1. Bölüm: "Işığın Sonrası"

Kael Draven, gözlerini araladığında her şey karışıktı. Havadar, metalik bir koku boğazını kesiyor, ciğerleri ağrıyordu. Her nefes alışında dünyası daha da bulanıklaşıyor, sanki zamanın içinde hapsolmuş gibiydi. Derin bir iç çekti ve vücudunun yükünü hissetti—güçsüz, yaralı, kaybolmuş bir şekilde. Bir süre için sadece düşündü; geçmişindeki hayatı… mühendislik, bilim, mantık… Fakat hepsi birden bir hayal gibi silinip gitmişti.

Dünyasının dışındaki yeni evrenin, güçlü enerjilerin ve tuhaf varlıkların bulunduğu bir yer olduğunu fark etti. Koyu mor gökyüzü, yerden yükselen garip ışıklar ve her an bekleyen tehlikeler, onun bildiği her şeyin dışında bir dünyayı işaret ediyordu. Ne yapması gerektiğini bilemedi. Ama bir şey vardı—içindeki hayatta kalma güdüsü, ona harekete geçmesi için çığlık atıyordu.

Kael omuzlarını silkerek, zorlukla ayağa kalktı. Çevresine bakındığında, üzerindeki yaraların acısı daha da belirginleşti. Sağ omzunda kesikler vardı; sanki bir canavar tarafından sırtına darbeler almış gibiydi. Kafasında yankı yapan soru: Burası neresi?

Bir an, geçmişindeki bilgileri hatırlamaya çalıştı. Üniversite yıllarında yaptığı araştırmalar, fizik deneyleri… Ama burada, başka bir dünyada, o kadar basit bilgiler işe yaramazdı. Zihninde savaşçı ruhu uyandı—bilgilerle değil, güçle hayatta kalacaktı.

Yavaşça elini vücudunun üzerinde gezdirerek, garip bir his hissetti. Kanı bir başka renk gibi gözüküyordu. Aksine, bir şey daha vardı; içinde bir güç vardı—fakat bu, hissetmeye başladığı yabancı bir güçtü. Bir anda, keskin acı veren bu duygunun gerisinde, onu harekete geçirecek bir düşünce belirdi. Bunu kullanmalıyım.

Bir ses, bilinçaltında yankılandı. Kael, bir an duraksayarak etrafına göz attı. Uzun, kıvrımlı ağaçların arasından süzülen bir yaratık ona doğru ilerliyordu. Gözleri, sarı bir parıltıyla parlıyordu, dişleri korkutucu şekilde gıcırdıyor ve hızla yaklaşmaya başlıyordu. Kael duraklamadan, derin bir nefes aldı.

“Hayatta kalmam gerek…” diye fısıldadı.

Zihninde hemen bir strateji planı kurdu. İlk önce o taşı alıp yaratığa doğru fırlatacaktı, ancak vücudu neredeyse hareket etmeyecek kadar yorgundu. Ne yazık ki, bu dünyada her şey değişmişti. Güçsüzlüğü ve geçmişindeki bilimsel zekâsı onu bu an için hazırlamamıştı. Ancak hayatta kalma içgüdüsü, yeni dünyaya adaptasyon için gereken ilk adımı atmasını sağladı.

Yavaşça taşın üstüne doğru eğildi, elleri titreyerek kayalardan büyük bir parça aldı. Bir süre taşın soğukluğuna odaklandı. "Bir şey yapmalıyım," diye düşündü.

Yaratık hızla ona doğru atıldığında, Kael taşı hızıyla fırlattı. Taş yaratığın çenesine sert bir darbe yaptı, ve yaratık birkaç adım geri çekildi. O anda Kael bir şey fark etti. Kendi bedeninde bir şey değişmişti. Yutmuştu! Yaratığın kanı, vücudunda hızla yayıldı.

Bir anda yeni bir güç dalgası içini sarstı. Gözleri bir an bulanıklaştı, zihninde karmaşık düşünceler dolaşırken, bir yandan da bu yeni gücün farkına varmaya başladı. Yaratığın avlanma içgüdüsü ve keskin duyuları, Kael'in vücudunda yankı buldu.

"Bu…" dedi. "Ben… Yutmuşum."

Düşünceleri karışırken, o yabancı gücü hissetmeye devam etti. Bir anlık boşluk içinde ne yapması gerektiğini bilemedi. Ama bir şey kesindi: Bu güç ona hayatta kalması için bir fırsat sunmuştu. Ancak bedeli ağır olacaktı.

Gözlerini sımsıkı kapatıp, derin bir nefes aldı. Gücü kontrol etmesi gerekiyordu. Ama her şeyin bedeli vardı. Bunu yönetmeliyim.