4. bölüm / 4
Esir Kalbim3. Bölüm
Bölümler 4Şu an: 3. Bölüm
- 1 Giriş499 kelime
- 2 1. Bölüm1.399 kelime
- 3 2. Bölüm1.661 kelime
- 4 3. Bölüm1.303 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Nasılsınız minik laleler 🌷 🪖
Nasılsınız ?
Yorumlara fikirlerinizi yazabilirsiniz🎀
“Arya için geçmiş bir mezardı; Ayaz içinse hiç kapanmayan bir yara.”
🌷🪖
Sueda haberi alır almaz hızlıca yola koyuldu.Adliyeden ayrıldı ve Yeşim’i almak için yola çıktı.Elleri titriyordu.Hızla Yeşim’i alıp hastaneye gittiler.Hastaneye gittiklerinde Büşra ve Arya ameliyata alınmışlardı.Onlar ise koridorda kızları bekliyorlardı.İkisi de çok kötü olmuşlardı.Yeşim ağlıyordu ama Sueda ağlamamak kendini sıkıyordu.Daha sonra içeriye birkaç asker geldi.Askerlerden önde olanı Arya ve Büşra’nın durumunu sordu.Yeşim ağlamaktan cevap verememişti.Sueda’’Siz kimsiniz?’’diye sordu.Önde olan yine’’Biz arkadaşlarınızı kurtaran timden asker ben Rüzgar Timinin komutanı Yüzbaşı Ayaz Sancak.’’dedi.Sağdaki’’Ben Rüzgar Timinden Üsteğmen Mert Börü.’’dedi.Soldaki geldiğinden beri Yeşime bakıyordu ve yine ona bakarak’’Ben Rüzgar Timinden Astsubay Başçavuş Emir Onar’’dedi hala Yeşim’e bakarak.Sueda’nın sinirleri bozulmuştu.Yeşim’i arkasına çekti.Ve’’Şu an ameliyattalar durumlarını bilmiyoruz yürü Yeşim.’’dedi ve arkasını dönerek eski yerlerine geldiler.
Ayaz ve askerleri kurtardığı askerlerin arkadaşına durumunu sorduktan sonra sağ kalan askerlerin kim olduğunu öğrenmek için hastanenin girişindeki sekretere kim olduklarını sormaya gidiyordular.İlk başta sekreter biraz zorlasa da daha sonra adlarını söyledi.En sonuncu isimde Ayaz’ın içinde bir şeylerin hareketlenmesine neden oldu.’’Sonuncu adı tekrar söyle.’’diyebildi sadece.Sekreter tekrardan’’Arya Ardıç’’dedi.Aynı anda Mert ve Ayaz bakıştılar.İlk konuşan Mert oldu’’Yok lan daha neler o bu olamaz imkansız olmaz lan olmaz dimi ?’’dedi.Ayaz’’Bilmiyorum ama onu ilk gördüğümde bir şeyler hissetmiştim o o olamaz imkansız.’’dedi.Emir ise anlamsızca ikiliye bakıyordu.’’Komutanım bu kim ki?Niye bu kadar şaşırdınız.’’dedi.Ayaz Mert’e bakıp’’Sakın Mert !’’dedi.’’Ama sen ne demiştin o iddia değildi istedim ve yaptım kimseden de saklamam demiştin bu yüzden söyleyebilirim komutanım.’’dedi Mert.Ayaz sinirle’’Onu diyen dilimi sikeyim söyle.’’dedi.Mert gülerek’’Şimdi bu komutanımızın ortaokulda basbaya yanık olduğu kız vardı gerçi hala aynı ama neyse bu bizimle bir iddiaya giricekti bu iki ailede birbirini sevmiyor iki ailede ünlü bir ailenin holdingi var diğer ailenin inşaat fabrikaları var,tabi aileler buradan tanışıyor önemli olan orası değilde bu dediğim gibi iddiaya girdi iddiada bu çıkışta kızı okulun arkasına çağırıp öpücekti tabi bu bunu yaptı kız buna bir tokat at anın şaşkınlığı ile sonra kızın aileside baya baskıcıydı.Orada bu olayı görenler olmuş ve kızın ailesine söylediler ve kız bizim okuldan alınmıştı.Bu bir daha kızı görmedi ve hala bu kıza aşık.dedi.’’Mert sen eceline mi susadın ha ?’’dedi Ayaz’’Oha komutanım sizden hiç böyle bir şey beklemezdim için sizi dışınız bizi yakıyormuş.’’dedi Emir büyük şaşkınlıkla.Mert gülmeye başladı ve ardından Emir’de gülmeye.’’Olum sussanıza lan biri duyucak şimdi sikicem belanızı haa yürüyün gidin şuradan.’’dedi Ayaz.
