12 Eylül 2025 – Cuma’ya Doğru

Cuma günü… İçimde hem heyecan, hem korku var. Senin yanına gelmek istiyorum, ama habersiz, kapını çalmadan… Bu düşünce bile kalbimi hızla çarptırıyor. Acaba bana kızar mısın? Ters tepkiler verir misin? Kötü davranır mısın? Bunlar aklımda dönen sorular.
Ama içimde güçlü bir istek var: Kendimi affettirmek, aramızdaki tüm sorunları son kez konuşmak istiyorum. Sana güzel bir masa hazırlamak, ilk günkü gibi uzun uzun, derin derin konuşmak… Tüm o kırgınlıkları, öfkeleri, kırgınlıkları bırakmak… Belki affedilmem, belki çok kızman mümkün, ama yine de denemek istiyorum.
Belki bu bizim son görüşümüz olacak, belki bu çok acı verici bir anı olacak benim için. Ama seni görmek, kokunu yakından hissetmek, dalgalı saçlarına, gözlerinin güzelliğine uzun uzun bakmak istiyorum. O anı hafızama kazımak, kalbimde saklamak…

Sevgilim,
Seni üzdüğüm için içtenlikle özür dilerim. Kalbim gerçekten çok kırık ve yaptıklarımdan dolayı çok pişmanım. Sana karşı olan sevgim, her şeyin önünde… Ve seni tekrar aynı duruma düşürmemek için söz veriyorum. Öfkemi, ön yargılarımı ve hatalarımı düzeltmek için elimden geleni yapacağım.
Bu masada, tüm içtenliğimle ve kalbimle sana söz veriyorum. Beni affetmeni istiyorum; çünkü sen benim için çok değerlisin.