Bölüm~9~

Hatırlatma

-merhaba hastanın
-ben ben karisiyim
-maalesef ISO bey hayatını kaybetti başınız sağ olsun
Dedim ve gittim

Fadime
Duyduğum kelime ile yıkıldım

-H-hayir i-iso ö-ölemez HAYİR ÖLEMEZ YANLİS BAKDİNİZ YASİYO YASİYO yasiyo

Yere oturup ağlamaya başlamıştım isim ÖLEMEZdi bunu bana bize yapamazdı...

Adil
Fadime bize gelmisti galiba iso ile tartismislardi yüzume bakmadan odasına geçti hepsi benim yüzüme olmusdu hepsi belki ben kabul etmeseydim kızımın hali böyle olmazdı elenide gitmezdi ailemi koruyabilirdim ama tam bir korkagim kızımı koruyamadim

Fadime
Uyuyordum gece 3 suları...
Birden Rüya görmeye başladım yaman diye birisi benim eski takintili çocukluk arkadaşım isoyu kaçırmıştı vurmusdu isoyu hastaneye götürdüğümuzde iso ölmüşdü nefes nefese kaldım ağlıyodum birden kalkdim bunların Rüya olduğunu anladım bir oh çektim

-rüyamış...

Kalkdim üstümü giyindim saat sabah 7 di eski o anıların isonun bebeği istemediği eve gidicektim ister istemez gözümden bı yaş düştü

Fadimenin kıyafeti

Ama hemen gözümden düşen yaşı sildim kahvaltıyı yapmadan erkenden çıktım abimin yüzüne bile bakmak istemiyodum beni eleni için satmisti bişey demek istemiyodum arabamı sürmeye gittim bir an Eyüphan karşıma çıktı

-ooo fadimem napaysun
*Fadime'ye yaklaştım*
-gel hadi senle uzaklara gidelim
Eyüphandan uzaklaştım
-bak Eyüphan beni sinir etme ben isoyu seviyorum aslada birakmiycam seni seveceğime kendimi yardan atarım daha iyi

Arklar misafirlikteyim ev tasiyoruz byyyyyy 💙