Yarım saat kadar geçmişti.Kızlar ameliyattan çıkmıştı.Sueda ve Yeşim doktorun yanına gitti.Doktor’’En az hasarla atlatan Büşra hastamız oldu.Diğer iki hastamızın ikisi de komada şu an ne zaman uyanacakları belli değil diğer hastamızda yoğun bakımda ama o birkaç güne çıka merak etmeyin iyi günler.’’dedi ve gitti.Sueda ve Yeşim hızlıca yoğun bakımın önüne geldiler.İçeriye girmek yasaktı sadece kapıda bekliyorlardı.Daha sonra Nalan’ın ailesi hastaneye geldiler.Annesi ve babası perişan olmuştu.Diğer askerlerin ailesi de gelmişti.Daha sonra Yeşim ve Sueda’nın önüne küçük bir kız ve erkek ikiz kardeşler geldi.Kız olan’’Merhaba bir şey sorabilir miyim ? Buradaki herkes neden ağlıyor ve annem nerede biliyor musunuz ?’’dedi.Kardeşi’’Şşşt Ceren tanımadığımız kişilerle konuşmamalıyız unuttun mu babam öyle demişti.’’dedi.Yeşim’’Sorun yok tatlım sizin anneniz ve babanız kim bakalım ?’’dedi.Kız olan’’Annem Doğa babam da Serdar yani şey…Serdar Komutan.’’dedi.Bunu der demez Sueda ve Yeşim birbirine baktı.Bu isim Büşra ve Arya’nın komutanlarının adıydı.Ve az önce bu adamın karısı morga alınmıştı kocasını görmek için.’’Anneniz babanız biraz hasta olmuş onun yanına gitti birazdan gelir buradaki insanlarda iğneden korkmuşlar o yüzden ağlıyorlar galiba hadi gelin biz sizinle biraz dışarı çıkalım önce burada başka tanıdığınız var mı gelin bakalım.’’dedi Sueda.Erkek olan kaşlarını çatınca’’Merak etme biz annenin arkadaşlarıyız.Korkmanıza gerek yok.’’dedi Yeşim.’’Şurada anneannem var ona söyleyebiliriz.’’dedi kız.Daha sonra çocuklarının anneannesine haber verip parka gittiler.
Ayaz düşüncelerinle boğuluyordu.Hala hastaneden bir adım öteye çıkamamıştı.Arada kalbi sıkışıyordu.Nefesi daralıyordu.Ne yapacaktı bilmiyordu.Ameliyattan çıktıktan sonra bir kere gidip görmüştü uzaktan.Zaten aklından çıkmıyordu.Neden yıllar sonra tekrar geri gelmişti.Birde Arya’nın teyzesi o kızı Ayaz’a emanet etmişti.O gün teyzesinin orada söylediği düşünce aklından çıkmıyordu.Koru onu ona sahip çık ben sahip çıkamadım sen sahip çık.Demişti teyzesi.Neden böyle bir şey demişti bu cümleyi hatırlayınca ruhu iyice daralıyordu.Onca yıl fotoğrafını görmeye bile cesaret edememişti.Şimdi nasıl onu koruyacaktı.Öncelikle kendinden korumalıydı.Ama kalbi aynı şeyi söylemiyordu.Yanına gitmek istiyordu.Aklı ve kalbi arasında kalmıştı.O her zaman mantıktan yanaydı.Ama durumu ortadaydı.Yıllardır onu arıyordu ama şimdi kendi ayaklarıyla ona gelmişti.Şimdi ne yapacaktı.Düşünceleri ile boğulurken sadece hastaneden çıkıp askeriyeye gidebildi.
