başaramadı beni son gödüğü yer bir uçak camıydı

Oraya 4 kişi gelmişti babam,canım hödüğüm,adem abi ve... Oğuz ben giderken ikimizde ağlıyorduk çünkü ikimizde benim neden gittiğimi bilmiyorduk.
Annem daha iyi bir hayat için demişti ama o zamanlar çok küçüktüm hiç bir şey anlamamıştım.

Yıllar sonra ajan oldum ilk görevimi 14 yaşında yaptım.Rus bölgesine sızıp kayıp bir çocuk rolünü oynadım ve içeriye kadar girip başlarını oldürdüm kimse 14 yaşındaki kayıp bir kızın katil olucağını düşünmediği için kendi aralarında kavga edip birbirlerini öldürdüler.

İkinci görevimi 15 yaşında yaptım.Öldürdüğüm rus başkanının yerine geçip anonim bir hesap kurdum oradan ispanyol mafya lideri Jessica ya ulaştım ve onunla güzel bir plan kurdum tabi o benim aslında rus başkanı olmadığımı bilmiyordu ama yinede bilgileri teyit etmeden bana güvenmeyi seçti çünkü başkana aşıktı.Onu kendi planı sayesinde avladım. beni bir kafeye çağırdı iki normal insan gibi konuşmak için bende kendi istihbaraımla plan yaptım ve kafeyi satın alip bir günlüğüne kapattık.

Bundan lider jess.in haberi yokru o kafeye gelince onunda işini hallettim ve istihbarat sayesinde kurtuldum .Kimse olenin jess. olduğunu anlamadı çünkü onu tanınamaz bir şekilde öldürmüştüm önce kalbine onun kendi silahı ile sıktım sonra tanınmasın diye yüzünü bıçakla yardım ve kalbinin yanına istihbaratın simgesi olan ☘️ üç yapraklı yonca çizdim en son ise onu kendi örgütünün takdığı rozeti aldım ve ordan çıktım.

bunlar dışında bir çok görev yapmıştım ama onlar ufak görevler olduğu için saymıyorum.Türkiyeye aslında iki sebep için dönmüştüm biri irisli ailesinin yapmış olduğu kaza için yani asena ablanın cenazesi ve oğuzun hastaneden çıkışı için diğeri ise...Üçüncü büyük görevimi almak için tabi bu görevi almak için döt yıl daha burada kalmam gerekecek ama ben beklerim hiç sıkıntı yok.

___________________________________________________

3 saat sonra

" baba oğuz abiler çıkmış az önce adem abi arayip haber verdi.Hastaneye değil direkt eve geçecekmişiz." anladığım kadarıyla atlas az önce adem abi ile konuşmuş ve eve gitmemiz gerektiğini öğrenmişti." Tamam oğlum ... ablana söyle biraz daha süslenmeye devam ederse onu evde bırakıp öyle gidicem haberi olsun." babam hemen söylenmeye başlamıştı iki dakika geç kalsam,sanki bir saat geç kalmışım gibi söylenirdi." Ya baba bekle iki saniye parfümümü sıkıp geliyorum." küçüklüğüm gibi kokan o parfümü sıkıp aşağı koşa koşa indim.
" kızım yavaş olsana be! atlımı kovaliyo arkandan ne. Allah Allah." Atlas a göz devirdim ve " Hayır hödükcüm atlı kovalamıyor ben, normal,fakat hızlı bir şekilde aşağı iniyorum ama senin o bezelye tanesi kadar olan beynin bunu anlamıyor" annemin niye beni ajan olarak seçtiğini artık daha rahat anlıyorum." kavga etmeyin, güzel geçinin bakıyım sakın orda bir cingar çıkarmayın."
"TAMAM BABA"
"TAMAM BABA"
atlasla aynı anda yüksek sesle fakat bıkkın bir sesle babama cevap verdik babam ellerini teslim olurmuş gibi kaldırdı ve asla yanından ayırmadığı siahınıda beline sokuşturup evde çıktı.

Atlas ile babamın peşinde çıktık ve kapıyı kilitleyip arabaya doğru yürümeye başladık. Biz arabaya doğru yürürken telefonum çalmaya başladı bilmediğim bir numara arıyordu ama son 4 hanesi istihbaratın numarasıydı telefonu sesize alip sessizce atlasın kapısını açtığı ön koltuğa oturdum ve " Teşekkürler kardeşim " diyip kapıyı kapattım.
Atlas kapıyı açıp " SALAK! kapıyı sana değil kendime açmıştım in aşağı"defi. atlasa göz devirip arkayı gösterdim kaşla göz arası cebine 50 tl ateşledim ve hemen kapıyı kapatıp arkaya uçtu. Onun bu haline sırıtıp önüme döndüm tam bir para avcısıydı salak,ama haberi yok ki elindeki para sahte.

yan koltuğun açılmasıyla babamda arabaya binmiş bulundu ve yola çıktı

Bol kahkaha ve sohbetli bir yol olmuştu ama içimde tarif edemediğim bir heyecan vardı.

