3

Seninle ilgili o kadar çok kare var ki beynimde hangisini anlatsam, bilemiyorum. En iyisi aklıma geldiğini anında yazmak.
Bir çekyatta yatmış uyuyorsun. Çekyat yatılır pozisyonda duruyor. Büyük ihtimal yatmadan önce açmışsın. Mavi bir kırlent yastık var başının altında. Yan yatıyorsun. Sol kolun dirseğe kadar vücudunun altında kalmış. Koltuğun üstüne çarşaf veya benzeri bir şey sermemişsin. Direk açıp, kırlent yastığa başını koyup ardından uyumuş gibi duruyorsun. Sana başka bir çekyattan bakıyorum. Görüntü öyle donmuş. O anda beynimdeki bağımsız fotoğraf makinesi düğmesine basarak bu anı kaydetmiş. Ama gece değil. Sabah olmuş. Benim sana bakış açıma göre sağ taraftan gün ışığı odanın içini aydınlatıyor. Oda da üç tane çekyat var. İkisi yatar pozisyonda açık durumda. Diğerinde de bir adamın yattığını görüyorum. Kim olduğu çok önemli değil. Benim sana baktığım açıya doğru sırtını döndüğün için yüzünü hiç bir şekilde göremiyorum. Bu yüzden sadece arkadan seni tasvir etmeye çalışıyorum. Kafa kısmın sadece sarı saç tellerinden oluşan bir çalı gibi kabarmış. Saçların çok uzamış. Tahminim neredeyse belinin bir karış üstüne kadar iniyorlar. Saçların kirlenmiş durumda. Daha sonra onları bana yıkatacaksın. Onu hiç bir zaman unutamıyorum. Her bir saniyesini kare kare bu kitapta anlatacağım.
Üzerinden mavi bir üniforma gibi bir şey var. Ama yakası yok. Açık mavi bir ton olduğu insana mutluluk vermesinden dolayı da anlaşılabilir. Altında da aynı renk bir hafif kumaş pantolonu andıran bir şey var. Tam ismini koyamıyorum. Pantolon desem değil. Pijama desem değil. Ve ayakların... Ayaklarında minik kısa çorapların duruyor. Beyaz renkte ve bilek kısımları dantelle süslenmiş şekilde.

Firuze'ye
Beynimdeki her fotoğrafını bir yerlere çizip seni oluşturmak isterdim. Odamda büyük çerçeveli yağlı boya tablonun olmasını çok isterdim. Seni fırçayla ben boyamak isterdim. Ah be Firuze...