Arya ve Büşra ameliyattan çıkmıştı.Nalan çıkalı çok olmuştu.Sueda ve Yeşim sadece bir kez görme haklarına sahipti.O yüzden Sueda Arya’yı Yeşim ise Büşra’yı görecekti.Sueda göğsü darala darala girdi odadan içeri.Onu gördü solgun beyaz teni dağılmış kumral saçları,kapanık olan mavi gözleri.Yanına gitti.Onu ilk gördüğünden beri ona içi ısınmıştı.Sueda duygularını dile getirmezdi.Ama Arya hep hissederdi onun duygularını.Yanına yaklaştı.Sueda’nın kalbinde onu öyle görünce bir yerler çıtırdadı.Birde Büşra’yı düşündü.Bunu onlara yapanları öldürme isteği ile yanıp tutuşuyordu.Asla kimse onlara zarar veremezdi.Onun sevdiği üç kişi kalmıştı bu dünyada onlara da kimse zarar veremezdi Sueda için.Adalet yerini bulacak diye geçirdi içinden.Kendini böyle sakinleştiriyordu.Daha sonra önüne döndü ve Arya’ya baktı.Yatağın önünde diz çöktü ve Arya’nın elini tuttu.’’Biliyorum sen çok güçlüsün ama içindeki kız çocuğu hala narin ve küçücük ama sen hep güçlüdün ve güçlü görünüyorsun.Biliyorum sen buradan da çıkarsın sen her zorluğu geçte olsa atlatırsın.Sen bizim koruyucu meleğimizsin sen olmazsan biz yarım kalırız.Biliyor musun seni ilk gördüğümde demiştim ki ne kadarda güçlü güzel ilk görüğüm anda sana içim ısınmıştı.Sessiz sakin ama gözlerinde hala o küçük kız çocuğu var demiştim.Bende senin gibiydim o yüzden hiç yadırgamamıştım.Biz seninle çok benziyoruz duygularımızı içimizde yaşarız.Ama içimizdeki çocuk gösterir kendini…’’dedi Sueda ve hemşire odaya girip’’Zaman doldu lütfen çıkalım.’’dedi.Sueda başını sallayıp son bir kez Arya’ya baktı ve çıktı.
Ayaz askeriyeye geldiğinde direk Mert’i buldu bakışları.Odasına çağırdı.Mert odaya girince konuşmaya başladı Ayaz’’Bu olayı kimse bilmemeli benim için değil onun için en azından sadece bizim tim evet küçükken bir söz vermiş olabilirim ama şu an o zamandaki gibi değil kızın başını da belaya sokmayalım.Birde araştır bakalım bunlar tim dağıldı ne olacakmış ve bizim timde boşluk var mı çıkabilirsin.’’dedi Ayaz.Mert sırıtmaya başladı’’Komutanım ben bir bakayım boşluk yoksada ben yaratırım siz meral etmeyin aşıkları ayırmak günahtır.’’dedi.’’Çenenin yayını sikerim çık lan şu odadan yürü !’’dedi Ayaz.Ve Mert gülerek dışarıya çıktı.Ayaz derin bir nefes aldı.Ayaz derin bir nefes aldıktan sonra başını geriye yasladı. Gözlerini kapattığında yine aynı gözler geliyordu aklına. Yıllar önce okulun arka bahçesinde ona öyle bakan kızın gözleri…Sinirle ayağa kalktı.Tam o sırada kapı çaldı.“Gir.”İçeriye Mert girdi. Elinde birkaç dosya vardı.