___________________________________________________15 dakika sonra...

sanırım oğuzların evine gelmiştik. Yolda öğrendigim kadarıyla oğuz,kuleli asker lisesinde son sınıf öğrencisiymiş okulun en gözde öğrencisiymiş bunları biliyorum çünkü babam orada" üsteğmen bora akkız" diye anılıyo ve tüm gününü orada geçiriyor zaten oğuzu bu yüzden çok seviyo benim yokluğumda ona evlat acısı çektirmemiş hep babamın yanında kalmış.Neyse bunları şimdi konuşmayalım.

Arabadan inmiş evin bahçesine doğru yürüyorduk
"Baba sence oğuz abi beni hatırlıyormu" atlasın sorduğu soruya şasırmıştım çünkü 8 sene önce gördüğü beni hatirliyorsa onu da hatirlardi "Tabiki de hatırlıyorum oğlum nasıl unuturum ben seni " arkamızdan gelen sesle irkilmiştim ama sesin tanıdık bir sıcaklığı vardı ve bu sıcaklık içimi ısıtmıştı tam arkamı dönecekken telefonum bir kez daha çaldı arkamı dönemeden tekefona bakmak zorunda kaldım. Yine aynı numaraydı son 4 hanesi istihbaratın ama baştan 6 hanesi yabancı yine umursamayıp telefonu cebime koyacakken yani başımda gelen yüksek sesle irkilip yanıma döndüm
" OĞUZ ABİ ! CANIM ABİM" salak atlas yüzünden telefonum yere düşmütü beni ilk gördüğünde bile bu kadar sevinmemişti.atlas oğuza sarılmaya giderken söylene söylene yere düşen telefonumu aldım.Telefonumun arkası cam olduğu için paramparça olmuştu ama umursamadı.

Ayağı kalkıp arkamı döndüm ve ani bir şokla dona kaldım.

"Oğuz ne ara bu kadar yakışıklı oldu" diyen iç sesime içten bir şekilde göz devirdim.ve bana tebessüm eden oğuza baktım.

Aslında onu çok özlemiştim herkezden çok ama sanırım kendime bunu itiraf edemiyordum.

Oğuza en içten tebessümümü sundum koşarak boynuna atladım onun boynuna atlamamla kollarını belime sarması bir oldu.

O an garip bir şey hissettim hatta iki şey, birincisi sanırım oğuz saclarımı kokluyordu,ikincisi ise ona sarılmamla içimde bir şeyler yerine oturmuştu.

Tam o anda telefon üçüncü kez çaldı" Ehh yeter ama yaaa" ani çıkışımla herkes bana dönmüştü onlara zorlukla tebessüm ettim ve telefonu açtım.

"Alo. kimsiniz."
" Gece ... benim NATASHA"
" Ahh natasha ani çıkışım için kusura bakma olurmu"
" Sorun yok sana söylemem gereken önemli bir şey var."
Natasha annem ile benim ortak avukatımdı ve genelde beni degil annemi arardı dolayısıyla bende merak ettim.
"E ne duruyor sun söylesene"
" Gece,evinize bir mektup geldi onu gördünmü"
" Hayır mektupdan haberim yok ne yaziyordu" bu avukat beni meraklandırmaya bayılıyordu.
" Hani annen bir keresinde sana 'eğer bana birşey olursa sana gönderdiğim mektubu yalnız başına okumanı istiyorum' demiştiya o mektup bu mektup'
"N-Ne annem iyimi natasha o yaşıyomu?" sanırım sesi yanlışlıkla hoparlör e almıştım ve etrafımızdaki herkes şok olmuştu.
"Üzgünüm gece annen rosali senin yerine gittiği bir operasyonda şehit düştü." duyduğum şeyle şoka girdim ve telefonu elimden duşürdüm oğuz hemen yanıma geldi ve kollarımdan tutup bana destek oldu az önceki telefon konuşmamdan herkes benim ve annemin ajan olduğunu ve annemin kod adının rosali olduğunu ögrendi gerçi bunun artı bir önemi yoktu çünkü

Annem öldü...
O.... öldü
benim koruyucum..... öldü

Aniden gözlerimden akan yaşlara babam ve atlas yanina geldi ikiside annemi sevmezdi çünkü annem ikisinide terk etti ama onlar bana değer verirdi ve ağlamamı asla istemezdi.Be ise annemi çok seviyordum o benim herşeyimdi onsuz hayatta kalamazdı.

gözlerim kararıyordu." Kızım! gece'm.NOLUR BENDE KAL."

son hatırladığım şey oğuzun dizlerine düşen başımdı.

DEVAM EDECEK...