İhanetin Bedeli

Thalos’un ihtişamlı salonları, sessizliğin içinde bir fısıltıya dönmüştü. Her köşe, her koltuk, sanki gözlem altındaydı. Elian, harita ve savaş raporlarını incelerken, Kael ve Liora yanında sessizce duruyordu. Fakat gözlemleri bir şeyi açığa çıkardı: Federasyon’un içinde bir hain vardı.
Liora, Elian’a fısıldadı:
— “Bunu kimseye söyleme. Güven, burada en pahalı şeydir. Ve sen hâlâ öğreniyorsun.”
Elian’ın içi karıştı; şaşkınlık ve öfke birbirine karıştı. İçlerinden biri, Orvax’a bilgi sızdırıyor, onların tüm hamlelerini önceden tahmin ediyordu. Bu ihanet, sadece bir stratejik hata değil, Federasyon’un bütün dengesini bozabilecek bir tehditti.
Kael, kristal haritayı işaret ederek ekledi:
— “Hainin kim olduğunu öğrenmezsek, kayıplarımız artacak. Ama dikkat et; yanlış bir suçlama, tüm ittifakı çökertebilir.”
Elian, zihninde olası senaryoları tartarken, Seraya sessizce yanına yaklaştı. Gözlerinde bir uyarı vardı:
— “İhanet, sadece düşmandan gelmez. Bazen en yakınındakiler tarafından da yapılır. Seçimlerin kritik olacak.”
O an, Elian fark etti ki oyun sadece fiziksel değil, psikolojik bir savaş haline gelmişti. Her karar, hem güveni hem de stratejiyi etkiliyordu. Federasyon’un kaderi, onun ellerindeydi.
Gece ilerledikçe, hainin ilk işareti ortaya çıktı: küçük bir enerji sızıntısı, haritadaki bazı bölgelerin kararmasına neden oldu. Elian, Kael ve Liora bunu fark etti; ve biliyorlardı ki bu sadece başlangıçtı.
Liora sessizce konuştu:
— “Artık sadece savaşmak yetmez. Kime güveneceğini bilmek zorundasın.”
Elian, yıldızlara bakarak kendi kendine mırıldandı:
— “İhanet, hem bir düşman hem de bir öğretmen… Öğrenmem gerek.”
Ve o anda, Federasyon’un ihtişamlı salonları, sessiz bir fırtınaya dönüştü; ihanetin bedeli, çok yakında ödenecekti.