2. bölüm · Galaktik Federasyondaki Gezegenler

Yabancının Gölgesi

Sergen Kazğan

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Çağrı 2 Yabancının Gölgesi 3 Meclisin Yankıları 4 Kristallerin Suskunluğu 5 Derinliklerin Gülüşü 6 Zamanın Tutsakları 7 Gizli Oyunlar 8 Gölgelerin İzinde 9 Kayıp Harita 10 Orvax’ın Fısıltısı 11 Alevler ve Çelik 12 İhanetin Bedeli 13 Yıldızların Çığlığı 14 Birlik mi, Ayrılık mı? 15 Orvax’ın Planı 16 Gölgelerle Yüzleşme 17 Kaderin Anahtarı 18 Sonsuz Çatışma 19 Sonsuz Çatışma 20 Yeni Ufuklar 21 Federasyon’un Sınavı 22 Işığın Direnişi 23 Sonsuz Ufuk 24 Sonsuz Işık

Elian Veyra, Federasyon’un kalbine adım attığı ilk günlerde,kendini hep yanlış bir rüyanın içine düşmüş gibi hissediyordu.Thalos, yıldızların arasında parlayan bir tacın mücevherigibiydi. Şehir, katman katman göğe yükseliyor, gökyüzünde devasa yörüngehalkaları gezegenin çevresini sarıyordu. Geceleri, cam kulelerin arasında danseden ışıklar, sanki başka bir evrenden çağrılmış hayaletler gibi gökyüzünüdolduruyordu.Elian’ın büyüdüğü maden gezegeninde hayat, taşın ve demirinağırlığıyla ölçülürdü. Burada ise her şey havada asılı duruyor gibiydi:kelimeler, bakışlar, kurallar…Akademi’deki ilk toplantısında, diğer genç elçilerin arasınaoturdu. Hepsi parlak cüppeler, ağır aksanlar, soyadlarıyla birlikte gelen birgurur taşıyordu. Elian ise sadece “Veyra”ydı; o soyadı hiçbir yerdeyankılanmıyordu.Bir kız ona bakıp alaycı bir gülümseme bıraktı:— “Sen… maden halkından gelen değil misin?”Elian dudaklarını kıpırdattı ama ses çıkmadı. İçinde,cevapsız kalmış yüzlerce çocukluk sorusu gibi ağır bir sessizlik vardı.O an, Seraya Dorn salona girdi. Siyah üniformasıyla,gölgeleri arkasında sürüklüyordu sanki. Herkesin fısıltısı kesildi. Elian,onunla göz göze geldi. Seraya bir şey söylemedi ama bakışları tek bir anlamtaşıyordu: “Güçsüz görünme.”Günler birbirini kovaladıkça Elian, Federasyon’un diliniöğrenmeye başladı. Meclis koridorlarında yankılanan resmî hitapları, diplomatikselamların gizli kodlarını, hangi kelimenin bir savaşı başlatabileceğini,hangisinin bir imparatorluğu kurtarabileceğini fark etti. Ama en çok şunuöğrendi: Burada dostluklar, yıldız ışığı kadar yanıltıcı olabiliyordu.Bir gece, yüksek kulelerin arasında yalnız yürürkengökyüzüne baktı. On binlerce yıldızın arasında kendi gezegenini seçmeyeçalıştı, ama bulamadı.O an düşündü:“Belki de ben buraya ait değilim. Belki de Federasyon banasadece misafirlik veriyor.”Fakat tam o sırada, derin bir yankı zihninde çınladı. Sankiuzaklardan, kimsenin duyamadığı bir fısıltı gelmişti:— “Seçilmiş olan misafir değil, ev sahibidir.”Elian irkildi, kalbine buz gibi bir ürperti yayıldı. Sesinkimden geldiğini bilmiyordu. Ama biliyordu ki Federasyon’a alışmak sadece bireğitim değil, çok daha karanlık bir sınavın başlangıcıydı.