“Komutanım, üst komutanlık sağ kalan askerlerle ilgili karar verecekmiş. Büyük ihtimalle tim dağıtılır.”Ayaz kısa bir şekilde başını salladı.“Beklenen bir şey.”Mert birkaç saniye sustu. Sonra dayanamayıp sırıttı.“Ama kaderin cilvesine bak be komutanım…”Ayaz gözlerini kıstı.“Ne anlatıyorsun?”“Yıllarca aradığın kız meğer burnunun dibine düşecekmiş.”Ayaz sinirle dosyayı masaya attı.“Mert.”“Efendim?”“Bir gün seni kendi elimle boğacağım.”Mert gülmeye başladı.“Komutanım vallahi bak kader işte. Hem kız da asker olmuş. Hem de özel timde. Siz nasıl insanlarsınız oğlum siz filmi yaşıyorsunuz resmen.”Ayaz istemsizce hafif güldü ama hemen ciddileşti.“Saçmalamayı bırak.”Mert bu sefer ciddi şekilde konuştu.“Ne yapacaksın?”Ayaz sustu.Uzun süre cevap vermedi.Sonra yavaşça konuştu:“Hiçbir şey.”“Komutanım…”“Hiçbir şey yapmayacağım dedim.”Mert kaşlarını çattı.“Ya kız seni hatırlarsa?”Ayaz’ın bakışları sertleşti.“Hatırlamaz.”“Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?”Ayaz acı şekilde güldü.“Çünkü insanların hayatını mahveden kişiler unutulmaz.”Odanın içi sessizleşti.Mert’in yüzündeki gülümseme kayboldu.“Komutanım…”Ayaz camdan dışarı baktı.“Onun hayatı benim yüzümden dağıldı Mert.”“Sen nereden bilecektin ailesinin böyle yapacağını?”Ayaz sinirle döndü.“Bilmiyordum ama sonuç değişmiyor!”Odadaki hava gerildi.Ayaz ellerini saçlarından geçirdi.“Ben sadece çocukça bir şey yaptım sandım.” dedi sessizce. “Ama kızın hayatını elimden aldım.”Mert ilk defa cevap veremedi.Çünkü ilk kez Ayaz’ın gerçekten pişman olduğunu görüyordu.
🌷🪖
Hastanede…
Sueda, Arya’nın yoğun bakım odasının camından içeri bakıyordu. İçinde büyüyen öfke geçmiyordu.Yeşim sessizce yanına geldi.“Doktor biraz daha iyi dedi.”Sueda başını salladı.Tam o sırada koridorda askerler görünmeye başladı.Rüzgar Timi.Ayaz en öndeydi.Sueda onları görünce istemsizce gerildi.Ayaz kısa bir şekilde konuştu.“Durum nasıl?”Yeşim sessizce cevap verdi.“Büşra iyiye gidiyor… ama Arya hâlâ uyanmadı.”Ayaz’ın bakışları bir an yoğun bakım odasına kaydı.Sadece bir saniye.Ama Sueda bunu fark etti.Ve o bakış hiç normal değildi.Sanki yıllardır görmediği birini görmüş gibiydi.Ayaz hemen bakışlarını kaçırdı.“Bir ihtiyacınız olursa haber verin.” dedi kısa şekilde.Tam dönecekti ki…Yoğun bakım odasından cihaz sesi yükseldi.Herkes aynı anda içeri baktı.Hemşireler hızlıca odaya koşmaya başladı.Yeşim’in yüzü bembeyaz oldu.“Arya…” diye fısıldadı.Sueda’nın kalbi sıkıştı.Ayaz ise olduğu yerde donmuştu.Doktorlar içeri girerken koridorda sadece cihaz sesleri yankılanıyordu.
Bölüm nasıldı ?
Görüşürüz🎀
Bölüm etkileşimi
