ERAYTEL EVRENİ

Küçük prenses Lora eline konan Gökkuşağı rengine sahip kelebeği avucunun içine hapsetti ve babası Ertanis'in yanına koşarak gider.
Babasının olduğu yere gelir ancak babası Ertanis sarayın kocaman bahçesinde Ert'lere sihir eğitimi veriyordu.
Lora babasına baktı, hiçbir şey yapmadan.
Lora'nın hızına üstündeki tüllü kabarık ve ağır olan elbisesi yüzünden yetişemeyen dadısı Seralin, Lora'ya sonunda yetişmişti ve kucağına almıştı.
Seralin "Böyle yapma Lora, Kralın işleri var. Ayrıca üstündeki beyaz elbisen çok çabuk kirlenecek koşarsan." dedi, Lora'nın upuzun beyaza çalan sarı renkli saçlarını okşarken.
"O zaman koşmam ama elimde kelebek var onu babama gösterecektim." dedi, Lora yeşil renkli iri gözlerini kırpıştırarak. Ne zaman yanlış bir şey yapsa hep böyle yapardı yüzünü, dudaklarını daha çok büzdü.
Dadısı Seralin, Lora'nın bu tatlılığı karşısında ona kızamazdı.
"Tamam bakma şöyle suratıma, kızmayacağım sana." dedi Seralin. Zaten 6 yaşında böyle sevimli bir bücüre nasıl kızabilirdi ki.
"Kelebek mi var avucunda? Bana göstermek ister misin?" Diye sordu Seralin.
Lora taktiğinin işe yaradığını fark edince gülerek kafasını aşağı yukarı salladı.
Avcunu büyük bir hevesle açtı ancak kelebek orada yoktu.
"Aa kelebeğim gitmiş." dedi ağlamaklı bir sesle.
"Ama ben kelebek istiyorum." dedi ve son aralar çok sık yaptığı bir şeyi yapmaya başladı yani ağlamaya. Zaten saraydaki lakabı Sulu göz'dü. Her şeye ağlardı tek kötü huyu buydu, demek isterdim ama daha sayılmayacak kadar değişik huyu vardı.
"Tamam tamam, ağlama Alis'in yanına gitmeye ne dersin hem belki seninle oyun oynar." dedi Seralin, Lora'yı susturmak için Alis onun 9 yaşındaki kuzeniydi küçük amcasının kızıydı. Aslında Alis, Lora'yla çok muhatap olmayı sevmezdi ama sırf Lora'nın yumuşak saçlarını örmek için onunla oyun oynardı.
"Alis mi?...Evet, Alis, Alis'in yanına gidelim." Diye bağırdı ve dadısı Seralin'in kucağından atlayıp, saraya doğru koşmaya başladı...